cumartesi akşamı evde oturan ezik

ağır bir ifade.

az önce eve geldim. bir arkadaşla kahve içip uzun uzun sohbet ettik. çok iyi geldi.

durduk yere ezik oluverdik yine.

valla ezik ezik rakı içip meze tırtıklıyorum ben.

izmir den geldim.

iki mandalina bir de armut yedim. yeter bu gecelik macera olarak.

çık dışarı da dötün donsun enayi.

evim evim sıcak evim.

gidip gürültüden geçilmeyen kafelerde 300-500'lük olacağıma, şuursuzca gezilen avmlerde zombi gibi dolanacağıma, perde ışığı kısıla kısıla görünmez olan, ses sisteminden bir bok anlaşılmayan sinemalara 300 lira bayılacağıma evde oturuyorum.
hani deniz kenarı olsa çıkar deniz manzarası izler havası solurum, kültürel faaliyet yok olsa katılırım.

evde oturmak bi lükstür arkadaşlar. ev gibisi var mı? canım evim...

genellemeleri sevmiyorum. dışarıya çıkarsın cikmazsin ana, duruma, yapılacaklara ve alternatiflerine göre değişir. gerçekten cumartesi gecesi dışarı çıkmayı bir şey sananlara hayret ediyorum.sanirim zamanında doyamamis olanlar olabilir.

su toplumun geldiği bu hale uyuz oluyorum.

bugün benim bu. dün hastaydım bugün de pek çıkasım yoktu ve çıkmadım.
bilmiyorum da insan bir noktadan sonra evi daha huzurlu buluyor sanki. yani mesela kafe buluşmalarını çok da sevmem. kahveyi ben evimde de yapıp içerim ha canım çok isterse tek çıkıp da giderim ki nedense kafede tek oturmayı daha çok seviyorum. bara gidelim, açık hava etkinliği yapalım ama ne olur biri beni sinemaya, kahve içmeye çağırmasın ya. bu sosyalleşmek falan değil s.sok insanın içini bunaltan kapalı mekanlara para bayılmaktır.
bence sosyalleşme işi hafta içi yapılır ya. ne bileyim aga işten çıkarsın kafa dağıtmaya arkadaşlarınla içmeye gidersin partnerinle eğlenmeye konsere gidersin ama hafta sonu iş yoktur bir şey yoktur yatıp evinde dinlenirsin.

2020 den sonra kutsal cumartesi olayı ekonomi ile birlikte öldü arkadaşlar. kimse kimseyi kandırmasın.

benim. hatta fazlasıyla benim. biraz sonra kendime bol soğanlı menemen yapcam. evet o derece bir durumdayım. ağlayacam ya.

aman dışarda napican. gidip bir barda maç izlicektim

dışarda beni çeken bir şey yok.
en azında evde kafam rahat.

arada bir "benim gibi" olmanızdan memnuniyet duyuyorum. ama arada bir.

çokluk size benzemediğimi kendime söyler dururum.

eziklikten değil de, bugün spora doyamadım.. az sonra film açıp mekik çekeceğim. aslında mekik çekmeyip koşsam mı, ya da boşver, ikisini de yapayım. bir koşayım bir mekik çekeyim, sonra bir daha koşayım daha çok mekik çekeyim. olmadı bir de bulaşıkları makineden çıkarıp raflara dizerim.

aynı zamanda fakirdir. her cumartesi dışarı çıksa bir sonraki ayın kirasını denkleştiremeyeceğini bilir.

keşke evde oturan bir ezik olsaydım
ota boka da ezik demeyin siz sanki çok şeysiniz

avradı yoktur, ayrıca avrat adayı da yoktur.

yine durup dururken aşağılandım ya, şaka gibi :d.