zugraca sorular radyo yayını

peki sizin favori ölümcül günahınız ne sevgili dinleyen? (nejat işler sesiyle)
sözcüklerde oburluk ve şehvet eksik kalınca tam randıman alamadım sanırım........ (hı hı aynen) fhjdgh

hasetlik kötü kıskançlık normal. herkes kıskançlık yapar ama hasetlik kötülerin işi.

bilerek aynı tarz seçtim, konsepte uygun:)

ben kıskanç değilim. kendımı geçmemi severım millete bakmaktansa.kibir tepeden bakar, özgüven ise tepeden bakmadan kıskanmadan eşitte kalmaktır. küçük adamım ama fena adamlarla masada oturmamı buna bağlarım.

daha fazla konuşmayacağım ya radyo yayınına bişi kalmıcak şimdi içimi komple dökeceğim...

silikon, öğretmen, vapur, kedi(tüm kedi resimi atanlara selamlar:), habertürk.

beş kelime geliyor.....

ütü, sufle, dambıl, kartpostal, 23 nisan….

alarmı çalmadan uyanmıştı o sabah. heyecandan doğru düzgün de uyuyamamisti zaten. dün aldığı kartpostal'ın romantik enerjisi kan şekerini düşürmeye başlamıştı. üzerinde tuhaf bir 23 nisan neşesi vardi. yüzünü yıkayıp kahvesini demlerken karar verdi sufle yapmaya... ama ütü de birikmisti dağ gibi. olsun dedi, öğleye kadar hallederim, üzerine bir de spor yaparım diye böbürlendi. "bugün benim günüm" dedi krom tepsiye yansıyan aksine bakarak.
kahvesini içti, suflesini fırına attı ve utuyyapmaya girişti... arada story cekti attı... bir yandan sağa sola like attı... derken zaman daraldı. onun gelmesine az kalıştı ve panikle ortalığı toparlamaya çalıştı.. fırından gelen kokular ağırlaştı, eyvah dedi yanacak... mutfağa koşarken ayağı dambil'a takıldı ve düştü yere... acelece toparlandi ve ilerlerken ütünün kablosuna dolandı... her şey üst üste geliyordu, nasıl oldu da kontrolü kaybetmişti derken mutfağa ulaştı ve fırını açtı... tepsiyi aldığı gibi mermere atmıştı ama elini de yakmıştı...

diyeti bozduğu günlerin ertesinde normali olmuştu bu kabuslar. kanter içinde uyandı ve ağzının kenarından akan salyayi koluyla silerek banyonun yolunu tuttu.

ağırlık çalışırken dambıl yerine buharlı ütü kullanan meczupa ödül olarak 23 nisan kartpostalı vermişler.

sonra da ''şuraya üfle, al sana sufle'' diyerek alay etmişler.

insanın insana ettiği zulüm böyle sınırsızdır işte; üç beş kelimeyle paranoyak deli ederler insanı.

işten çıkalı 6 ay oldu. işsizlik maaşı önümüzdeki ay olmaycak. bir yandan kilo da aldım. işim varken spor salonuna tam takım giden müdür cengiz bey, herşeyi sıfırlamış evdeki dumbela talim eder olmuştu. keyfim yok... canım hiçbirşey çekmiyor, evde öylece pinekliyorum. hayat 35 yaşımda böyle geçmemeliydi. en azından paralel evrende bir yerlerde yurtdışı tatili yapıyorum. yokluga acı gülümsemem böyle düşüncelerle oluyor.

tam böyle iken telefonum çaldı. falanca yerın insan kaynakları aradı. falanca yer derken unuttuğumdan demiyorum. ismi önemsiz, olsun yeterki.

