yazarların duyduğu reddedilme cümleleri

unutma bütün büyük yazarların değeri öldükten sonra anlaşıldı:)

"teşekkürler, hayır " lan hani ekşi'de o kadar tartışıyorlar, merhaba sorusuna türk kadınının vereceği cevap diye millet de "cumhuriyet savcısına verildiniz" diye geyik geçiyor. hem de hiç tanımadığım, biri markette çalışan, diğeri kütüphanede ders çalışmaya, kitap okumaya,kitap almaya gelmiş iki ayrı kıza "merhaba, bla bla bla(hatırlamıyorum oraları şimdi) sizinle bir çay, kahve vs içebilir miyiz" dedim ikisi de "teşekkürler, hayır" dedi.

tabii benim yöntemim yanlıştı, acemice, işbilmezce ve belki de safdilceydi. ne yapalım be sözlük, boşlukta değilim diye yalan mı söyleyeyim?

"çok isterdim ama sevgilim var." ne eksik ne fazla aynen bu, saçma ve komik...

-kardeşim araban güzelmiş. ne kadar istiyorsun?
-xxx ₺
- zzz₺ olmaz mı?
- dalga mı geçiyorsun?

ben anlamıştım zaten ama olmaz. arkadaş kalabiliriz.

(bkz: peki)

(bkz: eşit değiliz)

seni arkadaş olarak bile görmüyorum.
görünmez miyim lan ben acaba? süper güçlerim mi var benim?

(bkz: sen bana fazlasın)

şu an bir ilişki istemiyorum.
anlamı : seninle istemiyorum.
bunu anlayabilmek daha acı vericiydi. *

sayılır mı bilemedim ama bıraktığı duygu bu biçimdir:

büyük bir klasikle katılıyorum. ben seni arkadaşım olarak görüyorum. ben de, öyle görüyorum. ne olmuş yani, arkadaşız diye sevgili olmayalım mı? diyemedim tabi o zaman. küçüktük, yüzümüz eşşek (evet iki ş ile) derisi olmamıştı daha.

bir adamın elini sıkacaktım. reddetmişti. şok olmuştum. bayağı bir dumur olmuştum. o reddedilişi unutamam.

tipim değilsin.
çok gülmüştüm, hâlâ aklıma geldikçe gülerim.