“işkenceyi ne renk boyadın?
ne renktir,
dıçkı yedirilen bir köylü?
yasaklanan anadil,
ne renkte haykırır derdini?

mamak ne renk utanır,
metris ne renk?
ya diyarbakır….
kızıl mıdır çığlıklar?
yanık bir mahpusun,
ne renk inler kokusu?
tecavüz edilen genç kızlar,
ne renk bağırır hücrede?
17 yaşında bir erdal,
ne renk yürür sehpaya?
jopun, falakan ne renktir?
elektriğin ne renk?
emeği çalınan işçinin,
ne renk kokar ekmeği?
babası öldürülen bir çocuk,
ne renk ağlar yıllarca?
oğlu kayıp anaların,
ne renk akar gözyaşı?
emir verilen bir asker,
ne renk vurur kardeşi?
halktan ne renk korkarsın?
kızıldan ne renk?
usa armalı bir postal,
ne renk basar onura?
ne renk çığlık atar insanlık?
renkler emir dinler mi?
kan damlayan fırçadan,
tabloların ne renktir?”

ikisininde modern olması gibi durum olduğunu düşünmüyorum. toplumsal cinsiyet rolleri ile kurulan toplumlarda ezen ve ezilen ilişkisi vardır. olmasi gereken ise toplumsal cinsiyet rollerinin ortadan kaldırıldığı ve cinsiyet eşitliğinin sağlandığı bir toplumdur.

ataerkil aileler çocuklarına şu özellikleri yükler, anaerkil aileler çocuklara şu özellikleri yükler. bunların aksine cinsiyet eşitliği olan bir toplumda biyolojik cinsiyete rol kesilmeden büyüyen insanlar olmak istedikleri gibi olabilirler.

mide kanaması loading.

22 ocak 1981 arkansas doğumlu, tam adı benjamin robert moody olan müzisyen.

ben moody, evanescence grubunun ve grubun tanınmasını sağlayan fallen albümün yaratıcısıdır (fallen'dan önce yayınlanan ep ve demolarda da moody'nin imzası vardır). ekim (22?) 2003'te belirsiz bir nedenden gruptan ayrılmış ve gruptaki haklarını ortağı amy lee'ye devretmiştir.

moody, 22 haziran 2009'da evanescence'dan ayrılmış olan ekip arkadaşlarıyla we are the fallen adında bir grup kurmuştur. ancak grup mayıs 2011'de müzik şirketiyle anlaşamaması sonucunda sözleşmesiz kalmış, olayın ardından 1 yıl sonra müziğe ara vermiştir.

2012 yılında ise the halo method adında farklı bir grup denemesi olmuş, ancak bunda da işler istediği gibi gitmemiştir.

ne yazık ki moody'nin işleri aile hayatında da yolunda gitmemiş, mayıs 2021'de ayrıldığı eşinin boşanma davası açmasıyla birlikte 2 çocuğunun velayetini kaptırmamak için bir süre uğraşmıştır.*

son olarak, all for this (2009) ve you can't regret what you don't remember (2011) adında 2 stüdyo albümü bulunan moody'nin çeşitli solo ve prodüktörlüğünü yaptığı çalışmalar bulunmaktadır.*

planlı bir şekilde tanıştırılan insanlardan daha iyi anlaştığımız insanlardır. herhangi bir kitleye dahil olmaksızın bulundukları ortamda rahat hissedersiniz.
(bkz: kafa sözlük yazarları)*

umut ;
her seferinde sürünmeye ve düşmeye , tekrardan umut edip bir daha sürünmeye yol açan şey...tekrar, tekrar öldürmeyip süründüren en büyük şey umut etmek.

ben öldükten sonra umrumda olmayan durumdur.

ben medeni bir insan değilmişim onu fark ettim. ben bu adamların baştan indirilmesini falan değil, acı çekmesini istiyorum. yeter ulan yurt dışına teşvik versen bu kadar genç çıkmaz, ailesini kessen bu kadar insan intihar etmez.
utanmadan bir de ateistlere
"allah yoksa sorun yok ama varsa ben her türlü garantideyim." diyorlar ya. ulan... değil ateist 40 ömür ateist yaşasa senin 1 günde yaşadığın günahı işleyemez be ahlak yoksunları.
bunlara oy veren kim varsa oy sandığında elleri kırılsın. her kim bunların müslüman olduğunu düşünüyorsa allah onun bir türlü belasını versin. dininize tüküreyim sizin arap köpekleri. bir gün mutlu uyanamayacak mıyız ulan biz?

