evlenenlerin çatır çatır pişman olması

tüh be tamda evlenmeyi düşünüyordum am şu yazılanları okuduktan sonra ?
vazgeçecem galiba.

doğru kişiyi bulduysa neden pişman olsunki.

evlenemeyen, kendisine bir eş dahi bulamayan, hayatsız ve başarısız zigotların hezeyanlarını okuduğumuz başlık.
eminim ki evlenmiş ve aile kurmuş, yavrusunu kucağına almış insanların bilmem neyinde dahi değildir buradaki söylemler.

arkadaş, şu dünyada insanın kendi ailesini kurması, imkanlar el veriyorsa çocuk sahibi olması kadar değerli ne olabilir?

etrafınızdaki görücü usulü ile evlenmiş köylülerden örnekler vererek, kendisini gerçekleştirememiş aptal insanların evliliklerini öne sürerek kendinizi avutmanızı pek tabii anlıyorum, ancak bunları genelleyerek satmaya çalışmayın.

aradığı hayat arkadaşını bulamamış bekarların avuntusu gibi geliyor bana. sonuçta her evlenen çatır çatır boşanmıyor.

evlilikten ne beklendiğine göre değişir. can havliyle aile evinden kaçmak için evlenilmez, olur da evlenilirse o evlilik pişmanlığa dönüşebilir zira aile evinde yüzleşilemeyen duygular itina ile eş tarafından yaşatılmak suretiyle yüzleşilir ki bu süreç, çoğu zaman çok sancılı olduğundan suç evliliğe atılmak suretiyle pişmanlık yaşanır.

bazı tanımlar vardır ki açıklamaya gerek kalmadan sadece gülerek okunur.
işte bu başlıktakilerin hepsine ayrı ayrı gülüyorum.

pişmanlık: neden daha önce evlenmedim ben bu kızla :(

uzun uzun yok iyice tanımadan evlenirseniz pişman olursunuz, yok kendinizi tanımadan evlenirseniz pişman olursunuz, yok ilk gördüğünüzle evlenirseniz pişman olursunuz filan yazmışsınız ya... çok minnoşsunuz gerçekten... akıllı bıdıklar aferin, çözmüşsünüz bu işi...

evliliği üzerine düşünüp, buna rağmen yapan ağır gerizekalıdır benden söylemesi. 7sene beraber olmuş, tanımış, öğrenmiş, evlenince çok mu mutlu oluyor sanıyorsunuz...

evlilik her türlü insan doğasına aykırı bir durum.en büyük aşklar bile zamanla alışkanlığa dönüşüyor. buna rağmen devam eden evlilikler için de kendine saygısı yok filan diyorlar mesela. mühim olan evliliği yürütmek istemeniz ya da istememeniz... evlilik mutlaka bir yerde bitiyor. yasal olarak evliliğimin 13. yılından sesleniyorum...ruhen, kalben, zihnen ne zaman bitti tam kestiremiyorum ama sanıyorum 7-8 sene olmuştur.

pişman bile değilim artık... o derece...

kötü evlilik yoktur az nikah vardır.

kişiden kaynaklı olmasa da evlilik kurumunun sorumluluğu ve toplum bazında bu kuruma karşı yaratılan baskıdan ileri gelebilir bu pişmanlık

hiç evlenmemiş insanların evliliklerin bitişiyle ilgili tespit yapmaları gibidir evlilik. herkes konuşur hakkında, herkesin vardır bir fikri, gözlemi, vereceği aklı, uymamızı istediği tavsiyesi. öyle uzun uzun yazmaya, hakkında tespitler yapmaya gerek yok aslında. biriyle birlikte yaşarken, bir ilişkideyken, biriyle muhabbetin varken bu neden bitiyorsa evlilikte o sebepten bitiyor. yok şöyle evlenen pişman olur, vay efendime söyleyeyim şu şartta evlenen pişmandır, özgür adam neden evlenmiş gibi söylemlerin hepsi boşuna. nice özgür adam/kadınlar gördü bu gözler evden çıkmak istemeyen, nice ev kuşları içine kapanık adam/kadınlar gördü bu gözler evin yolunu unutan. nice evlenen tanıdım yıllardır tanışan, nice evlenen tanıdım haftasında nikahlanan. inan hiç biri de uymuyor tüm tespitlerinize.

ben mi? ben iki kere evlendim, iki kere boşandım. buna rağmen bir şey diyemem ''ahan da bundan ötürü'' diye.

