2010 yılından bu yana ülkemizin dört bucağında görenlerin gözlerine inanamadığı heykellerin fotoğraflarını bir galerici titizliğiyle arşivleyen şahane blog.
"her gün önlerinden geçiyoruz. çoğu, kentin en önemli simgesinin yüzlerce kez büyütülmüş hali. o kadar çirkinler ki çoğu zaman görmezden gelmeyi tercih ediyoruz." düşüncesiyle yola çıkmışlar ve "binlerce heykel var" diyerek epeydir devam ediyorlar. can sıkıntısına birebir, moral yükseltme deseniz var, "iyi ki bunu ben yapmamışım" ya da "iyi ki bu heykel yaşadığım yere ait değil" deyip mutlu bile olabilirsiniz. ama muhtemelen yaşadığınız güzide ile veya ilçeden de bir spektaküler şehir heykeli göreceksiniz, çok da sıkmayın canınızı. yurtdışındaysanız ve kıh kıh gülüyorsanız bilin ki bu heykellerin yurtdışı versiyonları da bu blogun markajında üstelik. hatta varsa "görüyorum ve arttırıyorum" diyerek çektiğiniz fotoğrafı gönderip bu görsel şölene destek olabilirsiniz. şimdi bir de yeni alan adı almışlar, pek hoş olmuş.

spektakulersehirheykelleri....
sehirheykelleri.com

yazmak istiyorum , ama yazamıyorum, ne yazayım? beceriksiz politikacılarımı yazsam ? bizi hep arkadan vuran abd ve avrupa'yı mi? asla sırtını dönemeyecek kadar güven vermeyen rusya'yı mi ? kimi kime şikayet edeyim , bu halkın kaderi, iş bilmez politikacıların ellerinde oldukça hep acı çekmeye mahkum.
suriye bataklığına, sürüklendi çıkamıyor, çıksa dört bir yanımız terörist dolu, çıkmasa rusya'nın, amerika'nın oyuncağı, şamar oğlanı olmuşuz orda.
her tarafımız ateş...
tek teselli belki kendi uçağımızı yapabilmek, umut fakirin ekmeği..

göbek

"vahşi" batıda çok hızlı yaşamış, çok genç ölmüş delikanlıdır.

insanları yönelimlerine göre katagorize eden insan artıklarının sahip olduğu şey. (bkz: homofobik)

o kadar çok var ki..
•altında deniz olan bir uçurumun kenarına gidince istemsizce zihnimde "aşağı atlasam ne olur, en fazla ne olabilir ki, çok da güzel olur" gibi cümleler oluşuyor.
•ağlarken birden gelen kahkaha atma isteği.
•kalabalık bir ortamdayken herkes beni izliyor hissiyatı.*
•beni gerçekten hiç kimsenin anlamadığını düşünüyorum.
•bazen bazı şeylerin olacağını hissetmekten çok biliyorum. daha önce aynı şeyi yaşamışım gibi.*
•ansızın gelen "çikolata ne kadar güzel bir nimet" düşüncesi.
not: umarım sadece bana olmuyordur bunlar.*
not2: aklıma geldikçe editleyeceğim.

katıldığım önermedir. eğitim sistemi çalışmaya dayalıdır. öğretmenler de bu sisteme uyum sağlayarak çalışkan öğrencileri daha çok severler. sınavlar çalışkanlığı ölçer. çünkü patronlara çalışkan işçiler lazımdır. ne kadar çok çalışıyorsanız, o kadar iyi bir kölesiniz demektir. bazen patronlarınız tarafından tebrik edilirsiniz, çalışkan olduğunuz için. aslında çalışkanlığınız onlara değil, size yarar sağlasa tebrik edilmezsiniz, umurlarında bile olmazsınız. tebrik ettikleri şey çalışkanlığınız değil, daha verimli bir köle olmanızdır.

