duygusal bağ kurulmuş nesneler

telefonum.
tüm ilişkilerimi onunla yöneltiyorum.
sırdaşım gibi.

mavi bir clipper çakmak.
o kadar eski ki artık ne yapsam çalışmaz vaziyette. yinede benimle durur.

bende bir fotoğraf var... dedemle büyük dedemin siyah beyaz, kenarları biraz yıpranmış bir fotoğrafı. arkalarında erzincan hatırası yazacakmış ama fotoğrafçı kadrajı doğru ayarlamadığı için "rzincan hatırası" yazıyor. fotoğrafta dedem 15-16 yaşlarında.
annem de babam da çalıştığı için dede ve babaannemle büyüdüm ben. dedemi kaybettiğimizde uzunca bir süre toparlanamadım. bu fotoğraf öyle kıymetli ki benim için. dedem de çocukmuş bir vakitler. onun da babası yanındaymış. elini babasının omzuna koymuş. başı çok dik her zamanki gibi. hep öyleydi. giyime kuşama hep çok düşkündü. fotoğrafta da dönemin şartlarına göre iyi giyinmiş. dedemin benim bildiğim en eski fotoğrafı. duygusal bağ ne kelime...yangın anında ilk kurtarılacaklardandır benim için.

genelde, eski dostlardan ya da sevgiliden kalma eşyalardır ki çoğundan kurtuldum.
bir kuru gül ve saçma sapan bir yüzük. iki sene saklanıp denize atıldı.
eskiye dair tuttuğun her şey seni eskide tutar. at onları.
nesneler kullanmak içindir.
bağ kurmak için değil.
bunu söyleyen ben miyim
*
kitaplar nesne sayılmaz ki.

radyom.

sayesinde çok güzel insanlar tanıdım.

(bkz: çakıl taşları)

telefon

telefondur. bozulduğunda yeni alacağınız telefon eski tadı vermeyecektir.

"beni kimsecikler okşamaz mâdem;

öp beni alnımdan, sen öp seccâdem!"

n.f.k.

hiçbir şey.
dümdüz adamım ben.

bilekliğim... evet cidden bilekliğim olmadan kendimi eksik hissediyorum.

aaa bu hastalık değilmiş. benim mavi minik tornavidam. şırıngalı mont blanc dolma kalemim. divit ve hokkam. çikolata ama yemeden koklanacak. bağ o kokuyla.

yoksunluğun varoluşsal sancıları.

dildo diyecek kızlara selam ederim.

t:atmaya kıyılamayan nesnelerdir.

kitaplarım, benim için önemli olan birkaç kalemim, parfümlerim.

halhalım.

zippo çakmağım.

sırt çantam, yoldaş be..

çocukluğuma ait eşyalar, kulaklığım, kitaplarım, bitkilerim, sevdiğim kişilerin hediyeleri, yazı yazdığım ve çizim yaptığım defterler, kupa bardaklarım...
bunlarda cimriliğin zirvesindeyim. kullanmak şöyle dursun dokunulmasını geçtim başka gözlerin değmesi bile beni sinir edebiliyor. o yüzden çoğu zaman saklarım çünkü hepsi benim...

su şişesi.