depresyon belirtileri

klişe olacak belki ama bir odaya tıkılıp kimseyle muhatap olmamak.

sürekli boşluğa dalmak , iştahsızlık , değersiz hissetmek...

cokk uyumak sosyalikten uzak durmak aşırı bitgin ve yorgun hissetmen duygusal müzikler dinlemek ani sinirlenme ve aglama.

cuma günü iş çıkışı marketten abur cubur alıp, eve kapanıp, aşurtmanları giyinip, pazartesi işe gidene kadar neredeyse yataktan bile çıkmamanın da içinde bulunduğu belirtilerdir.

kendinden memnun olmamak ve hayal kuramamak.

(bkz: unutkanlık)

hiçbir şey yapmak istememek...

haftada sadece bir kez duş almak ya da bu süreyi iki haftaya çıkarmak.

hiçbir şeyi umursamamak
gelecekten beklentiyi kesmek
umutsuz ve karamsar olmak
hiçbir sey yapmak istememek
yeme ve içme bozuklukları
açıklama yapmakta ve konuşmakta zorlanmak, isteksiz olmak
ıntihar düşünceleri
sürekli uyumak veya uykuyu kaybetmek
kimseyle konuşmak istememek
kalabalık ortamlara girmekten çekinmek


daha bir sürü şey sayabilirim aslında hepsi bizzat tecrübeyle sabit

toplumun,bulunduğumuz ortamın gözlenmesi yeterli bilgiyi verir sanıyorum.

kafa sözlükte yazmak.

uzman konuşuyor: nefes almak için dahi çaba harcamak.

can sıkıntısı, hiç bir şey yapmamak, sürekli yorgun ve uykulu olmak, nedensiz mutsuzluk, kimseyi çekemene, hayal kuramama...

şuan farkettim depresyondayım

öyle oturayım çikolata yiyeyim, yok kahve içip uzaklara dalayımla olmuyor.
cidden hiçbir şey yapmak istemiyorsun. uyanmak istemiyorsun, duş almak istemiyorsun. yaşamak ve bir şeyleri eyleme dökmek için içinde asla bir kıpırtı hissetmiyorsun.
yaşayan ölüsün yani.

hevesim yok.

hevessizlik.

surekli dusunmek.

hiçliğe doğru adımsallaşmak.

hiçbir şey yemek istememek, hobilerin hiçbirinin eğlenceli gelmemesi..

bir de kişiyi kesif anlamda rahatsız eden özel -spesifik- bir temel sıkıntı olabilir. kafa bu noktaya takılıp kalmışsa kaygı duygusu kendini gösterir. çözüm için insanlarla konuşmalıdır. anlatmak her zaman insanın içini açar.

öküz-tren kısır döngüsünün 'ben ve hayat' çemberine evrildiği döngü.

"işte depresyon budur mesela. yatağında saatlerce ağlamak değil. dışarıda hava güneşlidir ama içinde gölcük depremi yaşanır, üstüne bir de tsunami yersin. youtube'da dolanırsın ve birilerinin "çok mutlu" olduğunu görünce, ulan bu mutluluğun şifresi falan mı var, varsa versinler dersin ve onları it gibi kıskanırsın. dışarısı sislidir önüne göremezsin, ruhunda da tam daha beteridir. denizlerin en altı gibi zifiri karanlıktır ve hiçbir şey göremezsin.

kendini insan hissetmek istiyorsun, yaptıklarınla, paylaştıklarınla ve seni sen yapan şeylerle ben buradayım diyorsun ama senin burada olduğunu görmüyorlar, dinlemiyorlar, bilmiyorlar, hoş görmek, bilmek ve dinlemek zorunda değiller ama bazen de fark edin lan! "

"depresyon nedir? sana ilgi çekici tanım yapayım da akılda kalsın.

depresyon, harry potter olup voldermort'a karşı "ne yaparsan yap la bana ne!" diyerek acısına gömülmek ve sana faydası dokunmayanlara karşı bir tavırdır.

depresyon, batman olup gotham'a "defolup gidin ya da kendinizi kendiniz kurtarın. ben yokum lan!" diye isyan etmektir ama en çok kendine isyan etmektir. bu isyanı kimse bilmez, bilse de umurunda olmaz.

depresyon, örümcek adam olup "kahramanlık" yapmayı reddetmek ve kahraman olmayı asla istemeyecek kadar insanlara öfkedir.

depresyon, mustafa kemal atatürk olup sevr antlaşmasına bile "yeter lan! gidin başımdan!" edasıyla imza atarak gereksiz tüm kalabalıklardan kaçıştır.

depresyon, dünyayı kurtaran adam olup "bu dünyayı bu hale siz getirdiniz. siz kurtarın lan düdükler!" diyerek içindeki iyiliğe rağmen iyi olmayı reddetmektir.

depresyon, çözebileceğin bir şeydir. basit bir test sorusu gibi. çözsen, her şey bitecek ama bitince ne olacak? diyerek o soruyu inadına boş bırakmaktır ve kendine, topluma isyandır ve kendi sınırlarında bir ülke kurup, o ülkede tavrınla "ben varım!" demektir. kimsenin duymayacağını, duya da asla umursamayacağını bile bile mucize beklemektir.

depresyon, umutsuz olmak değildir. umutlu olmak için kendine güç, kendine dair bir motivasyon ve sonrasında kendisine gidecek bir yol, yapılacak bir iş ve sarılacak bir dal bulamamaktır. "

bu satırları okurken eğer "ulan tam da beni anlatmış" dediyseniz, depresyona hoş geldiniz. giriş bedava, çıkış? hayırlısı...