gençlerde işsizlik diye bir kaygının bulunmaması

sevdiğimiz iş olacak deyip duruyorlar, bilmiyorlar ki iş sevilecek bir şey değildir.

ortam öyle bir hal aldı ki, çalışsan da gecinemiyor borçlaniyorsun calismasan da.
elon musk'ın ortaya attığı uçuk gibi gözüken teoriler birkaç yıl sonra gerceklesebilir.

maaşlar harçlığa döndü

yalan yanlış bir önermedir.

yukarıda birisi iş sevilecek bir şey değildir demiş. katılmıyorum. eğer ki sevdiğin bir şeyi mesleğe çevirdiysen işini de iyi yaparsın, verimin de artar, keyfin de yerinde olur.

komilik geçmişi olan birisiyim. paraya ihtiyacım olduğunda dönemlik girer çalışırım. her şeyinden nefret ederim. yorucu olduğu için değil, kendimi robot gibi hissediyorum.

şu an ne iş yapıyon birader diyecek olanlar illa vardır. öğrenciyim, iletişim bilimleri okuyorum. medya alanında çalışacağım, kendi projelerim var bunun yanında fotoğrafçılık yapıyorum. ve bunları yaparken çoğu zaman para talep edeceğim işler yapmıyorum ama mühim değil şu an için. zamanı geldiğinde kazancım elbet olacak. ve ne kadar yorucu ve bunaltıcı da olsa her seferinde iyi ki bu alanı seçmişim diyorum.

gelelim gençlerde işsizlik kaygısı yok diyen soğan ekmekçi yazarımıza. sanıyorum ki kendisi 50 yaş civarında, ülkenin iyi dönemlerini görmüş, bir ayağı çukurda ve muhtemelen de pek bir şeyden haberi olmayan bir vatandaşımız.

emin ol senin yaşadığın kaygının kat kat yükseğini yaşıyorum ben. evet, iyi bir meslek sahibi olacağım ancak bu ülkede kaldığım sürece iş yapamayacağım. kaldı ki yine sezonluk iş ararken en kıytırık fırından bile olumsuz dönüş aldım. hani iş beğenmiyoruz ya, hamallığa başvursan bile ret yiyorsun bey amca. daha fazla soğan ekmek tüketmeyiniz, protein alınız lütfen.

düşük ücrete sevdiğiniz işi de yapsanız bi süre sonra nefret edersiniz. kısaca sevdiğiniz iş, sevmediğiniz iş diye bi ayrıma gidilmesi bana doğru gelmiyor. hepimiz ücret karşılığı zamanını ve emeğini satan kimseleriz baktığında haliyle emeğinin değerinde karşılığını aldığını düşünüyorsan en nefret edilesi, burun kıvrılası işe bile koşa koşa gidersin. o yüzden bir işte öncelikli kriteriniz para olsun. eşit maaşlı işlerde seçme şansınız varsa seçin tabi sevdiğiniz işi ama "ben sevdiğim işi yapcam" diye düşünüp 70k lık işi bırakıp asgari ücretin altına "iş öğrenme" bahanesiyle sömürülmeyin.

yakında işsizlik değil işlilik oranları açıklanacak. yapay zeka sonrası bütün işler vücut işi sadece.

anne babası ölürse kendine kalacak mirası hesaplayan gençler görüyorum, benden yaşça bayağı büyük çevremin çocukları arasında..

bunların kafa çok değişik. sadece konformist değiller; bencil, ukala ve cahil hedonistler.

doğru bir başlık bence.
evet kaygınız olmamalı şu durumda.

kaygı neydi? kaygı yemekti.
belirsizlik kaygının en feci unsurlarından değil miydi?

!!!yurttaşlarım!!!
sorarım size

kaygı duyuyor musunuz hala geleceğe?
hayır!
kaygı, belirsizlik içinde yer alır demiştik.

her şey açık ve net bir şekilde tescillenmişken, olan olmuş ve ölen ölmüşken hangi belirsizlikten bahsedersin ey nazlı viran!!!!!

geleceğin ağzına edilmiştir ve belirsizlik ortadan kalkmış, söz bitmiştir.

sözün bittiği yerde ne yapılır?
evet. hareket.

aptal aptal konuşmuşsunuz.
bunu genç olmayan yaşımla söylüyorum.
gençlerde işsizlik kaygısı yok diye bir şey yok.
sadece borçlanmak için çalışmak istemiyorlar çünkü alacakları maaş belli dışarıda hayat belli.
ayın 24 günü (cumartesi çalışacaklar malum) dışarı çıkan insanın yeme-içme-ufacık bir sosyalleşme gideri minimum 24bin zaten.
e asgari ücret 28bin.
kaldı 4bin.
telefon faturasını yatırdı kaldı 3bin.
ya ayda 1 kere mekana gideyim de eğleneyim dedi, insan ya hani bu gençler...
e kaldı sıfır.

üstüne başına bir şey aldığı an borçlu artık.

e evde oturuyor gençler, haklılar.
piyasa hep kötüydü ama hiç bu kadar rezil değildi.