uçurum kenarından atlayacak kişiye söylenecek son söz

10 newtonluk yer çekimi seni hızla yere doğru çekerken, geri dönüşü olmayan bir yola girdiğini farkedeceksin, ister istemez büyük bir korkuyla sarsılacaksın. ama bu kuvvet daha hiçbir şey, asıl yere çarptığında başlayacak eğlence... hücrelerin çarpma etkisiyle anında ölecek ve bütünlükleri bozulacak, kılcal damarlarının çoğu ve arter damarların bu etkiden dolayı patlayacak, ne kadar yüksekten atladığın ve ne kadar ağır olduğunla ilgili değişmekle birlikte hayati organların da. kemiklerinin de büyük bir kısmı kırılacak ve kırılan uçların keskinliği çevre dokuları parçalayacak ve kırılan kemik sayın kadar içerden bıçaklanmış gibi olacaksın. ölürsen sorun yok yaklaşık 30 saniye içinde öleceksin, inan bana hayatının en uzun 30 saniyesi olacak. ama ölmezsen... ah dostum anasının ağzı gibi acı çekeceksin. yerinde olsam ölmeme ihtimaline karşı atladıktan sonra kafama sıkardım. farewell.

telefondan seni istiyorlar ikramiye çıkmış sana.

oradan atlarsan ölmezsin. bak, bu tarafta kayalıklar daha yoğun. buradan atla.

kızım, oğlum, her neyse. millete iş çıkarma. inip aşağı parçalarını arayacaklar, sonra yukarı çıkaracaklar. bence sen git boğaziçi köprüsünden falan atla. ayağına taş da bağla ya da ceplerine taş doldur. cemaat şöyle usulen bir ceset arar. sonra bırakır.
ya da kendini tavana kendirle as. dikkat et düğüm boğazına gelsin. hem tek seferde ölersin hem de millet ceset aramakla uğraşmaz.

rica ediyorum biraz sağa doğru kayar mısınız

bence son selfini çek öyle atla.

daha acısız yöntemler var gerizekalı, gel buraya anlatayım yada bana ne ya ne yaparsan yap.

kanka atlayacaksan az daha aşağıdan atla, cok yüksek emenike.

eğer atlarsan sorunlarından kurtulmuş olmayacaksın, sorunlarını çözebilme şansını yok etmiş olacaksın.

aşağı bakma. korkarsın. vazgeçersin.

muhtemelen şöyle derdim:


ama aklıma angel-a filminin şu sahnesi geldi. benim sözüme karşı çok daha etkili olurdu.

atla.

ben de gelim mi? beraber atlarık...

ebedi olmayan dertler için ebedi dünyanı mahvetmeye değer mi?

yoktur. sadece eğer isterse daha acısız olduğunu düşündüğüm ölüm şekillerinden bahsedebilirim.

değmez ama yine de sen bilirsin.

ulan yazılan tanımlara bakayım dedim herkes mi bu kadar istiyor? aranızda yapma etme diyen insanlar yok mu? yapmayın güzel kardeşim, hayatı sevmenin yolları da var. çözüm veya çıkış yolu o değil.

kimin atladığına göre değişir sözlerim.


canımdan çok sevdiğim biriyse eğer onu yolundan döndüremiyorsam ben de peşinden atlardım, romantizm değil bunun adı aşktır çünkü o ölürse sen de yaşayamazsın, aşıksan.

ayfer tunç'un bir kitabında aklımda kalan bir söz var, illa ölünecekse beraber ölürüz" diye.

ben de öyle yapardım. sevdiklerimin yokluğu ölüm gibi olduğu için zaten, hayat boyu ölmektense bir kez ölmeyi yeğlerdim.

kendine yazık edersin.