sokak köpeği

medeni ülkelerde olmaz. hatta çok meden avrupa ülkelerinde, barınaklarda bile köpek bulamazsınız. köpekler sayısı çok az olan lisanslı üreticilerden (breeder'ın türkçesi buydu sanırım) alınır ya da ithal edilir, yeni sahibine teslim edilmeden önce mutlaka kısırlaştırılır. kısırlaştırılmamış köpek bulundurmak için üretici lisansı sahibi olmak gerekir. ve köpek sahibi olmak için insanlar avuç dolusu para saydığından, öyle saıkıldım sokağa atayım ya da barınağa terk edeyim olayları yaşanmaz. sahibi hastalık gibi nedenlerle bakamayacak duruma gelirse ilan verir, hayvana yeni bir ev bulur. sokağa salmanın cezası çok büyük olduğundan kimse böyle bir şeye yeltenmez. abd'de de ancak iyice getto yerlerde, fakir hispanic mahallelerinde arada sırada sokak köpeklerine rastlanır.

ancak türkiye'deki sokak köpeği sorunu geçici bir hevesle cins köpek alıp sokağa salmakla alakalı değildir, ta osmanlı devrinden beri şehrim başına bela olan çok daha eski ve köklü bir sorundur. yerli ve yabancı kaynaklara göre, 1800'lerde istanbul sokaklarında onbinlerce başıboş köpek vardı.

günümüzde sokaklarda sürüler halinde gezen köpeklerin hiçbiri cins değildir. bunlar aşılanıp kısırlaştırılmak yerine, anadolunun farklı şehirlerinde belediye tarafından zehirlenerek hunharca katledilir ama nüfuslarında en ufak bir azalma olmaz.

bu hafta birini sahiplendim. bahçeye de küçük bir ev yaptım ona. her türlü aşısı maşısını da yaptırdım. ama hayatımda hiç köpek hatta evcil hayvan beslemediğim için yardımlarınızı bekliyorum. ne zaman tasma takılır, nasıl beslenir bu veletler? daha küçük. süt falan veriyorum 2 3 saatte bir. kıyamam. acil yardıma ihtiyacım var.

hakkında bir çok yanlış bilgi mevcut olan hayvanlardır.
bir iki tanesini sıralamak isterim.

öncelikle mikrop saçıp sizi yatağa düşürmezler, hayvanların ağzı insanların ağzından çok daha temizdir.

sokak hayvanları nasıl olsa yiyecek bulur diye bir şey yok, artık bütün çöp konteynırları kapalı. inanın bana yemek onlar için büyük bir sorun. lütfen elinizden geldiğince sizden yardım bekleyen hayvanlara 1 kap yemeği çok görmeyin.

"yaa bunları barınağa alıyorlar, orada rahat ediyor hayvanlar" bakın bu bilgi de çok yanlış. türkiye'de bir çok barınağın durumu cidden kötü. hala ve hala kötü.

indigo (tevfik koçak) isimli bir türkçe rap sanatçısının/emekçisinin 2015'te yayınladığı albümdür. albüm anlam bütünlüğü ile ülkede nadir görülen bir konsept albümdür. dijital platformlarda 14, basılı cd formatında 15 (+1 skit) parça ile yayınlanmıştır. içerisinde antimilitarist, politik sistem eleştirel, aşk ve psikolojik temalı parçalar barındırsa da albümü aynı konsepte sokmayı başarmıştır. her albümünde bir fikir öne atan indigo bu albümde "afirmasyon" üzerinde durmuştur.

belediyelerce kısırlaştırılarak tekrar sokak ortamına bırakılan köpeklerdir. buna dahil kısırlaştırılmayan sokak köpekleri de vardır.

biz onlardan nasıl korkuyorsak onlar da bizden korkuyorlar. böyle korka korka yaşayıp gidiyoruz.

bazılarının gözünde çok büyük bir hüzün oluyor en azından ben öyle hissediyorum. oturup köpekle dertleşip ağlayasım geliyor. şunlara nasıl kıyıyolar abi nasıl bir betondan yapılmış olabilir o kalbiniz?

aslında sokak köpeği yoktur, sokağa mahkum edilmiş köpek vardır. insanların sorumsuzlukları, bir canlının hayatını vicdani sorumluluk hissetmeksizin değiştirebilmeleri, köpeklerin kontrolsüz üremelerine müdahale edilmemesi gibi nedenlerle sayıları her geçen gün artmaktadır.
sokakta yaşayan bir köpeğe aniden yaklaşmayın, amacınız sevmek bile olsa sizi tehdit olarak algılayabilir. uyurken birden dokunmayın, daha önce uykusundan kaç tekmeyle uyandırıldığını ve sevilmeye alışıp alışmadığını bilemezsiniz. yaptığınız her hareket köpeğin sizi görebileceği bir açıda ve yavaş olsun ki sizin bir tehdit olup olmadığınıza karar versin.

o anlamlı ve duygu dolu bakışlarıyla insanın içini sımsıcak yaparken hüzünlendiren canlıdır. göz teması kurduğunuzda bile peşinizden gelir, bir kere başını okşasanız elinde olsa size dünyaları verir. işte bu kadar vefakar ve sadık canlılar gerçekten de. birçok insandan daha çok seviyorum, iyi ki varlar. keşke daha iyi koşullarda yaşama fırsatı bulsalar.

