okuldan kaçmak

ben hiç okuldan kacmadım ya arkadaslarimla yarin kacalim diye plan yaptigimiz gunlerin aksaminda ben bizimkilere okula gitmeyecegim arkadaslarimla gezecegim haberiniz olsun falan derdim gitmezdim onlar da bunu okuldan kacmamdan daha dogru bir hareket olarak gorduklerinden midir bilmem hic ses cikartmazlardi arkadaslarim okul kiyafetiyle evden cikardi ben suslenip puslenip normal gezmeye gider gibi giderim.

lisede okuldan kaça kaça devamsızlığım 44.5 olmuştu, sınır 45’ti böyle de fena ergendim.

okul saatleri içerisinde okuldan gizlice çıkıp orda burda sürtme eylemi.
bununla alakalı çok saçma bir anım var.
lisede 2 kız 2 erkek olmak üzere bir arkadaş grubumuz vardı. bir gün okuldan kaçalım dedik, gittik arka bahçeye serin serin duvardan atlayacağız. şöyle bir ayrıntı var ki okulumuzun duvarları gerçekten yüksek. çünkü demir olan kısma sonradan yarım bir duvar daha örmüşlerdi. bu ördükleri duvar da caddenin köşesine bakıyordu, çaprazında da bomboş bir arazi vardı in cin top oynardı. bazıları bu arazide ceset aramaya çıkardık, evet psikolojimiz çok sağlamdı.

neyse efendim bizim erkekler tutup bizi kaldıracak, biz duvardan atlayacağız, kendileride uzaktan kosşup koşup duvara atlayacaklar, o şekilde tırmanabiliyorlardı. ilk olarak beni fırlatmayı seçtiler, enes isimli * arkadaşım beni bi güzel kaldırıp fırtlattı alttan da itiyorlar duvarı tırmanıyorum. tam duvardan kafamı uzattım demirlere tutunup kendimi çektim ki bizim okulun müdürü iki eli belinde öylece izliyor. göz göze geldik, napacağımı bilemediğimde demirlere tutunup geri inmeye çabaldım *

"gel gel atla bakiyim.." dedi. el mahkum demirden attım bacağımı müdürün yanına çıktım. "sesini etme onlar da çıksın." dedi. başımı salladım sadece. benden sonra diğer kız arkadaş geldi, oda aynı manzarayla karşılaştı. mecbur oda sesini etmedi tabi. böylece 4 enayi müdürün önüne dizildik duvarın önünde, sonumuzu bekliyoruz.

müdür "geçin arabaya." dedi. korkudan ses etmeden arabasına bindik. adam dev gibiydi elleri de kocamandı. özür dileyip kendimizi açıklamaya bile korktuk. *

arabayla okula giriş yaptık ve üzerimizdeki alaycı bakışları asla unutmam. idareye çıktık, müdür 2 müdür yardımcısıyla beraber aldı bizi odaya. grup dayağı yiyeceğimizi düşünürken müdür bizi nasıl yakaladığını anlattı ve o an kahkaha koptu.

biz uzaylı gibi kaldık orada tabi. idareciler gülüyor. "salaklar.. okuldan kaçıp müdürün arabasıyla dönmüşler.." tarzı hakaretler de yiyoruz. hem gülüp hem aşağılıyorlar. çok korkunç bir andı sözlük, gerçekten komik değildi hayatımda kendimi nadiren o kadar büyük salak hissetmişimdir.

velhasıl güldüler, hakaret ettiler, dalga geçtiler ancak tutanak dahi tutmadılar. sanırım yaptıkları psikolojik baskı yeterli gelmiş olacaktı.

arlandık mı? hayır. ertesi gün başarılı bir operasyonla okuldan kaçabilmiştik.*

1.sınıfa ilk başladığımda kaçmıştım okuldan. ailem beni 1 sene okula göndermemişti o zamanlar.

yanılmıyorsam 1. sınıftı yani 22 sene evvel. bütün okul ip gibi dizilmiş. okulun bahçesi felaket kalabalık. iğne atsan yere düşmez. anneme karnım ağrıyor diye çıtlattım. sınıf öğretmenimin yanına gittik. annem çocuğun karnı ağrıyor dedi. hoca da "hadi eve götür o zaman" diye söyleyince çakallıkla eve gitmiştim.

anıya bak. bacak kadarız o zaman.

