istifa etmek

bazen de mecbur kalırsın. bir ara kayıp arama programlarında çalışıyordum. hani çok meşhur olduğu dönemlerde kayıplar aranıyordu. tabi o zamanlar şimdiki kadar sosyal medya yoktu. facebook vardı .
tabi işin içine girince bakıyorsun ki millette ne dramlar var. ülkemizde ne kadar çok kayıp vakası var. hatta bence bunların belki yarısı kaçırılmış çocuklar . evden kaçanlarda çok.
işte medyanın gücü de büyük aslında. eli kolu uzun. şöyle bir vakayı bile bulduğumuzu hatırlıyorum. hani askeriye de geçici taburlar olur. askerlik yapanlar bilir. bazen askerliği bu geçici taburlara çıkar. bunlar bazen amasya bazen bolu vs böyle bir şehirde olurlar.
bir gurup var böyle kahramanmaraş a geliyor.
bu olay tabi 1970 sonları ya da seksen ortalarında oluyor. tam hatırlamıyorum yalan olmasın.
işte bu geçici tabur geliyor . o bölgede de yörük mü desem çingene mi . belki de köylülerden birileri var fakir ve çadırda kalıyorlar .
bu çadırda kalan fakir ailenin bir kızı oluyor. ve buna bakamayacaklarini bildikleri için. o askerlere vermek istiyorlar. o askerlerden bir komutan çocuğu alıyor. çocuğu olmuyormuş zaten.
ve yıllar geçiyor. o aile bir şekilde iyi duruma geliyor. ve kız çocuklarını bulmak istiyor.
ben bakıyorum telefona çok dikkat çekici tabi .
çünkü komutan kim. adı yok sanı yok. birlik o bölgeden bir birlik değil.
çocuğun adı yok kimliği yok. adı ne olmuş olabilir.
neyse kısaca sonunu diyim bulunuyor tabi. o kadar işte medyanın eli kolu uzun isterse yapabilir.
herkesi her şekilde kandirabilir. her yerde adamları olabilir.

böyle böyle bir çok vaka geliyor tabi. ben hazırlıyorum dosyaları. ekibimiz var herkes başka bir tarafa bakıyor. başka bir olaya bakiyor. tabi bu kayıp işleri riskli işlerde. hem bambaşka işler çıkıyor işin içinden terör gibi. veya siyasi insanlar arıyor ne oluyor diye.
bazısı diyor bırakın bu işi aileye ümit vermeyin .
bazen emniyet diyor ne yapıyorsunuz hayırdır.
çünkü tvciler kendini başka başka tanıtıyor ya muhtara vs halka (hahaha her numara var diyorum)

insanlarda dram çok acı çok. bir de bu kayıp kişileri bulacağız diye aileye haber verince . aile de ümitleniyor tabi. bazen gecenin bir yarısı arıyor seni ağlayarak. bir anne arıyor . aha al başına belayı. dualar ediyolar.
fakat medya sektörü zor medya reytinge bakar.
tam bulacağımız az kalan bir kayip vakası oluyor. diyolar bu reyting getirmez . atıyorlar çöpe.
ee ben onların ailesine söz verdim. söz vermedim belki ama tamam dedim. üstelik çok az kalmıştı bak çok az. bulabilirdik.

allah o reytingin belasını versin. işte böyle böyle o kadar çok dosya çöpe gitmeye başladı ki.
benim dengem bozuldu. o kadar acının içinde hissiz bir insan olamadım. çok az kalmış bulabileceğimiz kişileri aramadık. ailelerine telefonları açmadık. ümit verdik onlara acılarını deştik . bıraktık onları öylece.
tabi buna güç yetmezdi hepsini bulmaya hepsini aramaya . tamam ama az kalanlar . sırf reyting getirmez diye bıraktıklarımız.
en son evinin önünde kaçırılmış bir çocuk dosyasında işin içine çok çok farklı şeyler girdi ve onu da çöpe atınca. ben ehhh dedim dayanamıyorum parası batsın istifa ediyorum.
psikolojim bozulmuştu resmen. hala hatirladigim şeyler var. mailim de ailerle olan konuşmalar dosyalar vardı sildim.