dindarları cahil yobaz gerici sanmak

dindarlık doğası gereği yobazlık gerektirir zaten
bunda alınacak ne var

dinsiz kitapsız kafir gerekeni söylemiş zaten başka bir şeye gerek yok.

dindarlar değil dinciler.

dindar kim, dinci kim, dindarla dinci arasındaki fark ne, eğer dindar dinci de değilse, dincilere karşıtlığını neden gösterip neden dinini korumuyor. haklı neden ve gerekçelerle din bezirganlarının din olarak sundukları şeyleri eleştiren kesimin hedef aldığı şey, kişiler değil ki.. din olduğu söylenilen ilke ve uygulamalar.. siz de bunları savunuyor, inanıyor musunuz.? konu bu.
haklı eleştiri ve düşünceleri de kapsar bir genelleme ile, din/inanç konularını tabulaştırıp, dokunulamaz eleştirilemez miş gibi algılatmaya çalışmak doğru değil.

ibibikliktir, şöyle böyleliktir. dindar insanların hepsi olmasa da bazıları aslında gayet minnoş ve sanatçı ruhludurlar. mesela somut örnekleri:



gitar ağlıyor resmen:



yaşayan en güzel aşıklar:



bu arada "sofu" olmakla "yobaz" olmak bambaşka şeyler. sofu dindarın inancı kendinedir. yobaz dediğin bunu başkasına dayatır. dünyada kendi inancını başkasına zorla dayatan kaç tane din var?

bugün de otururken cahil, yobaz ve gerici oldum. resmen fırsatlar ülkesi.

sanmak... yani bir zan... anlamak ve bilmek emek ister; zaman, sabır ve zihinsel cesaret gerektirir. insan ise çoğu zaman bu zahmete katlanmak yerine kolay olanı seçer: yüzeyde kalmayı, duyduğuyla yetinmeyi ve zanlarıyla hüküm vermeyi. çünkü düşünmek rahatsız eder, sorgulamak konforu bozar, gerçek ise aceleye gelmez. zan hızlıdır ama sığdır... bilmek yavaş ama dönüştürücüdür. bu yüzden çoğu yargı, hakikatten değil, kolaycılıktan doğar.

çok büyük yanılgıdır.