zaman yolculuğu mümkün olsaydı gitmek istenilen zaman dilimi

öyle bir şey olsaydı şayet tek bir zamana gitmezdim. benim gitmek istediğim bir sürü an var, canım sıkılınca da geleceğe falan giderdim.

90’lı yıllar.

doğmamış olduğum, dünyayla bir bağlantımın olmadığı zamanlara gitmek isterdim. ne güzel günlerdi o günler.

tek seferle mı sınırlı? ilk insanın ortaya çıktığı dönem, rönesans dönemi , peygamber efendimizin dönemi, osmanlı'da büyük padişahların olduğu birkaç dönem özellikle sultan süleyman ve yavuz sultan selim, atatürkün tc kurduğu dönem, ileriyi çok merak etmiyorum ama 3000ler, 4000ler diyerek atlaya atlaya bakabilirim o da sırf uzaylılarla bağlantı kurucaz mı meraktan bir de dünyayı ne kadar bok etmişiz ona bakarım

cumhuriyetin yeni kurulduğu zaman dilimi.

antik uygarlıkları görebilmek, doğada yalnız başına kalmış ama aynı zamanda doktor,avcı,terzi olabilmiş insanların döneme: yani insanın kendi zekasıyla ve imkanlarıyla başbaşa olduklarında yaşadıklarını hissedebilmek isterdim.

çünkü günümüzde teknoloji sayesinde edindiğimiz kolaylıklar sayesinde içgüdülerimizden de uzaklaşmışız gibi hissediyorum. korkularımızın ve benliğimizin evrimsel olgularla şekillendiğini düşünürsek kendi özümüzden de bir kopuş gibi bir durummuş gibi geliyor. stefan milo diye bir youtuber tarihçi var ve kafası hayvanlat tarafından koparılan, avlanılan insanlara değiniyor. insanlar aslında dünyayı olabildiğince iyi anlamak yönünde evrimleşmiş. bu özelliklerimizi keşfedebilmek isterdim kısaca.

çok uzağa değil 2014 şubat ayına gitmek istiyorum.

değiştirmek istediğim eskilerden çok anılarım var. ah keşke zaman geri gitse :(
çok özledim eski günlerimi... o günlerin kıymetini bilemedim.

bir hafta öncesine gitsem yeter sanırım. ya da 30 yıl öncesine. spesifik bir an olacaksa eğer ve geçmişte olmak zorundaysa cumhuriyetin ilanına giderdim.

#teftere ukdesidir.
çocukluğuma

yaşadığım çağdan memnunum* ama bi 60'lar fena olmazdı.

gelecek kesinlikle. 100 yıl sonrasını hatta 1000 yıl sonrasını çok merak ediyorum tabi insanlık hala varsa.

cumhuriyetim kuruluşundan itibaren her 10 yıl. nasıl bu hale geldik anlamak için o zamanları bir kere görebilme şansı çok iyi olurdu.

rönesans dönemi, michalengelo ile arkadaş olmak, hala beni büyüleyen o dönem sanatına belki bir katkı sağlamak...

olduğum yıldan 1 sene sonrasına bile gitsem bir çok şeyin cahili olacağımdan asla geleceğe gitmek istemem. en makul olanı yine kendi yaşadığım dönemdir demekle beraber; 'körler ülkesinde tek gözü gören kraldır' düsturundan hareketle de birkaç on yıl geriye gitmek keyifli olabilir. şöyle özal' dönemini, çiller dönemini, demokrat parti dönemini falan baya geçerim ama, çekemem hiç...

isim fark etmeksizin herhangi bir peygamber dönemine elimde kamerayla gidip "efendim saygısızlık olmasın ama bi mucize gösterir misiniz" derim ve sonucunu full hd kameraya çekerim.

26 şubat 1954

bencilce düşünürsem (ki düşünürüm) ne bileyim şöyle lotonun güzel para verdiği bir iki zamana gidip sonra keyfime bakarım.

bencilce düşünmeyi bırakırsam merak ettiğim şeyler var...
mesela şu din işlerine gider bir bakar, hatta çaktırmadan video çekerim.
bir de ata'mın huzuruna çıkabileceğim bir zamana giderdim, şöyle ülkesini savaşları falan düşünmediği sakin bir güne.
beylerbeyi göbek götürürdüm 5-10 şişe.
paşa'm derdim, sen anlat ben dinleyeyim...

4.yaşım. okul yoktu, kendi evimdeydim, mutluydum yani en azından umutluydum. o döngüde sıkışıp kalmak isterdim.

bilmiyorum gidecek yerim yok sanki:(
belki biraz antik çağa , filozoflar meclisine . hepsi bu .
kendi yaşamım için ise çocukluğuma.