burada yaşarsam çok huzurlu olurum denilen yerler

denizi görebildiğim,sesini duyabildiğim her yer.

küçük bir ege kasabası. fazla hayalperestim sanırım. kesin orada da çıkar bir huzursuzluk.

şu an öyle bir yerde yaşıyorum. kaz dağlarının arasında bir köyde. denize 15 dakikada ne yazık ki köylülerin çoğunun arazilerini şehirden gelenlere satıp gittiği (alanlardan biri de biziz) bir köy. geçen hafta bu seneki ilk yaban domuzumu gördüm. babam ceylanlarla da karşılaştı. bir de evimizin hemen karşısındaki kocaman kavakta yaşayan iki sincap vardı fakat geçen ay biz evde değilken kavağı çok polen yapıyor diye kesmişler. iki gün ağladı annem, bu allahın dağında bile insanoğlu bir şeylerden rahatsız. sincaplar nereye gitti bilmiyorum kavağın güzel sesi de artık yok. yine de huzur işte hem doğada hem de kedi köpekte hatta yaban domuzunda.

(bkz: lilyhammer)

(bkz: bozcaada)

(bkz: kız kalesi)

görülen lüzum üzerine:
“ bu günlerde herkes gitmek istiyor
küçük bir sahil kasabasına
bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...

hayatından memnun olan yok.
kiminle konuşsam aynı şey...
her şeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.

öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.
bir kendisi
bu yeter zaten.
her şeyi, herkesi götürdün demektir..
keşke kendini bırakıp gidebilse insan. ”

giresun mavi göl yakınlarında bir evde yaşasam ve her gün oraya kadar yeter bana.

kuzey amerika 'daki rocky dağları civarlarında küçük bir çiftlik evi. inanmayan açsın baksın.

çok değil, şurası olsa yeter dediğim yerdir. *



fotoğrafı çektikten sonra yaklaşık iki saat burayı izlemiş, hayallere dalmıştım. sonra gerçek dünya geldi aklıma, uyandım.

burası.

ayvalık emekli teyzelik loading ...

datça olarak cevaplayabileceğim başlık.

cumhurbaşkanlığı külliyesi

olmadığımız her yer huzurludur, ve olduğumuz her yer de huzurumuzu tehdit edecek unsurlar olur.

öyle belli bir yere gerek yok. sahil kenarında bahçeli müstakil bir ev olsun yeter. eşim çocuğun ve hayvan dostlarımız ile gayet huzurlu bir ortam sağlanır. zaten kendi halinde huzurlu olamayan nerede yaşarsa yaşasın pek farkı olmaz.

memleketim olan amasya’dır efendim. yılda bir iki kere uğradığımda bile içim huzurla doluyor. elbet bir gün.

cennet. daha aşağısı kesmez bu bünyeyi.

cumhuriyetin ilk yıllarındaki türkiyedir.

yanından nehir geçen, çadır kurabileceğim bir orman. ömür boyu yaşayabilirim. alet edevatı bile ilkel yaparım. sadece elektrikle ilgili şeyler hazır olur. nehirdeki sudan elektrik üretmek, şarj kitleri, aydınlatma gibi şeyler olur sadece.

yiyecek olarak, nehirdeki balıklar, etraftaki mantarlar, otlar, çeşitli vurulan hayvanlar ve kendi ekeceğim patates gibi kolay yetişen yiyecekler. geriye çay gibi şeyler kalıyor ki onu da bitki çayından halledersin. tuz da yemeyiver. sfsfsf 6 ayda bir doğadan medeniyete iner yaptığım elişlerini satarım. doğada malzeme bol, vakit var. kuksa bardağı yapıp satsan yeter. hele bir de ortam müsait olur tavuk ve küçükbaş birkaç hayvan yetiştirir çoğaltırsan değme keyfine. ayçiçek yağını nerden bulacan dediğini duyar gibiyim. onu da hayvanlardan sağlayacam. buluruz bir yol bakarız. şerefsizim 1 seneye dipçik gibi olursun o oksijenle, o stressiz yaşamla.