2 gün sonrasu için iş görüşmesine davet ettiler. gömleklerımı çıkardım, ütü yaptım. tek çizgi kalmamasına özen gösterdım. ameliyata girecek profesör edaysıyla yaklaştım. o sırada getirden sufle sipariş ettim. ağzımın tadı yerine gelmişti, hayat güzelleşiyorduç.aklıma can yücel geldi. sen ki milli eğitim bakanının çocugusun ama yokluk görmüş. neden? bence deliliğinden. kimi isteyerek kimi isteksiz yokluk görür.

aklıma bir deliliği geldi ona sırıttım kendı kendıme. adam yattığı yerden insan güldürüyor. sanırım sanatçı olmak böyle birşey.

zamanında duygu asena nazım hikmet için ''kartpostal şairi'' demiş. can yücelde canlı yayına bağlanıp, duygu asenaya ''kart sensın postal sana girsin'' demiş.

hadi bu adam bilinçli deli. ben bilinçli deli olamaycak kadar akıllı olmak zorundayım. kapitalizmin kölesiyim.

okuldan istiklal marşı sesi geliyor. doğru ya bugün 23 nisandı. bu iş olacak, tbmm kuruluşu bana uğurlu gelecek ve kredi kartı borçlarımı yapılandırma için bankaya başvuracağım.

ben de beş kelime vermek istiyorum.

siya siyabent -ernesto çalabilirsin denk gelirse:)

(bkz: bir genç kızın gizli defteri)

gelsin kelimeler... fırlattım gitti

silikon, öğretmen, vapur, kedi, habertürk.

alın bakalım.....

gitmeden imzamı da bırakayım *

vapurdaki televizyonda habertürk kanalı açılmıştı ve yine o silikonlu öğretmen kedi maması tanıtımı yapıyordu.

kart benim ama postal bana girmesin.

uyku nedenli ayrılıyorum.

iyi geceler

homeless ismail, bankın ucunda durmuş; bir yandan montunun cebinde bir şey varmış gibi eliyle yokluyor bir yandan da yatağını hazırlıyordu.
bankın üstüne kıvrılan kedi, vapur motorunun gürültüsüne aldırmadan uyuyordu. bir an için gevşedi, kulaklarını oynattı, gözlerini açmadan çevreyi yokladı. ismail, kedinin bu temkinli uykusunu sevdi çünkü hayatta kalmanın en temiz hali buydu. ne kaçmak ne tutunmak... yıllardır bildiği hikaye.
ismail'in yanında durduğu için çekingen ama yeterince uzak durmayacak kadar da insanlara saygı duyduğunu göstermeye çalışan sözde öğretmen, sesli şekilde telefonundan habertürk’ü dinliyordu. mimikleri hareketsiz. gözü insanlarda. ismail için öğretmen de sesin içinden anlam çıkarmaya çalışan banktaki kediden farksız gibiydi.
kedi yeniden gevşedi. ismail cebindeki yokluğu düzeltti. burnunda vapurdaki yeni çekilmiş silikon kokusu ile yavaşça yerine uzandı.

bizim komşunun kızı vardı. her sabah ben işe o laleli kampüsüne gitmek için vapura biniyorduk. yıllar geçti ben emekli oldum kız okulu bitirdi ama işsiz kaldı. malum atanamayan öğretmenler konusu... kızcağız evınde kedisiyle takılıp kpss ye çalışıyor. uzun süre yüzünü görmedim. sonra asansörde gördüm. gögüslerine silikon yaptırmış, 4 düğmesi açık sıkıca gömlek giymişti. hayırdır rümeysa dedim, şaşırdım. epey dişi olmuştu. para nerden geliyor diyecektım diyemedım. meğersem bizim rümeysa habertürkte işe başlamış.

aferin kıza. dönemi iyi anlamış, isyan etmiş.ekmek parası için ekstra özellikli öğretmen olmuş.

valla ben yoruldum. kalan sağlar sizindir. bayadır bir şeyler düşünüp yazmadığımı fark ettim sayenizde. tesekkur ederim çok iyi geldii. elinize sağlık. iyi yayınlarr

son kelimelerimizi fırlatıyorum.

hörgüç
çivi
ayin
karanlık
köçek.

sdşkfdsşlkdslş köçekle napıcaz bilmiyorum diyorum.