sinema

daha en başta, lumiere zamanında bile 100 kişi tarafından izleniyordu.

sanat olup olmadığı tartışma konusu. başkenti hollywood olan bir ülke.

bu tanımı boşa kullanmadım. hollywood, sinemadan evvel portakal bahçeleriyle dolu kırsal bir yerdi. sinemanın gelişimi bölgeyi de geliştirdi.

sinema başlangıçta bir sanat kabul edilmiyordu. böyle bir tartışma bile yoktu. bir eğlence ürününden öte bir şey değildi. büyüklere oyuncak. 1914'te bir abd'li yönetmenin söylediği şu söz bu durumu çok güzel özetler:

"sinema tüm sıkıcı yanları alınmış bir hayattır aslında."

peki sonradan nasıl ve ne zaman bir sanat dalı adayı oldu bu sektör? avrupalılar. özellikle fransızlar sanatsal bir ifade biçimi olarak kullanılabileceğini fark etti beyaz perdenin. almanların dışavurumculuğu beyaz perde de kendini gösterdi. artık bu eğlence sektörü, önemli şeyler anlatan, iç dünyayı resmeden bir sanatsal faaliyete dönüştü. 1950 milat sayılabilir bu açıdan.

peki sorunun cevabı nedir? sinema sanat mıdır gerçekten? sinema, doyum noktasına bir yüzyıl içinde ulaştı. bugün film diye izlediğimiz şeyler efekt çöplüğü. kimse iyi bir hikaye veya derin bir anlatım beklemiyor. bir sosyalleşme aracından öteye gitmiyor. pornografi(sadece cinsel değil) ve ticarî bir ürün olmaktan kurtulamayacağı bir döngüye sıkışmış durumda.

ekrana ışık yansıtılıp bir hikayenin seyircilere izletilmesi durumu.

fularlı entel arkadaşlar sinema sanat mı tartışıyor.
kimseyi rencide etmek istemem ancak, bir sinema filmi çek denilse kadıköy boğası ayarında bir film dahi çekemeyecek olan insanlar olarak sinemayı eleştirmek de ne bileyim bana tuhaf geldi.