mezar taşına yazılması istenen söz

"ne gerek vardı? bunca telaşa... "

biz dünyadan gider olduk kalanlara selam olsun

"bugün yoğun bakım, yarın yoğum bakın."

(bkz: ölüm ölüm dediğin nedir ki gülüm)

savaşta kahraman,barışta katil.

doğdum ve öldüm, sonucunda ne oldu?
yaşamak içimde ukde kaldı.

burası çok güzel gelsene

sevgili yazarlar hiç böyle bir şey düşündünüz mü? ben de bir suna akın videosunda denk gelip düşündüm.
mezar taşıma şuanlik şey yazılsın:
o öyle yaşadı ki ölümü bile hakketti .

"beşiktaş"
zaten isteselerde istemeselerde yazmak zorundalar.

gezdim dolaştım dünyayı, görmedim böyle bir gam,
sana doyamadan gidiyom ey gurban olduğum ....

doğduğum için burdayım.

avanti yazılmasıni tercih ederim.

yabancılarda olduğu gibi ne isen:
anne, teyze, meslek, eş gibi gibi.

devam et, duaya ihtiyacım yok.

şuan söyleyeceğim şey için kendimden utanıyorum ama ben ciddi ciddi rober hatemo beyaz ve sen'in tüm liriklerini yazsınlar istedim . hem beyazlar icindeyim o an yani . konsepte oldukça uygun diyorum.ey tanrım dayanabilir miyim buna ben ?.

sizi ayakta karşılayamadığım için özür dilerim.

marmara adasından bir yılda çıkarılacak mermerin benim mezar taşımı yapmak için kullanıldığını varsayarsam:

''benim de umutlarım, sevgilerim, korkularım, mutluluklarım, üzüntülerim, kızgınlıklarım ve kırgınlıklarım oldu. hayatımın ilk çağlarında ağız dolusu sövdüm, sonraları sövmeye gerek duymadım, çünkü fark ettim ki insanlar insanları anlamıyor ve insanlar insanlarla çıkar ilişkileri kuruyor. yanlış olmasın sevgi temelli ilişkilerim yok değildi ama çoğu çıkarlar üzerine kuruluydu. şu soğuk toprağın altında yatarken fark ediyorum ki, yaşamak gerçekten güzelmiş. çünkü toprağa ne kadar yaz sıcaklığı vursa da bir metreden sonrası ısınmıyor, hep üşüyor ölü bedenim. oysa yaşarken böyle değildi, hava kapalı ve soğuk olsa da bir şekilde ısınırdım ama burada, üzerimdeki kefen ısınmama yardımcı olmak şöyle dursun, toprak altına sızan yağmuru kendinde topluyor ve daha çok üşümeme neden oluyor.
aslında üşümek sorun değil, asıl sorun hayatın geride kaldığının farkında olmak. yanındaki boş mezara birini gömmeye geldiklerin de anlıyorsun dışarda bir yaşamın sürmekte olduğunu, işte bu çok acı. ağlayan çocuklara, gençlere, yaşlılara yaşamın sürmekte olduğunu söyleyememek, onlarla konuşamamak, hayallerinin peşlerinde yılmadan çalışmaları gerektiğini öğütleyemem ölü bedenimi çok rahatsız ediyor. 'siz hayat süren leşler' ölmeden önce çok çalışın ve öyle gelin buraya yoksa benim size anlattıklarımı sizde başkalarına anlatırsınız.''

bari burada rahatsız etmeyin uyuyalım heh heh heh

merhumeyi az kazıklamadınız.

rahmetli yatmayı çok severdi.