yaz

sanırım 2022 yazının son günüydü bugün. yarından itibaren yağmur başlıyormuş. böylece bu yazın denizine hoşça kal dedik. umarım ekim başında bir kez daha buluşuruz.

deniz kum güneş.. bu tür rezillikleri seven varsa beni engellesin..

havanın erken aydınlanması ve pencereyi açtığınızda içeriye kuş seslerinin dolmasıyla kendini hissettiren bir mevsim. bir de yeşeren yapraklara ve canlanan doğaya rağmen ortalıkta sanki garip bir sessizlik oluyor. bunun sebebi öğle saatlerinde zirveye çıkan cehennem sıcakları olabilir.

alıntı:
" ...yazları her şey askıda kalırdı; 'metafizik' bir mevsimdi yaz. "
patrick modiano - " mahallede kaybolma diye "- can - çev: nedret öztokat.

dım

sıcaktan terleten mevsimdir.

iki hafta o kadar sıcak yaptı o kadar sıcak yaptı ki , denizde buharlaşacak su kalmadı. şimdi son dört gündür "yağmur yağdırmak ayıp olur ben kapalı hava yapayım, nemi öyle yere indireyim" diyerek bize sabahtan öğlene kadar güneşsiz bir gün sunan mevsim. hava sıcaklığı mı? 37 derece anacım. bu yıl bulduğum yöntemle kışın hiç gaz, soba, elektrik falan yakmadan geçirebileceğim yaz sayesinde.

yildizlarina aklimi astığım mevsim. az kaldi. yine 3 gunde bir sahile gidip her zamanki yerimde yani incir agacinin dibinde histerinin dibine vuracak, zil zurna icecek, aglayacak, gulecek, muzik dinleyecek, dusunecek, sapitacagim. ardindan kumsala gelip o mutlu, huzunlu, sarhos, ayık, yalniz, kalabalik, iyi ve kotu insanlarin arasindan gecerek eve gidecegim.

kışın olmuyor, soguk, gec vakite kadar kalamiyorsun. tabiata karsi gelemiyorsun. ruhum evlere, teraslara sigmiyor. bu tuhaflastirilmis ruhum kendini o incir agacinin dibinde biraz huzurlu hissediyor. doğaya dokunmak degil doğayla butun olmak istiyorum.

gel artık.....gellllllllllll

sanırım yaşlandıkça daha yaza yakın buluyor insan kendini.. (bunu sadece ben böyle hissediyor olamam değil mi..)

burnumdan akan terin, göbeğime düşüp oradan süzülüp boxer'ıma ulaşıp ıslatmasını özledim....

2001.

işşşte kuzu kuzu geldim diledigince kapandim dizlerine

iğrenç mevsim.

yaşar dinleyip deniz kiyisinda yildizlari izleyerek histerik duygular yasamaya devam. gerisi hakkinda bi fikrim yok.

(bkz: akdeniz akşamları)

henüz denize ayağımı bile sokmadım, çünkü kızlarım gelmedi henüz...geberticem onları, öldürecem, boğacam, ısırıcam...

bir emir

lanet bir mevsim. nefret ediyorum. yok olsun.

iş ortamında isteksizlik, dikkatsizlik, mesai saatleri dışında çayır çimene masa sandalye atıp bira içmek şeklinde tezahür eden, kendisiyle aşk nefret ilişkisi yaşatan mevsim.
yaz mevsimindeki tecrübelerden edinilen anılar, diğer mevsimlerden olanlara kıyasla çok daha flu hissettiriyor bana. pozitif detayları hatırlamaya daha meyilli oluyorum yazlardan kalma hatıralarıma dair. kötü detaylar daha silik. şöyle ya da böyle kötü denecek tecrübelerimi geriye dönüp hatırlarken, o dönemlerde yaşadığım iyi şeyleri de zihnimin bir köşesinde canlandırmaya meylediyorum. keyifsiz bir rüyanın iyi niyetli bir yorumlaması, okumasına benziyor bu yaklaşımım. çok kötü tecrübelere ise diyecek bir şey yok. azap verici kâbuslara iyi niyetli bir okuma yapmak imkansızdır zaten.

benim gibi hayati bitmis adamlar icin, hicbir sey ifade etmeyen mevsim.
ne yaz ne bahar. tadi yok.