kızıl saçlı kadınlar

içerisinde bulunmak zevk duyduğum grup. başka bir renk yapamıyorum,bağımlılık oldu artık.

bir iki gün sonra siyaha boyayabilirim bana yine saç boyama perileri uğrayabilir lakin şimdilik kızıl saçlarımı seviyorum. ahah.

(bkz: simone simons) *

tek kelime ile açıklarsam. hastasıyım.

bir saç rengi ancak bu kadar yakışır kadınlara.

nerede kızıl saçlı bir kadın görsem dönüp bir kez daha bakarım.

takibe aldığım başlık. kızıl ve uzun saçları olan bir kadın düşerse koşarım. * boya olup olmaması umrumda bile olmaz. birimiz sarı diğerimiz kırmızı... nasıl yakışırız birbirimize, göze ne kadar hoş geliriz öyle. *

hayran bıraktıran kadınlardır.

sarışın hikaye, bir kadına en çok yakışan saç rengi kesinlikle kızıldır.

beyaz tenliyse cok yakisir auuuvvvvvvvv

ne burası moulin rouge ne de ben christian'ım..

bazılarına çok yakışandır.

klise olacak ama yas kemale erdi gercek kizil olarak canli kanli sekilde bi orta okuldaki merali gordum birde gecen ay arkadasimin kizini gordum sacini boyayanda kizilim diyorya .
almanya'da yasayan turkun almanim demesi gibi bir sey.

kızıl saçlı kadınlardan kasıt, başlık sahibinin tanımına göre bakır kızılı saçları olan kadınlardır. ben de öyle tahmin etmiştim.

buna göre; mutasyona uğramış mc1r geni nedeniyle bu saça sahip olan kadınlardır. saçları geç beyazlar. genelde mavi, yeşil ve ela göz rengine sahiplerdir. güzeldirler.

izafidir ama abartıldığını düşünüyorum. belki de kadının estetiksel formuna dayalı kıstasımın olmayışındandır. kömür karası zenci bir ablamızı tercih ederim yine de.

women with red hair

92 cm x 61 cm boyutlarında  amedeo modigliani tablosudur.

orta çağ'da cadı oldukları iddiasıyla vahşice öldürülmüş insanlardır. hatta günümüzde, kızıl saçlı insanların az olmasının sebebini bu olaya bağlıyorlar.

kızıl saçlıdırlar.

zaafımdır. bilen bilir.

hassas bir insanı, jean-baptiste grenouille gibi bir antikahramana dönüştürebilecek türde varlıklar.

bi turuncu değildir.

aynada gördüğüm kadın.

hani şu herkesin istediği bir kahverengi tonu var ya... güneşte sarımsı duran... heh işte o benim orijinal saç rengim. her gören boyamın rengini sorardı saçım boyasızken. bu bahsettiğim boyasız dönem de 9-10 yaşlar. bayağı sokak çocuğu gibi saçımı boyadığımı düşünürdü koca koca insanlar. ben de en son annemin saç boyasının numarasını söylemekte bulmuştum çözümü. *

sonra pandemide canım sıkıldı. ne yapsam ne etsem derken saçımı boyamak geldi aklıma. (bunda yakın bir arkadaşımın "nasıl olsa evdeyiz, kim görecek? hevesimizi alalım bari" diyerek kızılı aklıma sokması da etkili tabi) aldım bir tüp, bir hoşuma gitti, bir hoşuma gitti... orijinal saç rengimi unutana kadar kızıl kalmaya karar verdim.

hâlâ unutmadığım için kızılla devam *