sevgilisi ağlıyor diye 300 km yapan adam

basıma gerecekten gelen adam.
hayatımda bi kere.
esim aradı. aglıyorum o sırada. cok tatsız seyler oldu cok kotuyum dedim. ben hep neseliyimdir. hep. sıkıntımı da asla esime yansıtmam. kendi basıma cozerim.
esim cok sasırdı. ve uzuldu.
bi saat sonra kapı caldı. esim. isyerinden izin almıs beni neselendirmek icin.

simdi bu adamın yerini ben nasıl doldurayım?
tabi ki 10 senedir minor depresyonda olurum. -bosandıgımdan beri-

"ben 300 kmlik kadın mıyım en az 100 bin kmlere layığım ben " deyip kocasını boşamış kadının feryadı.

yazıda mantık hataları gördüğümde içeriğin anlattığı duyguya giremiyorum malesef. şimdi bu sevgili eş şehir içinde mi çalışıyor şehir dışında mı? zira 300 km mesafe, otomobil kullanımı bağlamında genellikle şehir içi değil, uzun yol veya şehirler arası yol olarak kabul edilir. bu mesafe uzaklıktayken bir saat içinde eğer ışınlanma icat edilmesiyse kapıyı çalması pek mümkün görünmüyor. çünkü 300 kilometre, ortalama hıza bağlı olarak 2,5 ila 5 saat arasında sürer.
bilemiyorum altan, belki insan sevince yaşadıklarını abartma meylinde oluyordur. ama bu adam bana inandırıcı gelmiyor.

ulan ne adamlar var be (ben inandım).*

dönüş yolunda da anası ağlar.

uçak kiralasın.

o ne ki, dağları delenler var.*

ağlıyor diye değilde belki v.rir diye gitmiştir o, bi yanlışlık olmasın.

yani bakış açısına bağlı.bazen gerekebilir bazen gerekmez.yine de sormadan gelmiş olması tatlı.ses tonundan,seni tanımasından ve ihtiyacın olduğunu anlaması direkt eyleme geçmesi güzel.