sadece namaz kılarak cennete gideceğine inanan insan

cahil cühela akrabalarımız

secde etmekten alınları nasır tutmuş, dizleri çürümüş hariciler'e bakmasını önerdiğim insandır. bu insanların hiçbiri nehrevan'da imam ali tarafından katledilmekten kurtulamadı.

gitmeyeceğini biliyor, yetinmeyip deve sidiği içeninden, badeleteninden ve daha neler neler yapanı da var, ölüyor öldürüyor cennet için. ta ki cenneti bu dünyada oluşturup yaşayanların, kendisini kandırdığını anlayana dek.. ya onlara katılıp ikiyüzlülüğe soyunuyor ya da iyiliğin ve insanlığın safında yer alıp, yaşamı ve yeryüzünü cennete çevirmeye adıyor kendini..

ben kılmadan gideceğime inanıyorum.
çünkü benim şahsi bir dinim var. bana özel.

kılanlarının çoğunun bu kafada olması çok tuhaf anlamadıkları bir şeye inanmak bu olsa gerek merhamet olmadan bir şey olmaz.

sözleşmeye uygun davranandır.

elbette gidilir.

ne yani ? yoksa? yapma beee...

yuce peygamberimiz de ayni cennete giriyor. kendisiyle ayni ortamda bulunacagiz* insallah'u-teala. dolayisiyla sadece namazdan fazlasi gerekebilir. belki de gerekmez. ben kimim ki bunun sorgulamasini yapiyorum? heh, iste sen de kendini bunu hatirlat sevgili herbokayorumyapmaliyim hastaligina yakalanan yazar kardesim. sen kimsin ki?

o değilde kimin ne yaparak cennete gideceğine bu dunyada karar veren insanlar var.

aklı olmayan insandır

namaz kılanların içinde 1 tane bile böyle düşünen insan yoktur. kimse kıldığı namaz, tuttuğu oruç yüzünden cennete girmez, allah'ın rahmetiyle girer. yani ibadetimiz tabiki olacak ama allah rahmet etmezse bu iş olmaz.

bu konuda peygamberimiz bile ibadetlerini güvenmemiştir.

peygamber efendimiz bir defasında:

“–hiç kimse amel ve ibadeti sayesinde cennete giremez!” buyurmuştu.

ashâb-ı kirâm hayretle:

“–siz de mi yâ rasûlâllah?” diye sordular. efendimiz sallâllâhu aleyhi ve sellem:

“–evet ben de!.. meğer ki rabbimin lûtf-i ilâhîsi imdâda yetişe!.. zira o’nun fazlı, rahmet ve mağfireti beni bürümedikçe ben de cennete giremem! yaptığım ameller beni de kurtaramaz!..” buyurdular.

(buhârî, rikāk, 18; müslim, münâfikûn, 71-72)[1]

böyle düşünüyorsa yanılır çünkü ahlaklı olmalıdır elfazı küfürden kaçmalıdır diğer ibadetleri de elinden geldiğince yapmalı ve zaruriyatı diniyeye inanmalıdır

sigara içenlerin, sadece sigara içmeyenlerin kanser olmayacağına inanmalarını atıflamak gibi bir şey.

atıflayan ayrı, atıflayanı atıflayan ayrı.*

"herkesin kendi inancı. size zarar vermiyorsa isterse her gün deve sidiği içsin." derdim ama bazı temel mantık becerileri yada beceriksizliği tüm toplumu olumsuz etkileyebiliyor. 1 kişi böyle inansa belki bir şey olmaz. ama 1 milyon kişi böyle inansa seçimlerde iktidar olacak partiye karar verebilirler. 10 milyon kişi böyle inansa ülkenin kaderini bataklığa saplayabilirler. o yüzden inanç özgürlüğünü savunurken bile dikkatli olmamız lazım, neyi savunduğumuzu bilmek önemli. mesela inanç diyerek siyonistleri özgür bırakırsanız 150 yılda dünya ekonomisini ve güçlü devletleri ele geçirip istedikleri gibi katliam yapmaktan çekinmezler. çünkü birçok temel insani nitelikten yoksun zehir gibi yayılmış olan bir inançtır.