çiftlerin birbirine sürekli aşkım demesi

bence samimi olarak söylenen hiçbir söz irite edici değildir, samimiyetsizse ben de gıcık kapıyorum. her çiftin kendine ait bir dinamiği vardır. mesela dilber ay’a göre sevgiliye karşı samimi ifade “aşkım” değil “yarim”dir. ayrıca ne desinler birbirlerine g.tm mü?

çok yapmacık bulduğum bir hitap şeklidir. yeni evliler, ergen sevgililer söyleyebilirler. lakin yaşı 30'u geçmiş eski evlilere ben pek yakıştıramıyorum. çok eğreti duruyor.

aklıma direkt bu video geliyor hahahahahahaha buradan

bugün devamlı oynadığım basketbol sahasında bir çift gördüm. sahaya girdiler, kız çok enerjik, ısınan erkeklerin arasına dalıp top filan istedi, atış yaptı. çok iyiydi.

sonra maç yapılmaya karar verilince sahanın kenarındaki erkek arkadaşının yanına gitti ve

“hadi aşkım, başarabilirsin sana güveniyorum” dedi ve erkeği ile önce iki yanaktan, ardından dudaktan, her zaman yaptıkları çok belli olan bir ritüelle öptü. birbirlerine muhteşem bir motivasyon kaynağı idiler.

bütün bunları bir filmi izler gibi izledim.

sonra maça başlamak üzere takımlara ayrıldık ve erkek arkadaşı dışarıda kaldı, herhangi bir takıma dahil olamadı.

fakat bizim aşık çiftimiz aynı motivasyonla, yılmadan aynı ritüeli yapmak üzere yandaki basket sahasına gittiler. arkalarından yine bir aşk filminin, fransız usulü, sonuçlanmamış finalini izler gibi buğulu gözler ile baktım…

the end.

aşkitom dese daha hoş.

herkese neden itici geldiğini anlamadığım hitap.
bence bu tarz seslenmelerin en iğrenci "kocam/ karım" midem bulanıyor. neys.
aşkıma gelince.
ben normal hayatımda herkese tatlım, bebişim falan derim. canım da derim. bu benim sıradan seslenme şeklim. bazen dilimin ucuna aşkım da geliyor. kadına yine az çok iyi kötü deniyor da erkeğe denmiyor. hayatımda da bi dünya erkek var. dememeye çalışıyorum ama kaçıyor arada.

benim asıl istediğim gerçekten aşkım hissettiğim birine aşkım demekti. ayının biri bana "seviyorsun heralde sen böyle." demek suretiyle içime kaçırmıştı. ne var ulan iki aşkım desek? eksiğiz işte.

aşkı olmayanların isyanı.
mıç mıç her şeye aşkım diyorsunuz.

iğrenç itici geliyo. samimiyetsiz öğk.

(bkz: aşkım oruçluyum diyen kadın)

her ilişkinin kendine has bir dili, bir ritmi, bir karakteri var bence. dışarıdan bakınca kulağa tuhaf gelen şey, o iki insanın arasında gayet doğal ve hatta sevgi dolu olabiliyor. bana mesela kendim dışındaki tüm çiftlerin hitap şekilleri biraz itici geliyor. aşkım, tatlım, hayatım desen ayrı garipsiyorum, hanım, bey desen yine bir resmiyet, bir yapaylık hissi geliyor. ama bu tamamen benim kulağımın ayarıyla ilgili.

ben evde adama “herif” diyorum mesela. şimdi bunu duyan biri aaa ne kaba, aman tanremm diyebilir. neticede karı koca arasına girilmez derler hitap şekline de karışılmaz bence sözlük.

benim sevgilim yada eşim olsa, davşanım, balım, ayçiçeğim, yarenim, ısparta gülüm, prenses leia'm falan diye hitap edebilirdim. sevgi sözcüklerini çeşitlendirip hayatı renklendirmek lazım.*

aşkıma "aşkım" demeye bayılırım.

ismini unutmuştur
aksi mümkün değildir.

(bkz: ne diyem mahmut mu diyem)

uzaktan izlemesi eğlenceli.
şu 45 yıllık hayatımda kimseye aşkım demedim lan ben. çift mi olamadım acaba?