tatlı dille konuşmak

tabiri caizse yılanı deliğinden çıkartma metodu

olmadık kapıları açmaya yarayan sihirli bir anahtar gibidir.

kullanmayı bilirsen tadından yenmez yılanı da o delikten çıkarır.

hasstir lan lafına kadar sürebilir.

şeytan yokluyordur

güzeldir, kendini tane tane anlatır ona göre yanıt alırsın, saygı çerçevesinde. fakat bazen çok zorlayıcı olabiliyor karşı tarafın tavrı nedeniyle. o saygı çerçevesi kırılıyor. bir noktadan sonra kibarlığı tatlı dili elden bırakınca senden kötüsü kabası olmuyor. karşı taraf, "ben ne dedim de karşımdaki kişinin birden tavrı değişti?" demiyor, seni suçluyor. insanların sınırlarında gezinmemek lazım.

bu deyimin ilk ortaya çıkışı literal bir kullanımdan gelir eskiden süleymaniyede dil şerbetçileri olurmuş insanlar dillerini şerbete batırıp bir yandan kahvesini içerek sohbet edermiş. çeşitli meyvelerle tatlandırılan dil şerbetine yoğun ve yapışkan olsun diye damla sakızı bol konur, huş ağacı yapraklarına sürülerek satılırmış. aynı zamanda hijyen koşullarının bugünkü kadar iyi olmadığı o zamanlarda oral seksi tatlandırmak için de sık kullanılan bir şeymiş osmanlı eliti arasında, murat bardakçının osmanlıda seks kitabında okumuştum. süleymaniye camisinin oradaki kuru fasülyecilerin olduğu yerde bir iki dükkanda hala yapılıyor dil şerbeti.

dilin üstüne toz şeker serpilmiş olabilir. ya da bal, reçel, pekmez... bilemedim şimdi yutmadan konuşmak zor olacaktır. emin miyiz bu konuda_?

dilimle bissürü şey yapabiliyom.
tatlı dilli olmak en basiti.
evet.