şunu buraya bırakayım bari.
ruh eşi bir yanılsamadır.
hayattan ne bekliyoruz, anneci erkekler ve kadınların dizi sevdası buyrun:

bir anne kuzusu olarak yatakta anne diye ağlama ihtimalimi değerlendirince, evet.
pişman olabilirim.
biz türk erkekleri öyle veya böyle anneciyizdir.
annelerimiz iyiliğimiz için bize ne kadar yakın, uzak davransalar da biz erkekler olarak onlarsız duramayız, özleriz.
o nedenle anne şefkatini arar, bulamazsak üzülürüz.
allah kimseyi anneciğinden ayırmasın. annesizlik çok zor olmalı.
anne kuzularına selam.

kesinlik içermeyen düşünce.
altı çizilmek istenmiş gibi kesin diye o yüzden böyle tanımladım.
yalnız ifade ediş biçimine şöyle bir bakınca uzaktan ciddi biçimde evlileri kıskanıyormuş gibi gözüküyor.
belirtmeden geçemedim.
çatır çatır pişmanlar
oh içimin yağları eridi der gibi.
evlilik kurumunu yüceltmiyorum.
evlilik, kiminle evlendiğine ve mahiyetine göre değişir.
ve evlenmek amacı üzerine kurulmuş bir hayatın içinde yaşayanlar insanlar hiç tarzım değildir.

21 yaşında bir erkeğim. etrafımda babam dahil onlarca evli erkekle bu konuyu konuştum. biri de iyi ki evlendim demez mi lan?

kadın perspektifinden olayı bilemem ama büyük sözü dinleyeceğim sanırım.

"çatır çatır" ilginç... aslında bazı başlıklardan yazarın anlatmak istediğini içeriği okumadan anlayabiliyorsunuz. seçilen kelimelerin aslında öyle kelime dağarcığı eksikliğinden kaynaklandığını düşünmüyorum. dediğim gibi düşünmüyorum. kişisel bir durum bu bahsettiğim.

"evlenecem evlenecem vermezlerse kaçacam" diyen ablanın yüzüne bu cümleyi kurmasını isterdim böyle düşünen birinin. güzel şeyler yaşanabilirdi.

başlığın incelemesini yapmaya gerek var mı bilemiyorum. yazılanlar yazılmış sonuçta bizim yapacağımız tek şey salataya eklenen limon misali başlığa entegre olmak. hep çözümleme yapmayalım değil mi efendim dediğim başlıktır.

- sen niye hala bekarsın? ben mutsuzken senin mutlu olmaya ne hakkın var? evlen hemen sen de. ben yandım sen de yan.
- canımız sıkıldı işte çocuk yapalım dedik can sıkıntısına ehehe.
- önceden böyle miydik ya geceyi nerde bitirdiğimizi bilmezdik.

kim mutlu kim mutsuz? kim pişman, kim değil? benim için yeterli. ya gerçekten mutsuzlar ya da klasik toplumdaki yeni evli geyikleri. umarım ikincisidir. canı sıkılıp çocuk yapmak nedir? he bir de bunlar hem cinslerimin beyanları. kadın arkadaşlarımdan sıklıkla yatak ayırdıklarını duydum. pek geyik yapmıyorlar bu konuda. kadınlar kendi arasında nasıl anlatıyor birbirlerine bilmiyorum. iki taraftandan da en sık duyduğum evlendikten sonra çok değişti.. neyse pişman olmayanlara mutluluklar. oyuna devam.

katolik ülkeler evlenmekten vazgeçti. yakında müslümanlar da bu kadar fasariyaya yeter der.

peki herkesin evliliğe bir zorunluluk gözüyle bakıyor olmasına kaç puan. bekarlar bulamadıkları için evlenmiyormuşta dangozlarmışta bilmem ne. aynen bir akıllı sizsiniz biz keyfimizden evlenip çocuk yapalım demiyoruz. cahiliye devrinden kalma aman soyum devam etsin aman birileri bana bağımlı olsun kafasından çıkıp hayatın, dünyanın ne halde olduğunu görseniz keşke. mesele sadece sizin imkanlarınızla bitmiyor mesele dünyanın imkanları. bize dangoz diyenler su için savaşmaya giderken çocuğunuzu evde bırakmak zorunda kalmazsınız umarım.

evlenmıs boşanmıs bırısı olarak söyleyebılırım ki erkekler ve kadınlar acısından durum değişir. şöyle ki erkekler bekleyebıldıgı erteleyebıldıgı kadar ertelesın cunku erkeklerın ne ıstemedıgını bılmesı uzun zaman alıyor bana göre erkeklerın evlılık yası 35 olmalı ve erkek kadın arasında yaş farkı mutlaka olmalıdır. kadınlar ise yaşı büyüdükçe bekarlıga alısıyor ve kımsenın dır dırını çekmek ıstemıyor o yüzden kadınlar da mumkun mertebe 30 yasını geçirmemeli denklem bu sekılde çözülür.