çocuk büyütmek

müthiş bir lezzettir.

bir insan bile isteye bu tattan kendini nasıl mahrum eder..

yerine göre anne baba olmayı, yerine göre arkadaş olmayı, yerine göre çocuk olmayı bilmektir.

ama zordur. örnek olmak gerekir. çünkü ileri de sana benzeyecekler. sevseler de sevmeseler de.

bir de araya mesafeler girince katlanılmaz oluyor.

başkalarının hayatlarına etkisi olan neredeyse her iş/görev için sınava girip, o işi yapabilmeye hak kazanmak gerekirken; belki de bir insanın hayatındaki en büyük sorumluluk olan "insan yetiştirmek" için hiçbir yeterlilik aranmıyor olması bence doğru değil.
bahsettiğim yeterlilik aranmadığı için yanlış yetiştirilmiş, travmalar üzerine yaşam kurmuş, mutsuz ve kendi olamamış milyonlarca insan var.

çocuk böyütüp de tefeci rejime oy verenlerin aklına gadahıyalar. hepinizde mi tefecisiniz ypksa!

gunumuzde 99% uzeri bir ihtimalle sistem kolesi yetistirmek seklini almis, kendileri buyuyememis ebeveynlerin basarisiz denemelerine konu olan bir eylem.