yazarların profil fotoğraflarının hikayesi

bunu 2022'nin kasım ayında çekilmiştim. selfie aslında. yani telefonu bir yere koydum ve 10 saniye sonra çekmeye ayarladım. ortalıkta kimsecikler olmadığından kimseye rezil de olmadım. haha. yazın olsa böyle bir poz veremezdim; davutlar, yazın epey kalabalık oluyor. hava da o gün mevsim normallerinin çok üstünde sıcaktı; biraz terlemiştim bile şort-tişörtle o gün.

gölgem, grotesk burunlu bir seri katili andırıyor. bunu hemen fark etmiştim. dün de bir elimin gölgesinin aslında "nanik yapıyormuş" gibi açılandığını fark ettim.

bunu kalıcı profil fotoğrafım yapabilirim bu arada. yani sürekli böyle pozlar verebilecek fırsat olmuyor açık alanda ve üşengeç de biriyimdir esasen.

bi de kılıçla çiz dedim ressama, öyle işte...

eski manitam gülüşümü cok seviyordu.
fotoğraf çekeceğim sırıt dedi,sırıttım.

süt kardeşler filmini severim. onun için pp olarak da mevcut fotoyu kullandım.

(bkz: efes antik kenti)

hem nickime hem tipime uygun bir pp olsun diye yapay zekâya yaptırdım, öyle de kaldı.

yapay zekaya kendimden bahsettim biraz bunu çizdi.

taktik maktik yok! bam bam bam! ölüm tehlikesi. hikaye bu kadar.

kendi çizimim. sadece grafit kömür ve silgi.
resmin orijinalini ise çerçeveletip teğmene hediye etmiştim.
allah yolunu bahtını açık etsin kendisi gerçek manada tam bir türk subayı idi.

sana toplu saç ve kırmızı çok yakışıyor iltifatlarını alınca fotoğraf çekileyim dedim.

b harfinden hayvan arıyorduk. boğa ve balık yanyana gelmişler; biz varız demişlerdi.

2000 lerin başlarında chuck palahniuk'un fight club 2 çizgi romanı bir şekilde benim elime geçer. romanın kapağına neredeyse aşık olurum. dövüşmekten morarmış olan adamın yüzü benimmiş gibi hayal eder türlü türlü rüyalar görüp türlü türlü hayaller kurarım. sol koluma dövme olarak yaptırmak isteyip yaşımın küçük oluşundan ertelemek zorunda kalırım. daha sonra baba fiskesi ile vazgeçerim dövmeci koltuğunda.. bu resim benim çocukluğum, ergenliğim, hayallerimdir.

havada bulup sen bu işi unut
tarzı bişey herhalde bir hikayesi falan yok bulut severim sarı severim ikisinin uyumu güzel geldi koyduk gitti işte

kafasında deli sorular. aynı anda milyon tane soruya cevap arıyor işte.

al pacino'nun ...and justice for all filminden bir kare.bankta bıkkın şekilde oturmuş benim son zamanlarda içinde bulunduğum ruh halini yansıtan bir fotoğraf.

yapay zeka çizdi.

yeni tıraş olmuş kendini dünyanın en seksi hisseden erkeği pozum. ya da atanamamış barzo. artık hangisini tercih ederseniz.

tanrım ve babam.

(bkz: dionysos)

ilk ekşi sözlükte yazdıklarını okudum. çok etkilendim. o sırada sevgilimden yeni ayrılmıştım. bana sağlam kazık atmıştı. neyse ben takılmam öyle şeylere, alimi gördüm.

yazışmaya başladık. deli gibi mesajlaşıyoruz. sonra maillerimizi verdik birbirimize, mektuplaşmaya başladık.
arada telefonla uzun uzun konuşuyoruz da...
sonra izmir e geldi kocaman bir gül buketiyle... sıkıca sarıldım.
bize gittik o gece çok mutluydum. içtik öpüştü konuştuk seviştik....
bir kadın dedi istemeden hiçbir şey olmaz. kadın bakış açısına hayrandım ama bu söz beni kalbimden vurdu.

sabah focaya kahvaltıya gittik. böylece başladık.

sonra işler kötü gitti. bir sürü yanlış anlaşılma oldu. biz klişe olacak ama severek ayrıldık.
asla birleşme ümidim yoktu. hatta başkasından hoşlandım. onu unutmak için eski sevgilimle başladım. ol ma dı...

arada hep rüyama giriyordu. en son beni yanına çağırdı öp beni dedi. dudaklarından öptüm. sonra karımsın dedi. dehşet bir şekilde uyandım. bir yıldır görüşmüyorduk.

aynanın karşına geçtim ve onunla tekrar bir şans diledim. aynı hataları yapmayacaktım. bu sefer elimden gelenin en iyisini yapacaktım.

bir hafta sonra yaşgünümde mesaj attı. şoka uğradım. bir ay sonra kübadan dönüp yanıma geldi.

kendi aramızda nikah yaptık. bir yanımızda kedim bir yanımızda ksktüsum vardı. onlar nikah şahidimiz oldu. şarap içip dans ettik.

bu fotoğraf birbirimize söz verip yüzük taktığımız anın fotoğrafı.

o gitti ben kaldım. ışıklar içinde uyu.

hayalim olan meslekten önceden torpil,sonrasında da sağlık nedenleri dolayısıyla uzak kalmak zorunda kalmış olmamdır. kız kulesi ve galata kulesi gibiyiz.