sürekli mutsuz olan insan

tabi ki hayat mükemmel değil ama durmadan şikayet eden insana karşı alerjim var. mutsuzluk bir dönem olabilir, bir durum olabilir ama bir seçim olmamalı. bunu kendinize yapmayın.

artık hayattan bezmiş insandır.

bu benimdir. destan yazmaya gerek yok. mutlu olamıyorum işte.

hayatla ilgili, özellikle gelecekle ilgili derin kaygıları olan insandır. erken ölür.

kendisine haksızlık eden insandır. bu tür bir haksızlık, yaşamının herhangi yerinde kendisine öğretilmiştir - çileci - insanlar tarafından.

bir şeyler kötü giderken ya da her şey kötü giderken, 'mutlu olamazsın! ', 'mutlu olmamalısın!'

kaygılar insanların savunma mekanizmaları ve doğrudan davranışları için faydalı birer sebep oluştururlar. sayelerinde yaşarken kendimizi tehlikelerden korur ya da kurtarırız.
ancak mutsuzluk bir şeylerin sebebi değil sonucudur. ve - en azından - sağlıklı bir şekilde yaşayabilmek için mutsuzluktan kurtulunması gerekir. inancınız çileci olabilir. ayıptır belki kültürünüzde, kötü günde mutluluk yaşamak.
ancak bir gerçek var ki, mutsuz insan hastalanır, fazla mutlu olamayan insan da hastalanır, yeteri kadar sevgi, neşe, huzur hissetmeyen / hissedemeyen insan, yine aynı şekilde, hastalanır.

öğrendiğiniz mutsuz olmak zaruriyetinden soyunun. tanrı, evren, yaşam, adına ne diyorsanız.. o sizi zaten hakettiğiniz kadar mutsuz edecektir.

yeter ki siz kendinize haksızlık etmeyin.

(bkz: nadir)

enerjimi sömüren ve kendisini sirkeleyip kendine getirme isteği uyandıran kişilerdir.

depresyona girmiş olabilir hemen hayata döndürün onu.

mutsuzum ama keyfim yerinde.

kendi seçimi üzerine bu şekilde olan insanlar genellikle çekilecek tipler değildir insanı yorar

depresif bozukluk yaşayan insandır. bunun sebepleri yalnızlık, başarısızlık, isteksizlik, iştahsızlık gibi sebeplerden dolayı olabilir.

enerjisini yükseltemeyen , yani henüz kendini tanıyamamış kendisini neyin mutlu edeceğini dahi bilmeyen insan . .

o mutsuzluğun içine bir kere düştün mü kurtuluşun zordur.

fizyolojik etkileri de göz ardı etmemek gerek. kronik mutsuzların beyninde olması gereken bir takım hormon, hücre vs yoktur kesin.

asla mutluluğunu kaybetme riski olmayan insandır.
iyi tarafından bakalım.

ben mutlu oluyorum da sağolsun jeapolitik konum fazla müsade etmiyor. her gün yeni bir ekşın!

belli bir zamana kadar bendim. baktım hiçbir kazanci yok ayrıca çeşitli hastalıklara sebep oluyor. kendi kendini hasta etmeye değmez dedim mecburen bıraktım. mutlu insanlar size büyük ihtimalle sığ geliyordur şimdi. siz sığ değil çok zeki olduğunuz için yüce duygular yaşıyorsunuz. kimse sizi anlamiyor zaten anlayacak kapasiteleri de yoktur kesin. hıhım evet.

içimden çarpmak geçen insan.
kasvet kasvet yiter ya.
içim sıkıldı.
bunların bir tanesini sallandıracan orta yerde, bak daha kimse yapıyor mu?
gülün çabuk.

mutsuz olduğu halde sürekli mutlu taklidi yapan insan peki hangisi daha kötü durumda diye aklıma düşüren başlık

bendeki tanımı 'bir yerden sonra mutsuzluğa alışmış olan insan'dır. mesela ben artık "hep mutsuzum." demiyorum da "bi' mutlu olamadım." gibisinden şeyler söylüyorum. çünkü mutsuzluk artık benim için sıradan bir hâl aldı, her gün hissettiğim, normal günlerimde üstümde taşıdığım bir duygu.

alışmak dedim de, zihnimde beliren bu alıntıyı da bırakayım bari.