new york, 1960
fotoğraf : robert doisneau.

biraz sonra dalıp hoşuma giden tüm tanımları beğeneceğim sekme. yavrucuklarımı mutlu edeyim. beğenilmek çaylakların da hakkı.*

ebabil.

yani haddinden fazla düşünmek bunu siz de yapıyor musunuz:( hayat kalitesini aşırı derecede etkileyen bir durum ve kendinizi nasıl o delikten geri çıkartabiliyorsunuz?

insanlar üzerinde acımasız deneyler ve işkenceler yaptıkları bilinen 731. birim, çin-japon ve ıı. dünya savaşları sırasında mançurya bölgesinde kurulan biyolojik ve kimyasal savaş birimidir.deneyde kullanılan insanlar bir ay geçmeden ölür ya da öldürülürmüş.
bombaya dayanıklılık testleri, vücuttan canlı bir şekilde koparılan parçaların başka yerlere dikilmesi, açlık ve susuzluğa olan direncin ölçülmesi için aç ve susuz bırakma gibi birçok insan dışı deneyler yapmışlardır.

yorumsuz paylaşıyorum. yeni asır gazetesinin attığı manşet.



başka bir görsel daha bırakıyorum buraya asfasfagsgs

"mesela bir kız çocuğu evcilik oynarken çay koymaktan hoşlanır, çünkü feminizmden haberi yoktur." küçük bir kız çocuğu iken evcilik oyununu tabii ki her çocuk gibi oynadım ama yemek yapmak, çay koymak gibi bir eğlencem olmadı. oyunun içinde dahi yoktu. o halde ben "sağlıklı" bir kız çocuğu değil miydim acaba?

arkadaşlar kendi yemeğini yapmak, kaldığı yeri temizlemek, kendini veya üzerindeki giysileri yıkamak temel ödevlerdir. bunları yapmamak/ yapamamak muhtaç olduğunuz anlamına gelir.
ama görüyoruz ki ne fiziki ne de zihinsel bir engeliniz var. o halde muhtaç olmak için de ortada görünen bir neden yok.
toparlarsak şayet sen muhtaç değilsin, aklın ve bedenin kendi işini görmek için yeterli düzeyde ama yaşamak için kendi görevlerini yerine getirmeyip hayatı birlikte omuzlamak için beraber olduğun kişinin üzerine yıkıyorsan evet o kişiyi hizmetçin haline getirdiğin anlamına gelir.

21.yyda yaşıyoruz. istediğim zaman herhangi bir ülkenin herhangi bir sokağını dikdörtgen bir ekrandan izleyebiliyorum. bu teknolojiyle ve bu şartlarda yaşıyoruz. kendinize gelin artık. hala bunları konuşmak, tartışmak zihniyet olarak ne kadar geri kaldığımızın göstergesi.
kaldırın kıçınızı da iki soğan doğramayı öğrenin. ölmezsiniz korkmayın. en fazla yanağınıza bir öpücük alırsınız "çok güzel olmuş eline sağlık hayatım." diye.

yazmaya bayılıyorum o yüzden yazıyorum. bir dergide yazıyodum ama işlerim yüzünden rutin bir işten kaçınma gereği duydum ondan sonra ya twitter da ya da böyle sözlüklerde yazmaya başladım. çok da iyi geliyor.

yıllardır süregelen, dile pelesenk olmuş, kolay kolay da geçmeyecek o kadar saçma sapan, sorulması ayıp olan, saygısız ve boş sorular var ki. bir kere kimsenin hayatına özeline saygı yok. meraklı, sırf konuşmak için konuşan, dedikodu yapıp moral bozmak isteyenler ile birlikte aynı toplumda yaşıyoruz. dahası var mı?

2 ağustos 2014 eminönü

natalia oreiro - cambio dolor.

o olmayınca kimseniz yokmuş gibi hissettiren, kana hızlıca karışan bir zehir. fazlazı zarar.



goethe

bu gece dünyaya sığamıyorum. sorun gece de mi, dünya da mı, ben de mi ne dersiniz sevgili suserlar?

1939 yılının aralık ayının 26'yı 27'ye bağlayan gecesi 7.2 şiddetinde meydana gelen, 52 saniye süren 40 binden fazla insanın hayatını kaybettiği, 100 binden fazla insanın da yaralandığı, dünya tarihinde en ağır bedelin ödendiği depremlerden biri. kentte öyle büyük bir yıkım gerçekleşmiş ki, ayakta sağlam bina bile kalmamış. aralık ayında gerçekleşen depremde kış dolayısıyla soba ve mangalların devrilmesi sonucu yangınlar da çıkmış, can pazarının yaşandığı kentte hem ağır kış şartları hem de iletişimin hatlarının zarar görmesi sonucu yardımlar zamanında ulaşamamış.

günümüze kadar 7 ayrı versiyonu yayınlamıştır. bunlar sırasıyla;

-workprint prototype version-1982
-san diego sneak preview version-1982
-us theatrical release-1982
-international theatrical release-1982
-us broadcast version-1986
-the director’s cut-1992
-final cut-2007

2017 senesinde ise final cut’ın 4k versiyonu yayınlandı. merak edenler bakabilir.
tabi bu kadar farklı versiyon olunca insan ister istemez “raw footage” da istiyor.*

baştan söyleyeyim, kendisi bir katil ve canidir.
ancak, onun davası içerisinden bakıp, askeri açıdan incelediğimizde hayatımda gördüğüm en onurlu, en iyi ve en cesur askerlerden birisidir.

babası bir hakimdi, diğer nsdap üyelerine göre yokluk çekmemiş gayet rahat şekilde yaşamıştır.
çocukluktan beri tek hayali sadece pilot olmaktı ama ne yazık ki bunu başaramadı ve kara kuvvetlerinde yer buldu kendine.
aradan kısa bir süre geçtikten sonra ne yaptı ne etti hava kuvvetlerine girdi.
efsane pilot manfred von richthofen dan kalan richthofen savaş filosunu yönetmiştir. gestapo’yu kurmuş, geliştirmiş ardından onu himmler e devretmiş luftwaffe’yi kurmuştur.

hitlere toplama kampı fikrini veren kişidir fakat bunun yahudiler için değil, savaş suçluları, savaş esirleri , mahkumlar ve çingeneler için olmasını söylemiştir.

savaş bittikten sonra karısı ve çocuklarıyla amerikan karargahına gidip teslim olmuştur, diğer meslektaşları gibi kendisine yöneltilen suçları inkar etmemiş çoğunu kabul etmiştir ama son dakikaya kadar hitlere olan bağlılığını göstermiş, mahkemedeki suçlamalara verdiği zeki cevaplarla adeta hakimleri şok etmiştir.

idam edilmesine karar verilmiş, infazına az bir süre kala kendisinden sorumlu askerden özel kutusunu istemiş potasyum siyanür hapını içmiş ve onurlu bir şekilde ölmüştür.

hicligindansi ukdesidir.

yollar çetrefilli, bizler yorgun olsak dahi sonuç güzelse muhteşem hissettirir. bir üst versiyonu olarak; “zoru başarmak kolay, imkansız zaman alır.”

dalgasız ve boş bir denizde; açılıp sırtüstü yatmak.o sırada gökyüzüne bakıp hiç bir şey düşünmeden bir süre kalmak.

sözlüğün ilk ayları oldukça aktif bir yazardım.
pandemide bozulan psikolojimi sözlük toplamıştı, ona çok şey borçluyum.
buradan tanıştığım insanlarla da dışarıda güzel arkadaşlıklar kurdum.

yani ben buradan gitmem, kovsanız da gitmem.
isim falan geçiniz.