uğruna işi bırakırdım diyebileceğiniz hayaliniz

işimi severek yaparım. ama şu an çalıştığım iş yerime bazı hayallerimi gerçekleştirmek için geldim. sonra hayallere ek daha güzel hayaller geldi arkasından. bir insanın planları bu kadar mı tutar ya.

karavan ile ülke ülke dolaşmak.

çiftlik kurmak, küçük bir eve sahip olmak.

çok para sahibi olmak napıyım ben ulan işi

1 adım kaldı sadece. hayalim pek sözlük yazarlarına uymaz. o yüzden söyleyemem.

benim için boş küme.
hayal için iş bırakılmaz
hayal işe evrilir.
böylece iş keyif olur.

alman vatandaşlığına sadece işi değil sahip olduğum herşeyi bırakırım. hey yavrum hey.

hayaller uğruna işi bırakanlara hayalini kendi kırma şoku.
o hayal kırıklığı da yakında bir yerlerinde patlayacağı gerçeği.

halbuki ben hiçbir şeyim yokken neyi bırakabilirdim ki zaten.
olanı da bırakıyorum, yeter ki mutlu olayım diye.
sorun değil yani iş miş.
ama sonra patlayınca ortada kalıyorsunuz. onu idare etmek asıl önemli olan.
bambaşka bir hayatım olabilirdi mesela ama artık daha farklı bir yolda plansız, bilmeden ilerliyorum..

bakalım ne olacak..

panda bakıcısı.

dünya turu, önemli müzeler, stadlar ( dünya kupası finali )

böyle beş ön dönüm bir arsa içinde bir ev. o bahçe de efendim ağaçlar üretim satarım. küçük bir sera yaparım. oh. gelsin biberler hiyarlar.
hatta tavuk ki ben kazları çok severim. kaz yetiştiriciliği yaparım. ama tabi uğraşmak zor. millet cam iş yeri plaza ister ben bağ bahçe. ama zor biliyorum yorucu. tabi bunu yapıyorsam kesin bankada en az beş milyon tlm vardır. benimkisi hobi gibi de yani.
arada borsa altın coin falan uğraşırım gezerim.
iş büyür. çiftlik kurarım. ev hanımları işsiz ziraat mühendisleri gıdacilar derken ihracat için dil bilen gençler. aha zengin oldum. istihdam sağladım. yine başkalarini düşünüyorum kendi hayalimde ya. ulan havuz da yüz dur akşama kadar boşver.

öyle bir g.t yok bende. konfor alanını terk edecek nerede cesaret? yoksa yaptığımız iş* tarifesiz kölelik. karayollarında duvar ustası olsam bütün işi gücü bırakırım.

karavanla dünyayı gezmek.

hacker olmak. ben zaten çalışmıyorum ama kendimi yazılıma verip tüm gün boyunca kod yazarak bir şeyler öğrenebilirdim işe girdiğimde işi bırakıp.

uğruna hayalimi bırakırdım diyebileceğim bir iştir.

hayatıma ona göre düzenlediğim bir hayalim var yazmak ve şu an yazmama engel olmayan bir işim var.

elbet var bir hayalimiz.

vakti gelince çok temiz ayrılıyorum istanbul'dan. şirketten. yeteri kadar paramı ayırınca kenara. fiyuvv.

hem akplileri hem siz saftirik halkın parasını cukkalamayı seviyorum ama çok rutine bağladı. heyecanı.. tadı tuzu kalmadı.

istifa edeceğim günü düşünüyorum. jilet gibi takımımla son defa bir gökdelenin kapısından giriyorum.. tercihen siyah takım siyah gözlük. evrakları güle oynaya imzalayıp şirkette yeni işe başlayan kızlara birer gülücük atarak, çıkıyorum.. rüya gibi.

her gece o günün hayaliyle yatağa girip, güne o anın geleceği saat için sabırla başlıyorum.

keşke sizler gibi, işsiz, kpssye gönül vermiş bir çapsız olsaydım. keşke entel olsaydım hemen patlatırdım bi aforizma, keşke tüm gün caps paylaşıp komiklikler yapsaydım bu sitede. ah ahh.

o kadar şanslısınız ki.. o kadar çalışmıyor ki kafanız..

özenmemek elde değil.

0 sorumluluk, 0 amaç. keşke böyle kuş kadar beynim olsaydı.

titriyorum.

uğruna işi bırakabilirdim diyebileceğim tek hayalim " milyon dolarlık bir dedemin olduğunu" öğrenmek olurdu.

hayallerizin peşinden koşmak demek, sadece tutkularınızla hayatınızı doldurmak demek ve maalesef dünyanın neresine giderseniz gidin, standartlarınızı sağlamak için çalışmak zorundasınız. eğer sınırsız bir para akışı sağlayabiliyorsanız ya da size sağlayan birileri varsa, tüm hayatınızı hayallerinizi yaşayarakta geçirebilirsiniz.

güncel bir örnek vermem gerekirse; bakınız hakan sabancı..

bütün yaz tatilini yunanistandan - new york'a hande erçelle tatil yaparak geçiriyor. magazin kaynaklarının bahsettiğine göre dehşet bütçe harcamış her yurt dışı tatiline. hadi yunanistan neyse ama bu ekonomide new york'ta tatil basit rakamlara olmaz. zaten sabancı ailesinin torunlarının pek çalıştığını ben görmedim. hacı sabancı evlenene kadar her gün magazin bültenlerini süslerdi. şimdi abisi devam ediyor. kısacası: aileden gelen bir finanse durumu olduğu için, aylak davranarak hayatlarını yaşayabiliyorlar. çalışmalarına gerek yok, zaten onların yerine çalışan tonlarca adam var.

demem o ki eğer size para akışı sağlayan bir kaynak varsa, hayallerinizi yaşamanız çok kolay ama standart bir bireyseniz, hayallerinizi yaşamak için işinizi bırakamazsınız. sadece hayalinizin işine geçiş yaparsınız o kadar.

tam hayal ettiğim gibi oldu. gerçekleştirdim ve ölene kadar çalışmama ve böcekten farksız insanlar ile muhattap olmak zorunda değilim artık.

benim hanim bazen `misir'da dedemiz yok ki` derdi. saka gercek oldu.

benim kayinpeder, dedesine ait ve senelerdir ugrasmadigi arazi ve mallarin pesine dustu bir ofkeyle. ihtiyactan degil, ofkeden. neyse, karsi taraf 3 avukat tutmus ve ilk durusmada uzlasmak istemis. ilk etapta sadece kayinpederin payina dusen (diger 4 hak sahibi haric) ve avukatinin kesin aliriz dedigi mallarin ortalama tutari, yaklasik 75 milyon lira yapiyor.

bizim de ihtiyacimiz yok sukur de, cocuk daha da rahat etse ileride, fena olmaz. zaten karim su an da calismiyor.

ha bana kalsa, ne kadar param olursa olsun calismayi birakmam herhalde. zaten sevdigim bir isi yapiyorum, uzerine bir de para veriyorlar. ulkeyi verip `adam et` deseler bile birakmam yani.