çok pahalı olduğu için psikoloğa gidememek

paikoloğa gitmeye ne gerek var.
"camdaki kız", "kırmızı oda", "masumlar apartmanı" nı izle dert keser hiçbiri kalmaz.

50 lira + dert sigarası çalışıyorum.
psikoloji öğrencisi olarak, etik değil dostlar... şakaydı.

uzun yıllardır sıkıntısını çektiğim durumdur. bu yıllar boyunca da antidepresanlara bel bağlamış durumdayım. şu an günde 225 mg antidepresanım olmadan yaşayamıyorum. şu mali durumlarımı bir toparlayayım, biraz bütçe ayırayım dedim ekonomik kriz patlak verdi bu sefer de. halbuki bu yıl maaşımdan da umutluydum, dişimden tırnağımdan bir şekilde arttırırım diyordum. olmadı maalesef sözlük. hali hazırda depresyonumun yanına bir de tükenmişlik sendromu eklendi. anlaşılan yıllarca da bu durumdan kurtulamayacağım. online terapinin bir seansı bile 350 lira olmuş. bu şartlarda psikoloğa gitmek lüksün de lüksü oldu artık ne yazık ki.

bu ülkede delirmek bile parayladır.

turkiyedeki insanların gerginlik sebebini açıklayan başlık.

bu yüzden insanlar kendi kendine teşhis koyuyor. benim konuştuğum bi psikolog sen kendini düzeltmişsin son evredesin demişti.

eskiden psikolog mu vardı. arkadaşlarına vs anlatıp rahatlıyordun. anlatacak kimsesi olmayanlar mı gidiyor acaba psikoloğu. ya da psikolog insanı yargılamıyor. kişinin anlattıklarını kavga edince vs yüzüne vurmuyor .
evet küçüklüğünüze inelim. seansı sadece 100 tl.

incinmişsiniz falan da derim . espri yaparım. her konuda konuşulur . psikolog bunları yapabilir mi hayır.

psikoterapi kitabı alayım desen o da çok pahalı. delirmek de lüks oldu.

sozluk icin yapilmasi gereken bir uygulama sebebi. psikolog arayan herkes, bir butona tiklayacak ve sonra random eslesme olacak. kimse kimsenin nickini gormeyecek ve herkes bir yabanciya derdini anlatacak.

her aile hekimliğine psikolog da koyulabilirse duzelicek sorun dicem de ütopyadan ileri gidilemeyecek bir durum. her mahallenin kendi piskoloğu olsa fena olmazdı hani.

bu yaşadığım durum...

o parayı psikoloğa versem psikolojim daha çok bozulur mantığıyla yaklaşıyorum.
ayrıca şöyle de bir gerçek var. psikolojiyi bozan etken dıştan ise, sorun kendinde değilse psikolog değil kimse yardım edemez. en basit akla gelen örnek aşk mevzusu. sizin psikolojinizi bozan o aşk ise sizi toparlayacak olan yine o aşktır. sizi o bozuyorsa yine o kurtarır mantığıyla bakılmalı.

durumumuz yoktu gidemedik, kendine yardım kitapları okuyarak bir şeyler yapmaya çalışıyoruz biz de. allah dert verirken, başa çıkacak güç de veriyor sanırım... şimdi herkes sanacak ki çok güçlü mücadele edebiliyorum blablabla... hayır, hayır dostum, belki günden güne eriyorum, belki bitap düşüyorum ama yine de "bir şeyler oluyor" zaten geçtim oğlum psikoloğu, anan baban bile psikolojinin bozuk olmasına "belli bir müddet" müsamaha gösterebilirler. hayat akıyor, akıyor ve geçiyor. elin adamı, kadını mi senle ilgilenecek. bak hayatta s**ilmeyen insan zaten yok, buna o psikologlar da dahil. hani allah nasip ederse küçük s**ilmemiş bir ruh sağlığı uzmanına denk gelirseniz umut var.

ya hayat, darbe alıp, darbelere rağmen belki de "iyi olma halini" koruyabilmekte. ama ben artık kızamıyorum da bir yandan. yalnız şöyle de bir şey var: sorumluluk denen bir şey var, s**e s**e sorumlusunuz psikologlar buradan size sesleniyorum. herkesin hayat şartları zor, ben de hiç muhatap olmak istemediğim insanlar ve durumların içinde buluyorum kendimi ama bak buradan bir kere daha söylüyorum mesleğinizi s**e s**e yapacaksınız. diyelim yapmadınız. benim tek yaptırımım şu: gözümde pis, habis bir canlıdan farkın yok senin. uğursuz bir böcek görünce, böyle garip, korkutucu ve ürkütücü bir yaratık

ya o ortamdan uzaklaşırım, ya da onun uzaklasmasini beklerim. 1 saniye görmeye bile tahammül edemem çünkü pislikleri.

aile hekimliğinde mesleğin etiği gereği psikolog olamaz çünkü siz gidip teyzeniz hakkında bir sürü şey anlatıyorsunuz ve teyzeniz de aynı terapiste gidiyor bu terapistin o kişiyi objektif şekilde dinlemesine zarar verir bu nedenle de danışanın yakın çevresi ve belli derecede akrabalarıyla ayrı ayrı terapi yürütülemez. bir mahallede veya küçük şehirlerde de illa ki herkes birbirini tanıyor ve akraba o yüzden bir sistem olursa da nasıl olur tam olarak bilemedim.

herkesi maddi durumu değişmekle birlikte paranın fazla abartıldığını ve terapiye yönelik bir direnç olarak kullanıldığını görüyorum. ortalama olarak ayda 1200-1400 tl civarı vereceksiniz ve eğer bdt alıyorsanız muhtemelen 3-4 ayda süreç bitecek veya ayda bire dönecek. hayatınızı mahveden, her gün huzursuz olmanıza neden olan problemler için toplamda 5bin çok olmasa gerek ha onu da veremeyecek kadar maddi durumu gerçekten kötü olanlar da vardır onlar için de belediyelerde ücretsiz psikologlar var, kendi muayenesinde çalışan bazı psikologlar toplum yararına en azından birkaç danışanı sembolik ücretlerle kabul ediyor onlar takip edilebilir veya yüksek lisans öğrencileri süpervizyon sürecinde sembolik ücretle danışan görüyorlar onlar incelenebilir. bazı durumlar için de kendine yarım kitapları var terapi sürecinde de okunması tavsiye ediliyor onlar okunabilir ama bu tabi biraz daha hafif durumlar için uygun diğer durumlarda hiçbir işe yaramayabilir çünkü terapinin asıl olayı danışmanla kurulan terapötik bağ ve kendine kör olan tarafı da keşfedebilmek, bunlar da terapist olmadan mümkün değil.

bir arkadaşım ile otururken alternatif olarak falcıya gitme kararı almıştık.

hem falcı için psikolog için ödeyeceğimiz paranın neredeyse yarısını ödemiş, hem de moral motivasyon yüklenerek çıkmıştık. fal çıkmadı tabii ama her açıdan kârlıydı.

dert dinleme seansı 5 tl boşverin psikoloğu.

zaten o parayı verdikten sonra düzelen psikoloji daha beter bozulur.

ücreti duyunca tedavi oluyorsunuz zaten.

adaletini seveyim dünya. adında başlıktır.

hayat çok pahalı olduğu için psikolojiyi iyice bozan gerçek.