modern çağın mutsuzluk nedenleri

dinlerin, geleneklerin ve devletin otoritesinin sorgulandığı günümüzde bireyin anlam yaratmakta zorlanması olabilir.

(bkz: yabancılaşma)

anlam eksikliği, yoğun bireyselleşme, sürekli kıyaslama ve başkası tarafından kıyaslanma, doğa ve gerçek insanî ilişkilerden kopuş

seçenek fazlalığının mutsuzluk yarattığı kanıta dayalı gerçeklerdendir

20 sene evvel cebimde bilye, taso varken dünyanın en mutlu çocuğuydum. şimdi belli bir sağlık sorunum yok ayaklarımın üstünde durmuşum, kafama göre geziyorum ama işte görüp ulaşamadığım şeyler var. bi şekil aklıma girmiş ,imkan yok. o da mutsuz ediyor.

ınstagramda önüme düşen bi arabayı alacak durumum yok mesela ama işte amaan.

yüzeysellk. hızlı tüketim. sorgulamamak, populeri takip etmek.

hic sorgulamıyoruz. ben kimim? neyi istiyorum? hayalim ne? kimi seviyorum?
sistem bi şeyler bozuldukca yenisini onumuze getiriyor. işimize geliyor. ugrasmadan gıcır gıcır yenisi. problem cözüldü.
hic kıymet bilmiyoruz. cocukken bayramlıklarımı yatagımın yanına asardım uyurken, heycanla uyurdum onları giyicem diye. simdi iki gune aldıgımız kıyafeti atıyoruz, umrumuz degil.
hayallerimizi onemserdik. fikirlerimiz degerliydi. simdi kim guclu ve cıkarımıza uygunsa onu takip ediyoruz, biz yokuz.

gibi gibi seyler.

bu hayatta ne kadar sen olarak, ideallerince, hayallerince ve en onemlisi gonlunce varsın? bi cicegi iki gune cope atmak yerine uzun uzun koklamayalı ne kadar oldu?

kıyaslamak, daha fazlasını istemek, insan sayısının azalması, her şeyi kaydetmeye çalışırken yaşamayı unutmak, doğadan uzaklaşmak, belirsizlik...
her şeye ulaşım var ama ağ zayıf, bağ zayıf. dayatılan algılar, ölçüler, santimler falanlar filanlar...

insanın kendi kaderini çizebileceği bir direniş ekseninin globalleşme ile birlikte evcilleştirilmesidir. etrafındaki ablukayı kıramayan insanın çaresizliğini içselleştirip karamsarlaşması da dolayısıyla kaçınılmazdır. radikal siyasetin krizi maalesef modern çağın insanı içine soktuğu bir durumdur.

mutlu olmanın ne demek olduğunu bilmemeleri. kimse kendisinin nelerden keyif aldığını, gerçekten nasıl mutlu olduğunu bilmiyor. arayıp bulmaya da çalışmıyor. sosyal medyada, sokakta, başkalarının mutlu olduklarını söyledikleri şeyi görüp, onu yaparak mutlu olmaya çalışıyorlar. onların da büyük kısmının kamera kapanınca mutsuz olduğunu bilmiyormuş gibi yapıyorlar.

mutlu olmak için gördüğünüz o mekana gidip, o pozu vermeniz şart değil. mutlu olduğunuzu herkese bildirmek de şart değil. inanmazsınız ama kimse görmese de mutlu olmaya izniniz var.