öldükten sonra yok olmama riski

hayatından ve benliğinden bezmiş, ikrah getirmiş kişileri ziyadesiyle ürküten ve intihardan soğutan negatif olasılık. yok olma hakkı engellenemez.

allah'a dilekçenizi iletiyorum efenim.

yaşarken yok sayılmışız bu ülkede, hangi yokluk korkutacak artık bizi şaşarım. bendime sığmam taşarım.*

siz yine de çok şeyapmayın sonunda ateş riski de var.

acaba allah bu konu hakkında ne düşünürdü.

yok olmamak bir risk değil nimet olurdu benim için. zira sonsuza kadar yok olmak fikri ölmekten çok daha korkutucu.
öteki tarafta mutlu mesut yaşayacağımı varsayıyorum tabii.

ben ölümü bedenin bırakılışı olarak düşünüyorum. dini inancımı varoluşumu sorgularken kaybetmiş biri olarak yönümü bilmiyorum. bir tanrı var mıdır eğer varsa sandığımız(bize dayatılan bilgiler) gibi midir diye düşünüyorum ve arıyorum, arayış içerisindeyim. fakat insanların dayattığı dinleri, görüşleri reddediyorum, şayet tanrı varsa benim bunu kendim keşfetmem gerek.

şimdi gelelim öldükten sonra yok olmama riskine ben bu ihtimali önceden reddediyordum, öleceğim ve her şey bitecek tıpkı çevremde ölen insanların yokoluşu gibi ben de yok olacağım. fakat şunu son zamanlarda fark ettim ki varoluşumun bir amacı var ama bu amaç, iyi şeyler yaparsam ödül alacağım, kötü şeyler yaparsam cezalandırılacağım boyutunda değil. bir bilincim var izleyen, deneyimleyen, öğrenen ve gelişen. bu bilincin yok olma ihtimaline inanmak istemiyorum. bu dünyada bu beden içerisinde yaptığım her şey yok olacak tamam. peki bilincim?

şu an sahip olduğum algılayan bilincim, yaşadığım boyuttan ötesini algılayabilecek kapasitede değil. peki bedenen ölümüm, bilincimin farklı bir boyutta doğuşuysa? bu noktada reenkarnasyon bana yakın hissettiriyor ancak o da yeterli gelmiyor. bu dünyada yapabildiğim kadarıyla bilincimi geliştirip devamını öğreneceğim, göreceğim. sizlere de fazlasını açıklayamıyorum. çünkü bu yazdıklarım tamamen benim his boyutumla ilgili ve ifade etmek de epey güç.

umarım ölüm bilinç için yokoluş değildir. buna inanmaya ihtiyacım var, devam edebilmek için. (kabul gören dinlerin amacının da bu olduğu ortada fakat dediğim gibi ben o dinlere ait olduğumu hissetmiyorum, bunlar da benim görüşüm)

bayılmak, ciddi ateşli hastalıklar, anestezi gibi ölüme yaklaşılan durumları yaşayan herkes bilir ki insan bilinci kapandığı anda varlığınız kayboluyor. insanlar kendini evrende değerli hissetmek için ruh kavramını yaratmış ve fizik kurallarıyla sınırlanan hayalleri için bir ihtimal dünyası doğurmaya çalışmış. her ne kadar inanmak istesek de ben dediğimiz benlik bilinci genetiğimiz, doğduğumuz andan itibaren edindiğimiz her türlü veri, beslenmemiz, yaşadığımız iklim, uğraştığımız işler, inanmayı tercih ettiğimiz şeylerden ibaret. yani beyinden ibaretiz. beyin çalışmayı durdurduğunda benlik bilinciniz yok olacak. yani ruh diye bir mutlak enerji olsa bile bu siz olmayacaksınız, muhtemelen einstein'ın da bahsettiği gibi atom enerjisi ya da yeni bir yorumuyla sicim enerjisi olarak dünya devinimine, yaşam sirkülasyonuna kazandırılacaksınız. bunda karmadan söz etmek kesinlikle yanlış. ölü bir insanın bedeninin ayrıştırılarak toprağa gübre ve mukuz olması ve sizi oluşturan atomların belki de bir ağacın meyvesine, bu meyvenin de bir el kremine dönüştürülmesi ile yaptığınız şeylere göre evrensel bir yargı mahkemesinden geçip ödüllendirilme ya da cezalandırılma amacıyla doğmanız tamamen farklı.

umarım olurum

bu dünyada kıt kanaat tahammül ettiklerime öldükdükten sonra da mı tahammül etmemiz gerekiyor

bile isteye lades demek risk değildir. onun başka adı var!

benden sonra tufan.

