dövme yaptırmak

eskiden dövme yaptırmak istiyordum ama cesaret edemiyordum ömrümün sonuna kadar kalacağı için. aslında hala istiyorum yaptırmak ama etrafımda o kadar herkes dövmeli ki artık dövme ilgi çekici gelmemeye başladı. belki bir gün yaptırırım.

sırf askerliği aradan çıkarmak için 10 sene beklediğim durumdu. eskiden herkes yaptırmazdı, bir ağırlığı vardı. sonradan bildiğin iş popiye döndü. cikletten çıkan geçici dövmeyi koluna yapıştırmaktan hallice bir durum oldu kalıcı dövme bile.

allahtan bizim dövmelerin anısı, anlattığı şeyler var da anlamsız şekillerden ibaret değiller.

18 yaşında başladığım ve asla pişman olmadığım bir tutku. sol kol full kaplı orman ve beyaz tavşan + sol bilekte "follow the white rabbit" yazısı, sol üst kol kartal, sağ kol içi joker, sağ kol arkası yazı olacak şekilde henüz daha yolun başında olduğumu hissettiğim uzun soluklu bir macera benim için. aklımdaki herşeyi aynı zamanda yaptırıp kurtulmaktan ziyade uzun bir zamana yayarak yavaş yavaş yaptırmayı tercih ediyorum çünkü bu bir bağımlılık ve zaman zaman dövme yaptırma krizi geliyor bana. bu zamanlarda yapılacak projelerin ve uygun boşlukların olması gerek. tanımı girerken bile kriz belirtileri baş gösterdi, yakın zamanda sanırım sağ üst kol için bir çalışma yapmamız gerekecek. ayrıca bu konu doğduğunuz, yaşadığınız coğrafya ve aile yapısına göre de biraz ayrıkotu muamelesi görmenize sebebiyet verebiliyor. bu durumdan da oldukça memnunum, yol yakınken yolları ayırmak gerek bazen.

#2867914 karar veremediğim ekşın. yaptırmaya değil de ne yaptıracağıma yani.

dövme yaptırmayı aşşşırı çok istiyorum. yaptırmak istediğim dört-beş dövme var ama assssla cesaret edemiyorum. bu ikilem nasıl son bulacak merakla bekliyorum.

iki senedir güya yaptıracak olduğumdur. yaptıracağım da, ne yaptıracağıma hala karar veremedim. benim durum iyice fitzgerald'ın bir hikayesindeki bernice karakterine benzedi.

(bkz: bernice bobs her hair)

yıllar önce yaptırmak için gittiğim dövmecide bir süre bekletildikten sonra enseme bi şaplak yedim. arkamı döndüğümde gördüğüm adam babamdı.. hikayenin devamı hardcore olduğu için yazmıyorum.

arkacagizima yaptirmaya karar verdigim eylem. vucudumun cesitli yerleri hakkinda dusundum en son oraya karar verdim. kimin ne diyecegi de umurumda degil.

''ne yaptırsam da 30 sene sonra pişman olmasam'' düşüncesiyle girip, pişman olmayacağım derin anlamlı 3 tane dövmem var. yalnız, dövme yaptırırken bir sonraki dövmenizi düşünüyorsanız; hoş geldiniz sayın bağımlı.

günümüz itibariyle hiçbir hususiyeti kalmamış saçma eylem. yani bir zamanlar dövme yaptırmak ciddi ciddi toplumdan aykırı olduğunun normlara uymadığının falan nişanesiydi ama şimdi ne kadar amele var bakıyorum dövmeli. sıfır bir dizisi var mesela bakıyorsun tiplere hepsi taskafa falan yazılısından tribaline envai çeşit dövmesi var. 60 yaşında teyzeler falan torunlarının adını yazdırıyorlar adam sekiz yedi mesaide dövme yaptırıyor! yazılı dövmeler tarihli dövmeler zaten en beteri. vücudun bir uzvuna nakşedilecek kadar basit bir motton varsa bu senin düşüklüğünden başka şey değildir. yahut senin için önemli olan bir tarihi niye orana burana yazarsın deli misin divane misin? bir de tabii kendine bunu yapan millete neler yapmaz diye beni korkutuyorlar. kendine bunu yapmış millete neler yapabilir diyorum. işte özentinin geldiği nokta. yoksa birisi niye bir uzvunu asla değişmeyecek en fazla başkasıyla kapatacağı bir şekilde iğneletebilir? insanların kafalarının nelerle doldurulabileceğini anlayabilirsiniz. birazdan dövme savunucuları da gelir benim bedenim benim kararım diye. zaten iyiliğinden bahsedemezler en fazla kendi tercihleri olduğundan bahsederler. dövmeyi bulan kişi hiç bulmamış olsaydı yani köle yahut suçlu insanları damgalamak gibi bir durum dünya tarihinde yaşanmamış olsaydı kendilerini ifade edemezdi demek bu dövmeliler. evet bence de only allah can judge you ağalar beyler hanımefendiler ve sevimli çocuklar.