okullar bilgiyi öğrenmeyi öğretmez, bilgiyi öğretir. oysa öğrenciler depolama alanı değildir. okulda öğrenilen bilgilere günümüzde çok kolay ulaşılabilir. zaten önemli olan bilgiyi öğrenmek değil, bilgiyi doğru yorumlayabilmektir. fakat okullarda bilgiyi yorumlamanız istenmez. çünkü sistem için önemli olan doğru düşünen, sorgulayan, araştıran bireyler yetiştirmek değil; öğrencilerin çalışkanlığına göre değerlendirme yapmaktır.

asla verdiğim değeri hak etmedin çok yorucu bi insandın her zaman o yüzden baya mutluyum hayatımdan çıktığın için. ister her şeyi yok say, ister umrunda değilmiş gibi davran bana hava hoş. nasıl olsa kendimi baya iyi hissediyorum

bugünün karikatürü canım ice için gelsin.
kendisini hiç tanımıyorum, dm kısmı kapalı olduğu için hiç iletişime geçemedim ancak bazı insanlarla iletişime geçemeseniz bile çok güzel olduklarını bilirsiniz; ice da benim için öyle. buz gibi duruşunun altında sıcacık bir kalbi olduğunu hissediyorum. başlıkların altına yazıp tespitin dibine vurduğu anlarda "ehehe ne güzel demiş yahu" dediğim oluyor. eminim ki bu kadın eğlenmeyi ve eğlendirmeyi biliyor. eğlenmeyi bilmeyenlere de "iyi be, hiç eğlenmeyelim hep mutsuz olalım tamam!" dediğini duyar gibiyim. iyi ki varsın ice!

(bkz: sen bir bayan mısınız?)
tdk şok.
tdk üzgün.
tdk ağlıyor.
yoldaş benjamin bey, tdk ağlıyor lavaboya götürebilir miyiz?

1999 yapımı bir garry marshall filmidir.

julia roberts ve richard gere’nin pretty woman’dan sonra birlikte başrol oynadıkları film romantik komedinin çok da iyi olmayan bir örneği olsa da julia roberts için izlenmeye değer.

filmde üç düğünden tam evlenmek üzereyken kaçan, yani aslında hobi olarak damatları düğünde yerle yeksan eden bir kadını izliyoruz.

bu olay elbette ki bir haber değeri taşıdığı için bir haberci bu konuyu araştırmak ve dahil olan insanlarla röportaj yapmak için şehre gelir. damatlarla da görüşen haberci gelinle görüşmeye gelince bir romantik komedi filminin olmazsa olmazı gerçekleşir ve haberci ile kaçak gelin birbirlerine aşık olurlar.

ama tabii ki bu aşk ilerleyip ikili evlenme kararı aldığında iki tarafı da bir gerginlik sarar. kaçak gelinin yine kaçma ihtimali hem haberciyi hem de kaçak gelini gerim gerim gerer. ancak haberci kaçak gelinle ilgili ciddi bir bilgi sahibi olduğu için hazırlıklıdır kendince. yine de çarşı pazar karışır.

bu arada siz omletinizi nasıl seversiniz?

ay ışığına vuruldum ben
başka dünyaya yansa da
çok zor geçen günün ardından uyurken ben
odam hep ışıksız kalmışsa da

çok az da olsa ''çanak'' kelimesini bir mutfak eşyası olarak anlayabilecek arkadaşlarımız olabilir.

tabii ki de burada mutfak eşyası olarak değil ''popo'' olarak bahsediliyor.


tanım: bir deyim.

şu islam toplumları kadınla uğraştığı kadar bilimle uğraşsa mars'a ayak basardı dedirten zorlama.

kapkaranlık bir dönemdir.

bir örnekte benden olsun.

mükemmel ve harika ötesi bir rock grubu.
rajaz'ı bi dinlesenize, harika çünkü.

akabinde patlak veren fransız ihtilali ile kellesi uçan bir kadına ait söz.

haspam.. kendi ne kadar temiz acaba.. sen sevme zaten..