yeni insanlarla tanışmaya korkmak

insan kaybetmekten yorulmuş kişilerin korkusudur. yeni biriyle tanışmak demek, onun gideceği güne de alışmayı gerektirir.

benim korkum kendi içimde kurduğum kurguyu bozmaları ihtimali. bir arkadaşım aramış ben de duymamışım. aradığını görünce sesli not attım kusura bakma yemek yapıyordum telefon içerideydi duymadım. müsaitsen konuşabiliriz dedim.

sonra aradım konuşmaya başladık ve derken yemekte ne yaptın diye başlayan bir sohbet sonrası bir baktım sürekli kendi hayatımı anlatıyorum.

karşı taraf bazı şeylere yorum yapmadığında belki de öyle değildir ama ilk aklıma gelen söylediğimden hoşlanmadığı oldu.

işte ben bunlara tekrar hiç girmek istemiyorum. kendi başıma çok iyiyim. ilişki demek sinir stres sahibi olmak demek.

gençken hormonların da etkisi ile aşık olup tuzladan beylikdüzü’ne de gidiyor insan sırf fazladan 1-2 saat el ele diz dize olalım , ben ona bakayım o bana baksın diye ama bir yaştan sonra o ruh kalmıyor.

onlar benden korkmalıdır diyerek bu korkuya durduk yere meydan okuyorum *

yeni insanda aslında "yeni" bir şeyin bulunmayacağına duyulan inançtan kaynaklanır. aynı acıların tekerrüründen korkarız. yine de bile bile lades deriz ve aynı terane devam eder. batı cephesinde yeni bir şey yok.

korkmak demeyelim de, istememek, tercih etmemek. doyduk insana, yeter. sigidin başımdan.

korkmuyorum da çok üşeniyorum.

13 ağustos 2026 gününden sonra yeni insanlarla tanışmaya çalışma faaliyetlerimi noktalandırmama sebep olacak duygu durumu.

zaten çok fazla insanla tanışmaya teşebbüsüm yok. bazen bazı sosyal medya uygulamalarında kendime yakın gördüğüm bir yorum ya da öğrenmek için arandığım bir bilgi sahibine yazmak dışında bir şey yapmam. ''şu kadın ne güzel olm'' diyip yazdığım kadın sayısı 28 senede 2.8'den 3 etmez. yine de bunlara rağmen asla kimseden cevap alamıyorum. herkesin kendi cevap vermeme nedeni vardır yahut kronikleşmiş bazı durumlardan dolayı kimse cevaplamıyordur bilemiyorum ama artık kendimi iyice yokmuş gibi, hayalet gibi hissetmeye başladım bu tarz sohbet başlangıçlarında. bu da beni korkutmaya başladı. zaten idam edilmiş mahkuma mektup yollamak gibi, kötü hissediyorum. kanada'ya gitmek için bilgi almaya yazdığım ve beni direkt engelleyen o kıza da buradan teessüflerimi iletiyorum.

ben tanışmaktan korkmuyorum da buluşmaktan korkuyorum özellikle de sözlükteki kadınlardan

her yeni insan yeni bir hikayedir.
benim görüşüme göre bu dünyaya hikayeler öğrenmeye ve hikayeler yazmaya geliyoruz

benim için zor kısım
bazı hikayeleri öğrenmek için kendi hikayeni de anlatman gerekiyor.
ben kendi hikayelerimi sevmem.

kısaca korkma
yeni insan yeni hikayedir sadece.

(bkz: sosyal fobi)

korkmak demeyelim de dermanımız kalmadı diyelim.
bir de tanımaya değecek insan sayısı bayağı azaldı.