okumayı düşünmeyen gençlere tavsiyem, sırf bunun için bile okunur.
-okuma amacım ne?
-okuldan kaçmak
-nasıl yani bunun için mi okuyorsun?
- evet.
iş bu tanım, okumayı düşünmeyen gençlere okumayı özendirmek için girilmiştir.

bizim zamanımızda pileli etekle gidilirdi okula. o çitlerden kaçarken yırtıl yırtıl bir hal olurdu formamız. az salsalardı bizi hiç gerek olmayacaktı bu durumlara.

müdürün odasına kaçabilirsiniz en fazla.*

bursa'daki iyi anadolu liselerinden birinde okumama rağmen özellikle lise son sınıfta pek çok kez gerçekleştirdiğim eylemdir. ilk seferler yarattığı o heyecan hissi, kendimizi adeta bir macera serüveninde hissettiriyordu. fakat gel zaman git zaman, bizim güvenlikçi hüseyin abi'nin babamın arkadaşı çıkmasından dolayı, iki dal sigaraya benim ve ekibin çıkışlarını görmemezlikten gelmesiyle hafiflemişti bu macera serüveni hissi. güzel anılardı. bir gün çıkarken şapşal hüseyin'in arkamdan "sezcin ha o saçları kes babağa söyleyeceğum ha" dediğini hatırlıyorum nedense. kesmedim hüseyin abi ha o saçları.

okuldan kaçıp, elimizde yarım ekmek salam, kaşar ve kola ile florya'da antreman izliyoruz.
tanju ısınma koşusunda yanımızdan geçerken "afiyet olsun gençler" diyor...

ortaokul ve lisede okuldan kaçıp atari salonlarına çok gitmişimdir.

zevkli aktivite.

hic yapmadim. cok temizim sanirsam. evet.

bir keresinde 3 kafadar okuldan kaçıp şehrin meşhur parkına gitmiştik. ertesi gün hoca derste bizi parkta gördüğünü söylemişti. biz de salak gibi gerçekten bizi gördüğünü düşünerek bülbül gibi şakımıştık. meğersem hoca bu salaklar gitse gitse parka gider, başka nereye gidecekler diyerek zarf atmış. güzel bir aktivitedir.

en efsane olanı sınıfça okulu asmaktır. çıldırırsın, o gün yaz tatili gibi gelir.

her yaş ayrı güzel.

öğrenciye güzel hissettiren eylemlerden biridir. maalesef, türk eğitim sistemi öğrenciyi çok boğuyor. yeni düzenlemelerle, öğrenciler iyice okuldan uzaklaştılar. özellikle üniversite grubu kesinlikle derslere katılım sağlamıyor. devamsızlıklar buradan uzaya kule olacak hale geldi. bu durum yanlış konulmuş kurallar ve doğru oturtulmamış eğitim sistemi yüzünden meydana geliyor. öğrenciyi okula çeken değil, okuldan uzaklaştıran, dayatmacı bir eğitim sistemimiz var. öğrenci kendine seçtiği alanda okumasına rağmen, okula ilgisini toplayamıyor.

üniversiteye kadar öğrenciyi yönetmek kolay oluyor. reşit olmamaları sebebiyle, haklarındaki karar güdüsü ebeveynlerine ait olan çocuklar okula bir şekilde gönderiliyorlar. üniversite çağına gelindiğinde, devamsızlık hatta okula hiç gelmeme konusundaki problemler inanılmaz büyüyor. öğrencinin reşit olmasının getirdiği extra "kontrol edilememe" rahatlığı işleri daha kolaylaştırıyor.

ben hiçbir seviyede ( ilkokul/ ortaokul/lise/ üniversite) nitelikli bir eğitim sağlayabildiğimiz kanısında değilim.

çocuklar bunu görebildiği için özellikle üniversiteye gitmek yerine, iş hayatına atılıp para kazanmaya çalışıyorlar. yanlış mı ? - evet.

ama içinde olduğumuz ekonomik sistemde, en iyi çıkış bu gibi gözüküyor. hiçbir işe yaramayan influencer'ların sattığı saçma hayatların da etkisini es geçmemek gerekiyor.
gençleri, çocukları tüketiyorlar. bir eğitimleri kalmıştı, o da gitti.

yapmak istediğim eylem. hem de öğrenci olarak değil bir öğretmen olarak.

ilkokulda yaptığım eylem.