müziksiz bir hayat sürmek

renkler soluyor.

müziksiz bir hayata, hayat denemez

gergin ve sinirli olduğum zamanlarda bazen bu durumun sebebini sorguladığımda uzun süre müzik dinlemediğimi fark ederim. hangi türü olduğu önemli değil hemen bir şeyler dinlemeye başlarım bir kaç gün, haftası dolmadan hemen havam değişir.

hem düşünsel hem de duygusal sağaltım açısından müzik önemli hakkaten.

hayatımda hiç müzik dinlemeyen tek bir insan tanıyorum. kendisi enteresan bir adam. hayatımda tanıdığım psikolojik açıdan en kuvvetli insanlardan birisi oldu hep. bildim bileli yalnız yaşadı. hiç müzik dinlemiyor. neden diye sorduğumda ''sevmiyorum, bana hitap eden bir tarz yok'' demişti. çok garibime gitmişti. bir insan nasıl kendisine hitap eden bir müzik tarzı bulamaz anlayamadım. demek ki oluyormuş. bazen hayatının çok sıkıcı olduğundan, hep film ve dizi izleyip alanıyla ilgili ders vermekten sıkıldığını söyler bana. tek dert ortağı benimdir. tüm günü ders vermekle, 5 vakit namaz kılmakla, film izlemekle ve bazı tanıdıklarıyla iskambil oynamaya gitmekle geçiyor. depresyonda olmasından şüpheleniyorum biraz açıkçası, bildiğim kadarıyla 10 senedir böyle bir hayat tarzı sürüyor. demem o ki müzik dinliyor olsaydı eğer bence her şey çok daha farklı olurdu hayatında. hiç değilse kendi yalnızlığını kendisine ifade edecek bir araç bulmuş olurdu. belki de hayatta yeni şeyler yapmaya atılırdı müzik sayesinde. kendisi şimdi 40 yaşında, bu saatten sonra dinler mi, sanmam. müzik kendimizi ifade etme şekillerimizden birisidir, ruhumuzu besler. müzik dinlememek bilemiyorum... hala akıl almaz geliyor bana.

hayat sürmemekle eşdeğer.

gergin veya kuşkulu olduğum durumların ana sebebi müziksiz kalmak ile eş değer oluyor benim için. müzik gerçekten beni ben yapan bir genre

ne ? müziksiz bir hayat mı dedi birisi ?
hadi ordan bro, saçmalık. hayatın kendisi yüksek bpmlerde bir sound. sadece yakalayacak mix materyalleriniz olmalı.
geceleri cırcır böcekleri ile ara sıra öten baykuşların seslerinden çok çok iyi bir minimal dark trance bile çıkarırsın.
saçmalamayın.

işkencedir, olamayacak bir şeydir. müzik benim uyuşturucum, o olmadan baş edemem kafamın içindekilerle

tasavvur edemediğim, benden uzak olmasını dilediğim, aksi halde mutlu olamayacağımı bildiğim hayattır.

ancak kulaklarımı keserlerse mümkün olabilecek hadise.

t/ müzik onu seven insan için damarındaki kan kadar önem arz eder.

eşittir ot olmak. başka bir açıklaması olamaz müziksiz yaşamanın.

trtmüzik'i bilmiyordur.

müziksiz yapamamam. hatta araştırmalara göre her insan gün içinde ortalama 7 şarkı dinlermiş, muhtemelen benimki çok daha fazla. bazen uykudan uyanıp aklıma bir şarkı geliyor ve tek gözüm kapalı telefona not alıyorum uyanınca açıp dinliyorum. gün içerisinde de bu böyle bir anda çok eski bir şarkıyı hatırlıyorum hemen açıp dinliyorum. kafamın içinde de durmadan çalan bir radyo istasyonu var. yani muhtemelen müziksiz bir hayat geçiremem.

ıssız bir adaya düşsek bile müziksiz yapamayız tamam belki dışardan bir şey duyarak bize gelmez ama ruhumuzun derinliklerinde biz kendi kendimize çalarız onları. sesimizde biraz güzelse delirmeden kendimize şarkı söyleyebiliriz.

sagir olmak.

selefiyseniz mumkundur.

yaşanabileceğini düşünemediğim, zihnimde canlanmayan bir şekilde sürülen hayattır, ben o hayatta ölürüm yalnız, yaşayamam.

ya da sürdüğünü sanmak...

ne demişti mustafa kemel atatürk; sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş olur.. şiire, resime, heykele, müziğe, edebiyata düşman olanların hakimiyetinde ülke her gün kaybettiği kanda boğuluyor.

miletli thales'in geldi müzikle ilgili bir sözü aklıma. der ki; bir ülkenin türkülerini yapanlar kanunlarını yapanlardan daha değerlidir. haksız mı? düşünsenize bugün elinde imkân olsaydı neşet ertaş narin'e yapılanlara müsade eder miydi?

t: müziksiz bir hayat sürmek, hayatta kalmak olabilir ancak kesinlikle yaşamak değildir.

ruhun esas gidasi bu bence.