ilginç diyaloglar

16-17 yaslarimdayim öğlen vakitleri telefon çaldı. evde tek başımayım. yeşil bir telefonumuz vardi. numarası da hiç unutmam 3201269. açtım telefonu. açar acmaz karşımdaki daha ben alo demeden "kamyonlar çıktı mı kamyonlar" dedi. "ne kamyonu abi tır" garajı değil demeye kalmadan karşımdaki "tır değil kamyon diyorum kamyon" dedi. abi yanlış aradın dedim "o zaman ne tır mır geveliyon yanlış numara desene kardeşim" dedi çat kapattı.

travmatik bir durum bu sanırım ya. 40 sene oldu hala unutamadım.

-kardesim surda inicek misin
+iniyim de abi param yok
-olsun kardesim
+sigaran var mi abi?
-al

+ sözlükte görüyorum seni sürekli.. burada devamlı mısın?
- hayır küçük*mlıyım.

ne yaratıcı insanlar var ya. helal olsun. bi 20 saniye falan konuşmayı unuttum.

ismini vermek istemediğim buradan bir yazar kısaca ivibby
ve ben olayın diğer kahramanı ben.

ivibby: gardaş yahu telefonumu bulamıyorum.
ben: aklın nerede kimbilir nereye koydun en son
ivibby: yahu bilmiyorum en son helaya gittim ondan sonra yok
ben: git helaya bak helada napıyorsan helada telefon ile
ivibby: lan ne bileyim elimde girdim işte...

böyle böyle yarım saat telefon aradık
en acı kısmıda bunu telefonda konuşurken yapmamız...

ben masum masum ilaç yazarken teyzenin bir tanesi bak bunu kimseye anlatmadım sana anlatıyorum diyerek; oğlunun, kendi istemediği bir kızla evlendiğini, kendi psikolojisinin bozulduğunu, oğluna hiç söylemeden mazhar osman’dan tedavi aldığını söyleyip ağlamaya başladı.

teyzem, ne zaman düzeleceğiz be, mezara girince mi,
oğlunu iç güveysi verip kurtulmuşsun işte,
aman üç günlük dünya diyecektim.

ama demedim tabi, antidepresana devam, önemli olan sizin sağlığınız dedim.

terapi ücreti için dm pls.

sahsimin da basina gelen diyaloglar butunu.

+selam
-sagol

evet.

birkaç saat önce herkesin bildiği ama aylardır çalışan bir geneleve paket götürdüm (motokurye)

müşteri - canım teşekkür ederim bir gün müşteri olarakta beklerim.
ben - teşekkürler benim sevgilim var.
müşteri- bebeğim biz zaten sevdiklerinize yapamadıklarınızı bize yapabilin diye buradayız.

mavi ekran verdim.
reklam sloganı bile var ablaların.

t: telefondaki meslektaş.
m: marion.

t: yani bizim ünvanımızı da çok kimse bilmez, anlamaz, uzman diyebilirler.
m: doğru.
t: gerçi psikolog ve klinik psikolog arasındaki farkı da kim biliyor?
m: bakanlık.
t: hahaha. çok iyiydi marion.

+abi bundan 20 pide çıkmaz. bunun içi az olmuş. çıksa da kıyması az olur
- tamam ustam sen ayarlarsin 20! şart değil
+abi şimdi sen 20 dedin ya, çıkarmaya çalışırım
- abi benim dediğime ne bakıyorsun. 15 tane yap o zaman. sen biliyorsun işi.
+yok yani 20 tane çıkmaz onu diyorum.

sustum, başka bir şey demedim. attım kendimi dükkanın dışina.

kafamız güzel uzun yoldayız şoför arkadaş döndü ve dedi ki . sen çok yoruldun ver birazda ben sürüm.

pardon, bir dakika bakar mısınız?
--ben mi?
pardon, bir dakika bakar mısınız?
--evet?
ben sizi bir yerden tanır gibiyim.
--nasıl?


arif susam abimizin post'lu tüm akımların içinden geçtiği şarkısı. şarkı sadece full diyalog ....

kemeraltı birinci beyler işhanı, kemeraltını bilen bilir her yer bir şekilde bir yere çıkar, atölyenin önünde oturuyorum bir hanım geldi

-karşı taraftan salepçioğlu camisine çıkabilir miyim

-evet abla çıkış var düz git sağa dön kapıdan çık sonra sola dön salepçioğlu camisine çıkarsın

-ama ben oradan çıkmak istemiyorum

-tamam abla????

kadın geldiği yönden geri döndü.