suşi

mesleki anlamda ihtisas alanımdır. ve ülkemizde genel bilinen her şeyi yanlıştır... evet bi bu kalmıştı bunu da yanlış yapıp,yanlış biliyorlar a..

ben birkaç kez denedim. benim damak tadıma uygun bir şey değil. keyif aldığım söylenemez.

fakat mekan önerisi yapabilirim. istanbul kandilli sahilde, tarihi iskelenin orada ioki diye bir mekan var. menü oldukça zengin. suşi dışındaki yiyecekler de gayet lezzetli. enteresan tatlılar ve güzel kokteylleri de var.

önyargılı yaklaştığım japon yemeği idi. fakat tadınca öyle değilmiş. gerçekten yapan bir yerde yediğinizde lezzetli olan yemek.

heryerde yedim.
hep burda ye pişman olmazsın demeleriyle yedim

hepte pişman oldum…

2 yer var. bunların haricinde asla tercih etmiyorum. bu 2 yeri keşfedene kadar da 2 sene boyunca sushici gezdim durdum. bazen evde kendim yapıyorum o da iş görüyor.

tadi mukemmeldir. ama pahalidir.

en sevdiğim yiyeceklerden biri olabilir. uzak dogi mutfağının çoğu yemeğini seviyorum . sushi de ara ara canımın çektiği bir yiyecek. yaşadığım şehirde ne yazık ki bir belki iki restoran var ve bana çok uzaklar. o sebeple şu dardanel sağ olsun marketlerde bulabiliyor olmak büyük rahatlık.
tanım: genelde cig deniz ürünlerinden oluşmuş, biraz seker ve tuz ile sirkeli pirincten oluşan klasik uzak doğu yemeği.

“ben bütün insanlığın damak tadının içinden geçmeye yemin ediyorum!” diyen bir allahsızın, kitapsızın mucidi olarak başımıza bela ettiği gıdamsı…

dilindeki reseptörleri doğru düzgün çalışan, akli melekeleri yerinde olan hiçbir insan evladının beğenmemesi ve bayıla bayıla yememesi gerekendir…

çeşit çeşit sushi yedim. yengeç , kalamar , karides... öncelikle şunu söyleyim. sushi balon bir yemek. kesinlikle gastronomi ürünü değil. tamamen karın doyurmak için dizayn edilmiş uzakdoğu toplumu yemeği. doğru düzgün tat gelmiyor. oysa pirinç lapa olmasa ve kaşıklana kaşıklana yense lezzetini alırsınız. bir de deniz ürünleri ile harmanlanıyor çünkü eldeki malzeme bunlar...

ayrıca soya sosu koyuyolar yanına. çünkü tat yok abi. anca soyanın içine bandıra bandıra yiyince tat geliyor ağzınıza.

çeşitler arasında yengeç hariç pek beğenmedim. onun tadı tavuğa benziyor. ben tavukçuyum diye demiyorum ama gerçekten kalamar gibi deniz ürünlerinin yenilebilir yemek olduklarını düşünmüyorum. tarihi kıtlık trajedisi ile dolu toplumların , kaçış çaresi dışında başka bir şey değil.

ha her şeye rağmen hiç mi yenmez? bence tam olarak öyle de değil. açıkçası ilk başlarda hoş geliyor. sonra kötü olduğunu anlıyorsunuz. bence yılda 1 kez yenilebilir. o da yengeçli versiyon falan olmalı.

“şunu yiyenin kafasına tüküreyim” noktasından geceleri aşerme noktasına evrildi. ve bu çok hızlı gerçekleşti. dardanel’in ne idüğü belirsiz suşida’sı bile mutlu ediyor beni. seviyorum.

merhaba sözlük yazarları; hayatimda ilk defa sushi yedim, bazı tatlar vardır, onlarla tanışmadan önce zihnimizde koca bir dosya oluşur. suşi de benim için öyleydi; bugüne kadar sadece ekranlardan izlediğim, çubukların arasında dengede duran o estetik ama bir o kadar da mesafeli duran tabaklar... nihayet bugün o mesafe kapandı.
masaya gelen tabak, her şeyden önce göze hitap eden bir sanat eseri gibiydi. renklerin uyumu, pirincin o kusursuz dizilişi ve yanındaki yeşil wasabi tepeciği... itiraf etmeliyim ki, ilk lokmayı almadan önce içimde hafif bir tereddüt vardı. alışık olduğumuz mutfak kültürünün çok uzağında, tamamen farklı bir doku ve denge söz konusuydu, sirke olmasaydı daha iyi olurdu limonla daha çok beğendim.

ben şuraya takıldım , cidden çok şiddetli bir soğu duş etkisi yaptı ;
yazarlarımızdan biri 2021 yılında 6 lı bir suşi menüsünün 20 tl olmasından yakınmış... sadece 20 tl , sadece 5 sene önce

şu ekonomiyi beş yılda seksenikiye katlayıp börek tepsisine çevirenler , allah belanızı versin !