(bkz: wristcutters a love story) gibi olursa kötü olacak bir durumdur.

belki yok oluruz, belki yok olmayız. belki ölümden sonra hayat vardır. belki ölümden sonrası çok daha güzel olacak.

ama arap mitolojisine inanmıyorum. onun gerçek olmadığına eminim. arap mitolojisinin bahsettiği gibi bir öbür dünya olmayacak. çünkü baştan aşağı uydurma bir din zaten.

zaten eminiz ki inanmıyoruz. arap mitolojisi, kendine inanmayanları "sonsuz cehennem" ile tehdit etmektedir. manyak mıyız ki bu riski alalım?

hatta ortada bir risk bile yok. baştan aşağı uydurma bir din. kur-an'ın değişip değişmediği bile değil. hz. muhammed öldükten sonra kemiklerden, yapraklardan toplanıyor. sonra hz. osman belirlediği mushaf dışında tüm mushafları yaktırıyor.

eğer allah indirdiği ayetleri koruyorsa, neden recm ayetini keçi yiyor? yüce allah'ın keçiye sözü geçmemiş mi? yoksa o dönemki ümmetin tepkisini çekmemek için hz. ömer tarafından kur-an'a eklenmemiş mi?

ölümden sonra hayat var, ya da yok, bilemem. ama islam yalan.

var olan madde yok olmaz sakin

bu hayatta bazı olgular sadece onun tüm şartları sağladığınız zaman size gerçekte ne olduğunu gösteriyor. kısaca: öldükten sonra ne olduğunu öğrenmenin tek yolu ölmektir. üzerine düşünülmemesi gereken bir hadise olduğuna inanıyorum.


bu sabah nedense akışta karşıma çok ölüm temalı başlık çıkıyor. bu kadar yaşam sonlandırmaya meyilli olmayın. sandığınız kadar olumlu bir şey olsaydı, intihar hepimize helal + hak kılınırdı.

(bkz: ben yok olamam)

yok olmayacaksın zaten. yoktan var edilmedin çünkü.. seni oluşturan her bir 'şey' senden önce de doğada (serbest veya bir başka formun parçası olarak) varlardı. ölmek olarak adlandırdığın andan sonra da evrende kalmaya devam edecekler. tıpkı bir otomobil gibi, bir elma ya da bir kuş gibi.. sürekli devinip dönüşen evrendeki formlardan birisin çünkü..
kısaca yok olmamak bir risk falan değil; bir doğa yasası. sen de devinen bu doğanın formlar zincirinden birisisin.
hani diyor ya veysel: "aynı var'dan varolmuşuz.."
var'dan varoluyorsun ve var kalacaksın. hangi formda olacağına karar verense senin de parçası olduğun evren/doğa ve onun yasaları..

kafana göre yaşadın, onlarca kızın kalbini çaldın, iffetini kirlettin, ondan faydalanmak için evlilik vağatleri ettin, torpille işe girerek asıl hak edenin önünü kestin, hala da eğlenmeye devam ediyorsun. kandırdıkarının ve hakkını gasb ettiklerinin senden intikam alması gibi imkanları da yok.

bir güç diyor ki " kim zerre kadar iyilik yapmışsa karşılığını görecek, kim zerre kadar kötülük yapmışsa karşılığını görecek"

toto yemiyor tabiki, diğer canlıların haklarına saygı duyarak yaşamaya "dirilmeyeceksin, keyfine bak ve hayatını yaşa" telkinleriyle başını kuma gömüyorsun.