sanırım 10 ila 20 senelik periyotlarda, kavramlar aynı kalmıyor.

benim çocukluğumda yediğini içtiğini göstermek ayıptı. olan var olmayan var zihniyeti hakimdi. annem, ilk okula giderken beslenme çantanın içindekileri gösterme diye tembihlerdi. lann zaten bi bok yok ama yemin ediyorum bir tane mandalinası olmayan sınıf arkadaşım vardı.

şimdi bakıyorsun. en iyi döner nerede yenir.. ege'nin bilmem neresinde bu börülce'yi yemezsen, yaşamadım saylar. bu çağ kebabını yemeyenler bir şey bilmiyorlar. en iyi burger yapan diyeni donumda sallarımlar. balık yiyeceksen yanında şampanya patlattığın boğaz manzarası yoksa neye yararlar. çırağanlar. kemer country'de golf oynamaya kaçıcam canlar falan. her şey naklen göz bebeklerimizde.

abi. tamam ama. anlayışla karşılayamasam da zihnen mecbur bırakıldım. adapte oldum diyelim. okey, varlıklı insanların yarışına sessiz kalmayı kanıksadım.

iyi de, ben mahallemde döner yerken şüphe içinde ney,n etini yediğimi sorguluyorum daha. maaşımı gündeliğe vurduğunda, an geliyor 3 günlük emeğimin karşılığını 80 gram ete yatırıyorum.

ne mişelin yıldızlı restoranı yavrum. ne çırağanı, boğaz manzarası bu.

medeniyet dediğin, psikolojiye dönmüş durumda. naklen maruz kaldığın her şeye rağmen, akıl sağlığını korumak en büyük medeniyettir.

bir 100 sene sonrasını düşünebiliyor musunuz? ne hissedeceklerini.

kahrederek öleceğiz ama gayet medeni ruh halimizi koruyarakfsdfds

devamını gör...

(0) (0)