her şey bitti derken çıkagelen insan

bir eşyasını unutmuş olabilir.

hakkaten var mi bunu yasayan insan yoksa filmlerdeki hayali seyretmeye devam mi edelim ?

şahsen böyle dediğim biri olmuştu, ama tersine daha da kötüye gidip gözüm kararmıştı eskiden.

böyle birinin olduğuna inanmamanız daha makbul.
yoksa başkasından bir şeyler bekleyerek kendi değerinizi düşürüp savunmasız hale geliyorsunuz.

kendinizi hayatın akışında gelişime odaklamak insanı daha dik duruşlu hale getiriyor. içinde bir güç oluyor. evet, hissettiğim beni ayakta tutan güç var.

lütfen başkasına kararında değer verin. acı çekiyorsanız bile sabır her şeyi düzeltiyor.

çünkü sen
çölüme yagmur oldun
böyle insanlarla karşılaşmak lazım.

eğer varsan ne olur gel artık. her şey biteli çok oldu ama sen gelsen küflerimden arındırsan beni,belki yaşamaya korkmam, belki yeniden severim insanları kim bilir belki mutlu bile olurum.

bana değil ona sor işin içinde iş vaaaaar tezgahı kovala işin içinde iş vaaaaar .

eşimdir. dibe vurduğum, her şeyden vazgeçip kabuğuma çekildiğim dönem karşıma çıkmıştır. iyi ki varsındır.

kılıştaroğlu'dur.
yürüyen merdivene bindiği gibi gelmese bari.

gecmisini s.im onun ben. dalga mi geciyon kizim ödüm kopuyordu az daha her sey bitiyor diye.

çok düşündüm, hangi başlığa yazmam gerektiğini.. bunun uygun oldugunu düşündüm. çünkü her şey bitti derken birinin çıkıp gelmesi her zaman iyi bir şey değil. her şey bitti artık dediğimde çıkageldi o ve yine dengeler alt üst oldu.
bizden bir bok olmayacağını söyledi.
bizden bir bok olmazdı zaten. farkındayım, farkında, hatta bugün bütün şehrin de farkında olmasına sebep olduk.. bağırmadik, dövüşmedik, sustuk..
yanımızdakilerin, sokaktan geçenlerin bile farkedebilecegi sessizlikti. tek kelimelerle uzun paragraflar kurduk. benim sana anlatmak istediğim çok şey var kimse beni dinlemiyor, dinlese bile duymuyor demeyi çok istedim. o da istedi anlaşılmayı. yorgunluğunu bıkmışlığını cümle kurmadan uzun uzun anlattı.
bizden bir bok olmaz dedim.
sana en başında da umut vermedim bizden bir bok olmaz zaten dedi.
durdum. onu söylüyorum zaten artık sana katılıyorum dedim.
çok isterdim birgün çıkageldiginde susmamanı. yol boyu düşündüm, durdum sigara içtim, insanlara baktım, anlamsızdı. acı değildi bu içimdeki, öfke de değil.
bu başka bir kelimenin anlamıydı.
ama cabalamadı diye düşündüm. çünkü önceliği ben hiç olmadım. yine de hep bitti derken çıkageldi. gelme demedim. bir daha da gelir mi bilmem.

edit: bir daha gelmeyeceğini belirtti. en son terminalde kulağıma eğilip bir daha geleceğim söz demişti. bugün terminalde egilip, bir daha gelmeyeceğim bekleme dedi. son konuşmalarımızı da unut, gerekirse daha çok sigara iç, asosyal olma çık evden, işte daha çok çalış, ama gelmeyeceğim, bekleme dedi. ben beklemem söylerim kendime. ama içim bekler. diyemedim.

semih şentürk 'tür. özledik kralın son dakikada girip imzasını atmasını. nöbetçi golcü..

aynı hızla s***ir olup gitmese epey makbule geçecek insandır aynı zamanda.

evet, gergin bir gündü.

ya herşey bitti derken çıkagelen insan siz olusanız. herkes için herşeyin bittiği öyle bir anda.

öyle bir insan yok bence artık inanmıyorum. ya da vardır ne bileyim. varsa eğer harabe bulmasın geldiğinde diye tüm çabam

bir de her şey bitti derken çıkıp gelip yine biten insan vardır.

gelmedi

cırcır olmuşken, umumi tuvallette herkes çıktı salayım dersin. sonra birisi çıkar gelir.

ben bu duruma (bkz: şöyle koyayım böyle koyayım).

bütün umudunu kendinde topla.
kendinden bir başkasından medet umma.