mezarlık

dünyada ve kronosta * ne kadar önemsiz olduğumuzu hatırlatan yer. çok değil 70-80 yıl sonra adın bile anılmayacak, 150 yıl sonra mezar taşın kaybolacak belki de. şükürcülük gibi gelmesin de dert zannettiğimiz şeyler aslında okyanusta bir damla, sahilde bir kum.

birce akalay'ın başrolde olduğu, bölümlük mini netflix dizisi aynı zamanda. birce akalay'ın canlandırdığı başkomiser önem, göreve başladığı karakolda "mezarlık" denilen arşiv benzeri bir yere getirilir, faili meçhul kadın cinayetleri dosyalarının olduğu yerdir mezarlık. ve izlediğimiz 4 bölüm boyunca birbirinden farklı kadın cinayetleri en ince detayına kadar işlenerek anlatılır. yönetmeni kanıt dizisinin de yönetmeni olan abdullah oğuz'dur. bana kalırsa netflix'in en iyi yerli dizisidir. tek ofsaytı 4 bölüm olmasıdır.

son durak.
biz yaşayanların, ölüleri ziyaret ettiğimiz yer.

mazar.

dün değil.
bir gün mezarlıkta, babam uzaklaşmış gitmiş, gider ya, babası yatıyor orada,
babasının mezarına gitmek için, hiç hızlı yürümeyen adam bir an gözden kayboldu,
baktım önden gidiyor,

fotoğrafını çektim.
pek sevmem böyle şeyleri.

dedim ki,
baba böyle ben sana değil, sen bana gelirsin yine...

dünyanın en güvenli yeri. bir sürü insan var ama hiçbirinin zararı yok.

insanın yaşı ilerledikçe dünyadakinden daha fazla tanıdığının bulunduğu mekan.

“kendilerini vazgeçilmez sananlarla doludur.”

aklıma şu geldi şimdi; hindistan'da ölüler yakılmasaydı, ülkenin yarısı mezarlık olurdu sanırım...
1.6 milyar nüfus...
dök ganj'a gitsin...

duvarlari keci ve kopeklerin asamayacagi yukseklikte olmalidir.

uzunca zamandır uğramadığım bir yerdi. geçenlerde avare avare yürürken bir mezarlığa denk geldim, şuraya bir uğrayayım dedim. anlamsızca içinde dolaşırken bir mezar dikkatimi çekti; öyle şaşalı ya da değişik yapılı ilginç olması değil de sadeliği ve temizliği dikkat çeken bir mezarlıktı. gittim baktım 1996 yılında 92 yaşında ölmüş bir teyzeye aitmiş. tanrı uçmağına almıştır umarım deyip biraz bakınırken birisi seslendi, dönüp baktığımda 2 ev ilerimde oturan tatlı bir abla ile eşi, au'ya ilk yerleştiğim zamanlarda çok yardımlarını görmüştüm ikisinin de. onların annesiymiş.

bazen hiç tanımadığınızı sandığınız ama devri daim ruhlarla karşılaşabileceğimiz bir yer mezarlıklar.