sözlükçülerin yaz tatili planları

danimarka norveç arası biraz kafa dinlemek istiyorum.

herkesin parası varmış. ben dişimi çektirmeyi düşünüyorum bir plan olarak.

en tedirgin geçirdiğim tatil kedimi anneme emanet edip tatile gittiğim tatildi. insanın annesi bile olsa kedisini emanet etmek zorunda kalmak istemiyor değil ki kedi oteli falan.

benim için en güzel tatil kedimin kucağımda mırıldanarak uyuduğu tatil. kediyle tatile gitmek bir seçenek olmadığından evdeyim.

zaten bu yıl son sınıf oluyorum ve tüm yaz öabt çalışacağım. yoksa atanmam mümkün değil.

biraz uyku, biraz staj, yine biraz uyku, biraz ders çalışmalar, yine biraz uyku, biraz iş, bol bol uyku ve kapanış.

öncelikle temmuz ayında almanya'ya gideceğim. almanya'dan arkadaşlarla 15 günlük fransa, hollanda, belçika ve çek cumhuriyeti gezisi yapacağız. hatta caymamak için ödemeleri bile yaptık *
en son da ise ikinci vatanım kıbrıs'a uğrayıp dostlarla hasret giderdikten sonra kürkçü dükkanına geri dönüş.

temmuz için minsk büyük ihtimal ile. bir çılgınlık yapıp phuket 'te olabilir.tayland daha uygun fiyatlar açısından. bilemiyorum altan.

köyüme döneceğim.

staj varmış bir yolunu bulup zengin filan olmayı düşünüyorum. sonra da yaz tatili yapabilirim herhalde.

ana baba evine kaçıp tek yaşarken kira, fatura, yeme / içme giderlerine harcadığım parayla şımarıkça alışveriş yapmak. o parayla tatile de gidebilirsin dediğinizi uzaklardan duyar gibiyim. hayır gidemem maalesef tatil için kredi çekip tüm kış onu ödemem gerekir. aga be. cidden şu an "hoşgeldin çiftçi kemal köylünün dostu kemal" bakışlarımla yurtdışı planları yapan yazarları artılıyorum.

ders çalışmaktan ibaret.

aslında vardı. biletlerimizi de aldım ekonomi yapıp kendimce erken erken. ani gelişen olaylarla gideceğim yer ile alakalı sıkıntı oldu. şimdi ayın 19 da uçağa binip gidiyorum nereye oldugunu bilmeden. gidip 3 ay terminalde tom hanks gibi takılacağım galiba.

ırgatın tatili olmaz. full time mesai.

çay ve 31 ya.

planımı ekim'e kadar yaptım. gidersem ekim'e, gitmezsem seneye artık.

tatil anlayışım deniz kum güneş değil, ki hiç haz etmem. tabii ki şirince. ekim iyidir. serin olur biraz. bu aylarda gidilmez. kızarmış piliç gibi olursun oralarda hele efes e çıkarım filan dersen, rezalet. illa gideyim diyorsan eyü o zaman güneş kremi al yanına veya uzun kollu ince bir şey yani.

ekim'e kadar devam.

22sinden sonra 1 hafta yazlık, sonra dönüş.
ağustos ortası 1 hafta tekne.
eylül yine yunan*

leğene soğuk su doldurup serin serin oturmak.

şu an gerçekleştirmeye çalıştığım planlardır. haftaya muğlaya geçeceğiz buradan yalnız sorun şu ki her şey çok pahalı bu hızla devam edersem istanbul'a donsuz dönme ihtimalim hiç az değil.

ama olsun be, her şey pahalı, şunu alalım bunu alacağız diye diye bir baktık ki ne hedefimize ulaşabildik ne de adam akıllı yaşayabildik.

öyle de borç ödüyorum böyle de, en azından yaşamadık demeyiz.

batı karadeniz'in tarih, doğa kokan harikulade bir şehrinin harikulade bir ilçesinin, 1000 nüfuslu güççücük bir ilçesinin 20 nüfuslu köyünde; ülkenin güneyi, batısı, doğusu aşırı sıcaktan yanarken; ormanların içindeki bir evde 20-25 derecede daşdaş kebabı yapmak. rakı mangal, az biraz ekim-biçim işleri, bol alkol, bol sessizlik, bol oksijen.

güneye, yunan adalarına, egeye gitmek anlamsız. hayvani sıcaklarda, hayvani tuzlu denize 10-15 dakika girip sonrasında etrafa/instaya caka satmak için foto atmak aşşşırı saçma geliyör bana. yol, gidiş için hazırlanmak, dönüşte adopte olmak falan derken tatil daha büyük işkence. harcadığın para, harcadığın paradan alamadığın verim, kalabalık, orda karşılaşacağın zippo zippo kişiler, olaylar falan. çekilecek şey değil.

en güzeli orman, yayla, dal-yaprak, rakı-mangal, ekmek-biçmek. yemişim altın sarısı kumları, mavi denizleri. mecidiyeköy'de çalışan, maltepe sahilde oturan adamım. bana yeşil gerek. dal yaprak gerek. gölete gidip balık tutmak, sıcaklayınca buz gibi derelere çimmek gerek.

(bkz: yatmak) klima altında.