şu an fark edilen bir şey

lan! millet çocukluktan yetişkinliğe evrim geçirirken, (bkz: seshayvani) ve ben 25 senedir hiç değişmemişiz lan. bir sakal eklentisiyle güncelleme durmuş bizde. yazıklar olsun lan.*

gereksiz büyüdüm.
ilkokul arkadaşımla karşılaştım az önce. biraz sohbet ettik. haftaya kız istemeye gideceklermiş, benim de nişanım var dedim. bizim ahmet’in de çocuğu olmuş duydun mu dedi. evet dedim, elif de hamileymiş sen duydun mu.
vay be elzem dedi, büyümüşüz cidden.

ben bu kadar büyümek istememiştim allahım ya. yani beni neye göre yetişkin yaptınız bilmiyorum. ben nasıl büyük olucam. hiçbir bilgim yok kılavuz falan da verilmedi.

benden bana gelsin bu da..

hayat hakkatten kötü

birileri büyüdüğünü fark eder birileri yaşlandığını.
yolun başında olan da var yolu hiç olmayan da. hayat, ne garipsin.

şu an şarjımın 3 olduğunu fark ettim ben de işte.

laptopum olduğunu fark ettim. salak mısın elzem nidalarınızı duymadan hemen açıklayayım; laptopum olduğunu ve istediğim yerde kullanabileceğimi fark ettim.
bu farkındalık neden bu kadar geç geldi diye soracak olursanız da şöyle ki elbette evden dışarıya taşıdım ama evin içinde hep masamda duruyordu kablolara bağlı şekilde. yani evde de taşıyabileceğimi düşünmedim hiç ya da ihtiyaç duymadım.
ama bugün..

bugün bir anda söktüm kablolarını; usb çoklayıcı, ethernet kablosu vs hepsini çıkarttım. üstünü bir sildim ve kucağıma aldım. kendini ne kadar özgür hissettiğini tahmin edebiliyordum. biraz kucağımdayken döndüm ki yaşamanın ve kablolarından arınmanın keyfini alsın.
sonra ise yere bağdaş kurup açtım. kusura bakmasın imkanlar bu kadar.

evde soda kalmamış. şuan değil ama akşam farketmiştim bunu. daha sonra herhangi bir farkındalığım olmadı.

"dizine yatırıp dövceksin" işte lap-top!