kimi saldırgan kimse ilgiye aç uysaldır. fakat umursamaz olanına ilk defa denk geldim. az evvel iş yerinin bahçesine beyaz renkli bir hanımefendi girdi. zırp pırt kameralar kontrol edildiği için bahçeden çıkartmak zorundayız. sanki pez*****lerin duvarını yiyecek hayvancağız neyse yemeğim duruyordu eti içinden aldım peçeteye koydum amacım yedire yedire dışarı çıkartmak. gel annem diyorum yok. öpücük atıyorum ıslık çalıyorum bana mısın demiyor. arada bi yan yan bakıp turlamaya devam ediyordu. yağmur yağıyordu korunacak yer aradığı belliydi. en azından yemek yesin dedim tüm bahçeyi dolaştı. gönlüne göre yer bulamadı yemeği de yemedi sakince çıktı gitti bahçeden. seni içeri alamadığım için özür dilerim.*

görüldüğü yerde gidip başını sevip, kendisiyle oynanmalıdır. ki zaten kendileri çok oyuncudur. çantanızda küçük poşetlerde olan 'dost maması' taşıyorsanız sizi her gördüğünde hatırlayacaktır. sokağa çıkarken yanınızda mama bulundurun lütfen.

aydınlatma direği, rögar kapağı gibi sokağın vazgeçilmez bir parcasıdır. onsuz olmaz.

en azından saldırgan ve büyük olanların sokaklarda olmaması lazım. bende severim dost olunca gerçek dostturlar beslediğimde var ama saldırgan ve büyük değil.

belediyeler sorumlu oldukları kısırlaştırma faaliyetlerini yapmadıkları gibi bir de bu canları şehrin dışına atıyor ölmelerini bekliyor, ölmeyenlerini de zehirliyor. gerçekten yatacak yerleri yok.

öyle çok seviyorum ki köpekleri gelecek hayalim kendi evimde iki köpekle yaşamak... fakat köpek görünce gideceğim yoldan vazgeçecek kadar da korkuyorum kendilerinden

hepsini eve doldurmak istemek ve giderken vicdana azabı çekilen eylemdir

sokakları tonlarca dışkıyla kirleten canlılardır kendileri. kent yaşamında son derece sağlıksız bir durum.

gördüğümde mutlu olduğum ama sevmekten cekindigim tür

ne yazık ki sahibi ile buluşma, yaşama şansı bulamamış canlardır sokak köpekleri. öyle canları yanmıştır ki buğulu ve korkulu gözlerle bakar insanlara, aynı zamanda sorgulayan bakışlarla. doğalarına zarar veren bizler, onların da can olduğunu unuturuz çoğu zaman. hiçbir yere sığdıramadığımız, hor gördüğümüz, açlıkla sınadığımız o canların bu dünyada kapladıkları yer bir metre kare alan bile değil. sevmek zorunda değilsiniz, ama nefes aldıklarını bilmek ve bu dünyada onların da yerinin olduğunu kabul edip saygı duymak zorundasınız.

toplumsal sorumluluk altındaki köpeklerdir. türkiye sokaklarda kedilerin ve köpeklerin yaşadığı tek ülke değildir. pek çok güney amerika ülkesinde, kanada'nın kuzeydeki eyaletlerinde toplumsal sorumluluk altındaki köpekler vardır.
sokaklarda yaşayan hayvanların beslenmesinden, güvenliğinden, kontrolünden belediyeler ve sivil toplum sorumludur.
türkiye'de yaşadığım dönemde cinsi ne dediğimde sokak köpeği cevabını çok almışımdır. halbuki yaşam yeri nedeniyle sokak köpeği diye adlandırılan köpeklerin büyük bölümü akbaş zağar, çifte burun, çivi kulak, kars kafkas köpeği vb. melezleridir, safkan anadolu köpeklerine yine sıkça rastlanır.
seçici üretim nedeniyle bugün cins köpekler pek çok genetik problemle karşı karşıyadır. sanki mevcut problemler yetmiyormuş gibi son 10 yılda tasarım köpekler eklenmiştir. doodle köpeklerinin yaratıcısı pişmanlığını dile getirse bile tasarım köpek çılgınlığı tüm dünyayı sarmış ve genetik sorunlar ve beraberinde davranış sorunları ikiye katlanmıştır.
veteriner ve hayvan davranışları uzmanı sophia yin hayatının son dönemlerinde doğal seçimle çoğalan köpeklerin önemime dikkat çeken ilk kişiydi. bugün gerek hayvan davranışları gerek ise veterinerler arasında cins köpekler sorununa dikkat çeken ve asıl yapılması gerekenin cins köpeklerin değil ancak doğal seleksiyonla gelen ve genetik deformasyon taşımayan türkiye'de sokak köpeği olarak anılan toplumsal sorumluluk altındaki köpeklerin özelliklerinin korunmasının önemine dikkat çekmekteler.
şu ana kadar birlikte yaşadığım tüm köpekler sokaklardan ve barınaklardan geldi. bir sonraki köpeğim kesinlikle sokaktan olacak. orta boy, düşük kulak, boz renk. davranışların fiziksel özelliklerle bağlantısını bilenler neden bu özellikleri aradığımı anlayacaklardır.
hayvanları seviyorsanız, sokaklarda yaşayan bir köpek olan zeytin'in hikayesinin konu edildiği stray filmini izlenecekler listenize eklemenizi tavsiye ederim.
(bkz: toplumsal sorumluluk altındaki hayvanlar)