psikiyatri ilaçlarını doktor olmadan bırakmak

bazı uzmanlar bu durumda hastanın eski kötü haline geri döneceğini söylerler mesela korku ve öfkeli haline geri döneceğini. buna ek olarak kimileri de diyorki uyuşturucu gibi bağımlılık yaptığı için kişi kendini kötü hissedebilir.

doktor olunca mı bırakabilirler bu ilaçları? tıp bitirmek suretiyle mi ilaçları bırakabilirler acaba.

sakıncalı gibi.. bilemiyorum kullanmadım ama..
içenler bir süre sonra bırakıyor, iyileşmediklerini daha kötüye gittiklerini düşünüyorlar.

açıkcası kişi kendi irade mekanizması dahilinde bırakabilir - eğer üst düzey klinik bir seviyede değilse veya ağır bir teşhis konmamışsa( bipolar- şizofreni - coklu kişilik bozukluğu/ sadizm- mazoşizm, psikopatlık veya sosyopatlık belirtileri vb.)


depresyon/ melankoli/ intihar eğilimi/ umutsuzluk/ kaygı - davranış bozuklukları ve okb'nin belirli seviyeleri, kişi kendi iradesini kontrol edebilecek seviyeye geldiyse, ilacı bırakma anlamında bence sorun teşkil etmez ama kişi kendisini kontrol etmekten, kendi iradesini yönetmekten mahrumsa ve ilaçlar ona bu yetiyi sağlamaya devam ediyorsa, asla! asla bırakılmamalı, doktorun teyidi beklenmelidir.

yeter artık türkçe öğrenin...
"psikiyatri ilaçlarını doktora danışmadan bırakmak" falan diye güncelleyin size yalvarıyorum. ** çünkü bu başlık için şöyle bir tanım mümkün olabilir: psikiyatrik ilaçlarından kurtulabilmek için 6 yıl tıp fakültesinde okumak gerekliliğini öne süren başlıktır.

yok ama böyle bi zorunluluk. sadece danışmak yeterli.

ben pratisyenken bıraktım
ama tus a hazırlanıyorum
inşallah doktor olup öyle bırakıcam

yaptım...

eğer beyin kimyanızı değiştirdiği noktada bıraktıysanız geçmiş olsun..

uyuşan her bir yanınız kabak çiçeği gibi bir açılır bir açılır ki... hayat artık hayat değil lanettir sizin için... zehirli ve her dem sizi sokan bir lanet...

yapmayın...

yapmayın yavrum, yapmayın evladım... kafanıza göre mi başladınız kafanıza göre bırakıyorsunuz.. ilaçların etkisinden memnun değilseniz doktorunuza anlatın.
dertli başlara şifa diliyorum. inşallah iyi hissedersiniz tekrar.

(bkz: serotonin sendromu)

ilaç almadım ama en iyi ilaç kişinin kendisi bence. ben benim beyinle konuştum, orta yolu bulduk. kendisinin bazı gereksinimlerini görmezden geldiğim için öyle garip garip davranışlar sergilemiş. şu an ikimizde mutluyuz. tabii herkesin telafi edeceği psikolojik zorluk farklıdır, benim duygusal alanla ilgili muhtemelen bir sıkıntı var ondan dolayı baş edebildim başıma gelenlere. insanların panik olduğu durumda ben aşırı soğuk kanlı oluyorum ki bu kendi başıma geldiğinde de oldu. *.
duyguları aşırı rasyonelize etme davranışım var. buda içinde bulunduğum durumun farkında olup, çözümünde farkında olup bunu çözememek kötüydü. meğerse sadece duygulara izin verip yaşamalarını sağlamalıymışım. analiz etmeden, yaşayarak.
bu yüzden arada salıyorum mantıklı yanımı, çocuk tarafım eğleniyor.

bunu yapan şahısın gerçek ruh hastalığı varsa bırakırsa kötü sonuçlar doğabilir ama sosyal sorunu varsa bıraksa (her ihtimale karşı dozu düşüre düşüre bırakmalı) birşey olmuyor çünkü o ilaç sorunu etkilemiyor ve insan ruhunu da etkilemiyor bir örnek birisi harbi hasta olsun bu kişi durduk yere (üzüntü yok keder yok ) mutlu olmasına rağmen nedensiz intihara kalksa bu şahıs ilaçla düzelebilir ama diyelim bu şahıs ilacı bırakırsa olmaz. diğer yandan başka kişi diyelim sosyal meseleler örnek sınav stresi,aile meseleleri,özel hayat,fakirlikten vs dolayı ilaç içse zaten bu içtiği ilaç da bu meseleleri çözmez (ilaçlar mr muscle domestos etkisi yapmıyor) bu yüzden sıkıntı keder yine gitmez ama ancak ve ancak allah izin verirse kişi de hamle yapıp adım atıp çalışırsa tevekkül ederse kişi sınavı da geçer,aile meselelerini,özel hayat,fakirliği de atlatır ve bence şu açık ki bu bahsettiğim ikincişahıs ilacı bıraksa birşey olmaz birşey de değişmez. çünkü bu tarz sosyal sorunlara karşı ilaç etki etmiyor 0 kalıyor

çok net söylüyorum; yapmayın.

ben bilmem beyim bilir.