istanbul'da yaşamak

40 sene önceki hali çok güzeldi. adalar vapurundan istanbul görünmeye başlayınca manzaraya hayran olurduk tarihi yarımadayı seyrederken. her tepesinin ayrı bir güzelliği ayrı bir manzarası vardı. lodosu bile güzeldi. gülhane'de çay içer, pier lotti'de haliç'in eşsiz manzarasını seyrederdik.
kumkapı meyhanelerine dadanırdık
önümüzde altınbaş, altın zincir, fasulye pilakisi..
sonra soluğu işkembecide alırdık
ne kadar sarımsak sirke kokarsak o kadar iyi...
tek eksiğimiz bir lodos bir kürek bir de kayıktı..
sonra o güzel insanlar o güzel atlara binip gittiler.
sonra hoyrat adamlar geldiler.
ellerinde bir yüzükleri vardı. gözlerinde para hırsı..
canını yaktılar istanbul'un
ötekileştirdiler bizi..
şimdi ne istanbul’u seviyoruz, ne de birbirimizi…
ne saygı kaldı ne de huzur..
çarpık kentleşme,göç ve aşırı mülteci sorunu yüzünden trafik çekilmez oldu..
artık kimse bir tatlı huzur bulmaya gitmiyor kalamış'a..
''kör tuttuğunu becerirmiş'' derlerdi eskiden tam o durumdayız.
çay içmeye korkar olduk. esnaf tatlı su kurnazı..
her şey çok güzel olacak dedikçe güzelliğe düşmanlar giriyor devreye..
belki tekrar motorları mavileklere süreriz..
güneşi zapt ederiz...

güzel ama zenginsen ve vaktin varsa.

her gün güne daha boktan uyanmak demek.

her zaman her şeyi bulma imkanınızın olması, iş imkanlarının fazlalığı, gezilecek, boş zamanlarda vakit geçirilebilecek yerlerinin fazla olması ve gelişmişliği ile rahatlık sağlayan durum. türkiye'nin en büyük ve en önemli şehrinde yaşamaktan çok mutluyum.

dünya trafikte zaman geçirme rekortmeni şehir olarak hesaplanan zamandan söz edilmiş:

3,5 yıl / ortalama hayat

bırakın bu şehride yaşamayı dostlar. gezmeye gidilir ama...

yaşamaktan daha çok çabalamak. şehirde birbirine yakın bir yere arabayla gitmek güzel bir intihar çeşidi.

yakında bırakmayı düşündüğüm şeylerden biri.

gül gibi akdeniz varken bebek gibi ege varken niye bu çileyi çektiriyorum kendime ben de bilmiyorum.

çok kalabalık cidden ya son 600 700 senedir falan

başlığı okuduğumdan beri içimden söylediğim şarkı… kafamın içinde tekrar tekrar başa sarıyor…

trafikte, özellikle haramidere yokuşunda inanılmaz laf sayıyorum ama her ne olursa olsun çok sevdiğim durum. enfes bir şehir.

bir zamanlar keyifliydi. artık yalnız gezmeye, dostları ziyarete giderim..

bana bu dünyada cehennemi yaşatmaktadır.