çiğ köfte

40 sene aklıma gelmese yemem. hele hele karnımı doyurmak için hiç yemem. işin garibi evde mütemadiyen çiğ köfte olur.

ağşam yaptım ve yedim. kalanını da sabah yedim.

yarı urfalı bir birey olarak on yaşından beri yoğururum, lakin yoğuranlarda öyle komik yorumlamalar görüyorum ki. çiğ zeytinyağı ile yoğurup yerken haşlanmış yumurta doğrayanı, bir fiske isot eklemeyip full karabiber basanı neler neler. hazırlara girmiyorum bile bol katkılı salçalı bulgur. esasen yağsız dövülmüş et, ince bulgur, salça, isot, maydonuz, kuru ve taze soğan, az tuz ve karabiberle yapılır. vegan usulü de yumurtalıdır bu meretin, çırpılarak etin yerine dökülür bir miktar daha yoğurulur.

z kuşağı ve alfa kuşağı seviyor. bizim evden bildiriyorum. altı üstü bulgur nesini seviyorlar anlamıyorum ama seviyorlar. bizim kuşak nasıl ki en ucuz karın doyurma vasıtası olarak tavuk dönerle mecburi bir aşk yaşadı, yeni nesil de sanırım zoraki bir kabulleniş içinde. ona gücü yettiği için sevmeye başladı sanırım.

kendisini çok severim ama fiyatının son zamanlarda gereksiz pahalı olduğunu düşünüyorum. et olsa neyse ama hammaddesi bulgur olan yiyecek bu kadar pahalı olmamalı.

bu işin mutfağında büyümüş yarı urfalı olarak ilk tercihim urfa çiğköftesi.
her yöre farklı yapıyor çünkü.
ebuwankenomi * biraz bahsetmiş. kıyma ile yumurtayı aynı anda koyanı bile gördü bu gözler.
adıyamanlılar zeytinyağı ile yoğuruyor antepliler çok sarımsak katıyor mesela.
ama iyi bir çiğköfte tok iken bile yenir.