tren yolculuğu

hayatımın bir döneminde kullandığım ulaşım aracı.gürültülü olsada keyiflidir .konpartmanlar arasında gezinme olanağı sağlar .iki konpartman arasında sigara içebilirsiniz.

en son 2007 yazında zeytinli rock fest’e giderken kulandığım ulaşım aracı.

6 yaşındayken şu öve öve bitiremedikleri doğu ekspresiyle istanbul'dan kars'a, yataklı trenle, 46 saat yolculuk etmişliğim vardır. düşündükçe kafam sallanıyor yemin ederim. elbette konfor bakımından şu anda daha iyidir şartlar ama mecbur kalmadıkça
pek heveslisi olmadığım yolculuk türüdür.

hala deneyimleyemedim yolculuktur. hep çok ilgi çekici gözüküyor.

ters yöne oturulduğunda kafayı güzel yapan eylem.

yanınızda muhabbet etmeye çalışan tanımadığınız insanlar olmadığı zaman daha güzel oluyor.

en kısa zamanda deneyimlenecekler listesine eklenmiştir. muhakkak güzeldir. yaptığım zaman buraya yazarım söz.

uzunu iyidir.

öyle abartıldığı kadar iyi değildir. çünkü istediğiniz yerde durup keyif yapamazsınız. otomobille yolculuğun yanına bile yaklaşamaz. bir kere tecrube edilebilir.

yol boyunca rayların ritimlerini dinlersiniz.

öğrenciyken yapılması tavsiye edilir.
ya da belirli bir yaştan sonra otantik ortam arayışında olunduğunda tercih edilmelidir.

karavanların gerek boyutları ve gerek ise masrafları bayağı aşağılara indirildiği şu dönemde, öncelik kesinlikle karavanda.

çok hoş bir hanımefendi ile doğu ekspresi yolculuğuna çıkmıştım, güzel ve keyifli bir yolculuktu.

çocukluğumda yataklı kompartımanda konya'ya seyahat etmiştik, o kadar hoşuma gitmişti ki, neden insanlar her yere böyle gitmiyor diye düşünmüştüm, yata yata seyahat etme fikri çok hoşuma gitmişti*

kafa * arkadaşla yapılınca gayet de zevkli olan yolculuktur.

en sevdiğim yolculuktur. geniş ve yemek yemeye müsait bir koltuk. kırmızı ışıkta durdun, önüne araba atladı ani fren gibi şeyler yok. istediğin zaman kalk koridorda dolaş bacakların açılsın, istediğinde lavaboya git. her ne kadar ülkemizde çok yaygın olmasa da yaygınlaşmasını isterim.

avrupa'da büyük kolaylık. her şehir birbirine bağlanıyor, birleşik krallık fransa'ya bağlanıyor tren istasyonu konsepti var (kings cross st pancras en bariz örneği ama (gbkz: hauptbahnhof)'ta var) ama ülkemizde istanbul içinde bile bir noktadan bir noktaya kolaylıkla bağlanamıyorsun.

geçen instagram'da okumuştum sanırım bulgaristan'a tren bileti almak için halkalı'dan binmeyeceksiniz bile fiziken halkalı'ya gitmeniz gerekiyormuş. anlayacağınız romantikleşebilmek için marmaray'da kan ter bütün işe giden insan trafiğini çekmek zorundasınız. ya da diyelim ki yurt içi seyahat yapacaksınız bir ankara en çok ismini duyduğum bildiğim. koca istanbul'da kaç tane tren garı vardır ve bunlara nasıl gidilir bilmiyorum. belki benim ayıbımdır ve çok kolaydır ama bilmiyorum nasıl gidilebilir. ondan türkiye içinde tren kullanmak bence çok yaygınlaşamaz. çünkü önce tren istasyonları gerek ve tren istasyonlarından sonra da ulaşım hatlarının kolaylığının olması gerek. avrupa'da aklınıza estiyse gidersiniz tren istasyonuna illa o gün içinde gidecek bir tren bulursunuz. ben bunu türkiye'de yapabildiğimizi düşünmüyorum şu anda.

kısa mesafeler için âlâ ulaşım. uzun mesafeler için de olsaydı keşke, yani bilmiyorum belki de vardır, dedim yine bir romantiklik yapayım, çıkayım buradan trenle izmir'e gideyim, sefer yokmuş, kardeşim şu memleketi örsenize demir ağlarla?

kendinizle kalabileceğiniz uzun yolculukların adı.

hiç denemedim uzun tren yolculuğunu. ama bir gün elbette...

uzun olursa eyvah eyvah. geçen tuvalete gitmem icap etti. bir tane temiz tuvalet yok. hepsi keskin bir sidik kokusu ile buram buram tütüyor. bir de yüksek hızlı tren. insan inene kadar altına eder. neyse ki mesafe yakındı da altıma etmeden eve gelebildim.