yaz depresyonu

vallah kış ile yarışırlar.

güneş ve nem var ama içim karanlık...

(bkz: yaz okulu)

bizim oralarda yaz depresyonuna girdim denmez, yaz okulunu kazandim denir. boyle de ince dusunceli, anlayisliyizdir.

depresyona girmek için bahane arayan ruh hastalarının popolarından uydurduğu depresyon türü.

gerçektir.

her gün ağlıyorum. imdat!!911!!

nası yaa.. (depresyonu kışlık değil yazlık giysilerle yaşasan ne farkediyor ki. :)
yoksa, hani yaz tatil sezonudur, ama tatil yapamamaya dair sıkıntı kaynaklı depresyon mu anlatılmak isteniyor..

yapmayın.
depresyon hırkasız olmaz bilirsiniz.
bu sıcaklarda mı? gerçekten mi??
siz bilirsiniz..

ay yoksa benim bundanım mı var. her şey çok saçma sıkıcı değil mi yaaaa?

deniz eksikliğinden olabilir. imkanınız varsa bir deneyin. belki de sorun yazda değildir.

intiharların kış aylarından ziyade ilkbahar ve yaz aylarında artış gösterme nedenini açıklayan bir makale okumuştum. güneş ışığı ve serotonin salgılanma oranı arasındaki ilişkiyi bir kenarda tutarak yaz aylarında insanlar kendi mutsuzluklarının daha çok farkına varıyormuş. insanlar, genel olarak bahar ve yaz aylarında dışarıda daha çok zaman geçirme ve sosyalleşme eğiliminde oluyorlar. yani kendini yalnız hisseden insanlar, bu eğlenen kalabalık grupları daha sık görüp kendi hayatlarını daha çok sorguluyor ve daha yalnız hissediyormuş. kışın herkes kendi evindeyken yine herkes yalnız gibi göründüğü için bu durum daha tolere edilebilir oluyormuş.

cornetto reklamı yalın sendromu. adını ben koydum. feriha’yı da siz çizin.

kabul ediyorum; insanın kanı yazın ayrı bir fokur fokur kaynıyor. konser alanında, arkafonda yalın’ın cornetto reklamı için yazdığı şarkı çalarken, kalabalık arasında rastgele gördüğün dikiş makinesi fizikli, uzun boylu, hafif kaslı, önü böğrüne kadar açık beyaz gömlekli ve krem şortlu bir elemanla bakışıp, üç aylık premium paket tadında, soluklu bir aşkın içine havuza balıklama atlar gibi atlamak istiyorsun.

bir bakmışsın, iki dakikalık bakışmanın ardından külahın çikolata dolgulu alt kısmını birlikte emcüklüyorsunuz. külahınıza anlatmaya devam ediyorum.ya da edemiyorum. hayaller kısmı burada sona eriyor.

“çok sıcaaaak ulağğn!” deyip tüm gün uykulu halde yatakta yatıyor, göt büyütmeye devam ediyoruz.
depresyon modu: aktifleştirildi.
sosyalleşme: 0
aşk: 0
hayattan zevk alma: 0
sinir: tavan.

zaten artık havalar eski havalar gibi değil.
yalın, eski yalın değil.
cornetto desen, külahının tadı eskisi gibi değil.
benim dikiş makinesi desen, eski flörtözlüğünde değil.
“başlarım yalın’a beyler, bi pubg atar mıyız?” modunda, sandalyeye götünün izi çıkmış...

bu seneki çilek kokulu yaz aşkımız da başka seneye kaldı.bak nasıl da geldi depresyon...nasıl da gitti enercii...

depresyon yok da şu an toplumun %85'in 10 ismail türüt gücünde terlediği için bir bunalma hali vardır.