sözlükler kaybetmiş insanlar mezarlığıdır

hiç bir şeyim yoktu ki kaybedeyim ama kazandım. onu kazandım. ruhumu, nefesimi, güneşimi, can suyumu kazandım.

sözlükler kaybetmiş insanlar mezarlığı mı bilmiyorum ama ben dünyanın en büyük kazananıyım.

doğrudur. önce az gömüldüm.

yok. tabii öyleleri de belki vardırlar ama onları zaten başlıklarından tanıyabilirsiniz. sözlükler bilgi ve düşünce paylaşımı için yazabilme platformlarıdır.

çok da s***imizdeydi.

kaybetmişlik katsayısına göre yazarlar sıralı tam liste.

genelleme yapmak herkesin hakkı
dışlandım diyemiycem. swh.

ben kitap dağıtılıyor diye açmıştım hesabı bi kayıp olmamıştı yani ayrıca da canlıyım ve su içtim az önce

kim bilir belki de kaybetmiş insanlar, kendileri her nerede iseler orayı kaybetmişler mezarlığı olarak görüyorlardır. kısaca bu yaklaşım, ortamla değil, ortamda bulunan kaybetmiş insanla ilişkili bir subjektif algıdır diye de düşünülebilir..

“sözlükler kaybetmiş insanlar mezarlığıdır.” cümlesi, kelimelerin bir hafıza toprağı olduğuna dair ağır bir itiraftır aslında: insanların söyleyemediği, söyleyince yıkılacağı ya da kimse anlamaz diye içine gömdüğü her şey, "tanım" diye yazılır, "başlık" diye açılır, "bkz" diye süslenir. çünkü kaybetmek yalnızca bir kişiyi yitirmek değildir, aynı zamanda kaybetmek insanın kendinden eksilmesidir. sözlük, bu eksilmelerin düzenli kategorize edilmiş ve raflara dizilmiş halidir: bir kelimenin altında yarım kalmış vedalar, başka bir kelimenin içinde geri dönmeyen sesler, bir başka tanımın satır aralarında “keşke”nin kahverengi pas lekesi...
burada kelimeler canlı değil, sadece kemik anıtı gibi. her tanım, birinin içinden kopup gelen küçük bir taş parçası. en acısı şu: mezarlık gibi, sözlük de sessizdir; ama sessizliği huzurdan değil, çok konuşup da hiçbir şeyi kurtaramamış olmanın yorgunluğundan gelir. bu yüzden sözlükler, kaybın adını doğru yazmayı öğretmez: "yalnızca kaybın yerini gösterir. insanların içindeki boşluğu, kelimelere gömüp başına bir başlık diktiği yeri."

kesinlikle katılıyorum bu cümleye, fakat kendi adıma söyleyeyim daha son kozumu oynamadım. adım adım hedefe ilerliyorum. *

bunu yazan tosunlar....