sanıyorum necip fazıl kısakürek'e ait olmama ihtimali olan söz. buna dair herhangi bir kaynak bulamamakla beraber bulan varsa eğer not düşmesini umarak teşekkürü borç bilirim. necip fazıl'ı günahım kadar sevmem, kalemi satılık ruhu beş para etmez herifin teki ve kadınlar hakkındaki düşünceleri de söylemlerinden bellidir zaten ondan dolayı tam onun kaleminden çıkma gibi duran bir söz ama kaynak yok işte. zamanında naziler kitaplarını yakmadı diye ortalığı ayağa kaldıran oskar maria graf nerede bu kalemini üç kuruşa satan şair bozuntusu nerede. hayır banane ama böyle adamları ve düşüncelerini kendinize şiar edinecekseniz biraz durup düşünün düşüncelerini satan bir adamın ne uğruna neleri satabileceğini. hele bir de gerçekleri anlatması gereken, konuşması gereken, öyle zamanlarda halka bir şeyleri aktarması gereken adamların kalemini peşkeş çekmesi ne fena. nazım diyor ya hiçbir korkuya benzemez halkını satanın korkusu diye bu adam kalemini, fikirlerini satarken halkını da satmıştır, böyle bir adamdan aydın düşünceler beklenmesin yani kaynak yok ama necip fazıl yazmış deseler şaşırtmaz bu söz.

su içmeye gidip onlarla göz teması kurmadan su içiyorum. soru sorarlarsa da cevap vermiyorum. peki neden su içmeye gidiyorum, susadığımg için mi? hayır, niyet küs olduğumu belli etmek.

odunlu termosifonun ısıttığı suyla banyomu yapıp salonda sobanın yanında ısınmaya çalışıyorum. sobanın borusuna takılan çamaşır telinde asılı olan siyah önlük takılıyor gözüme, yüzüm sabundan dolayı gergin, yanaklarım annemin attığı keseden dolayı kızarmış. babam, kabuklarını sobanın üstüne koyduğu portakalın içini yemem için bana uzatıyor, günlerden de pazar. yıl bilmem kaç..

natalia oreiro - cambio dolor.

beni dovduler abi dedim kimse gelip seylerin elinden almadi beni. bu yuzden olusan bi sessizlikti ama gecti artik mesela dun aksam bir erkek yazarin baska erkek yazardan nude istemesi ve talebinin yerine gelmesi sonucu sozluk sessizligini erol tas kahkahalarimla bozdum.

bence, ayarsız şehir.

kalender'e bu yüze gönüllüğünden dolayı teşekkür ediyor, ben de bu listeye giremeyen bir arkadaşımıza hediye etmek istiyorum.*

edit:bal yerine reçel yapan arı'ya hediye ediyorum, güle güle kullansıın.*

ben de atıyorum,

vocaroo.com/11W7JXFo2pwF

gerçekleri söyleyen erkekleri de "meriçlikle" itham edecek kişi grubu.

neden böylesiniz siz arkadaşlar? neden hayatlarınız, başkasının hayatını konuşmaktan öteye geçmeyecek kadar boş? neden size yanlış gelen şeyleri yapan ya da doğruları söyleyen kişilere isim takma, sıfat yakıştırma zorunluluğunuz var gibi davranıyorsunuz?

ülke için iyi bir şeyler yapmak, insanlara olumlu bir şeyler verebilmek gibi işler dururken, çeşme başında su sırası beklerken dedikodu yapar gibi bomboş işlerle uğraşmaktan hiç mi yorulmuyorsunuz?

hakkında iyi konuşulan insanlar olmaya uğraşmak lazım.

trollük için yapanlara gelince... komik değil arkadaşlar bu konular; bıktırdı, eskidi, eğlenceli değil, zekice değil... anlayın artık yahu!

2021 yılında yayımlanan 6 bölümlük, film olacakken son anda dizi yapılmış kitaptan uyarlanma bir netflix dizisidir.

gerçekten değişik bir dizi. yani astral seyahat işlenmiş dizide fakat olaylar olaylar.

rob (robert aramayo) denilen bir ruh hastasının bir çok insanın hayatına musallat olmasını konu alır. başı, ortası, özellikle sonu komple bana farklı gelmiştir. ve sonunda evet anlık bir 'aa' olmuşumdur ama durup bir düşündüğümde ne saçma iş ya demişimdir. açıkçası beğenip beğenmemek arasında kaldım ve hala emin değilim. çok fazlaca mantık hatası var.

ama tabi çerezlik bir şeyler olsa da izlesem diyorsanız izlenebilir.

rob ve adele (eve hewson) iki arkadaştır. rob hani bazen görür görmez bunda var bir halt ama dur bakalım dediğimiz insanlardandır. yani o 'dur bakalım' çok ince bir çizgidir. o çizgi bazen hayatımıza bazen kariyerimize bazen ailemize bazen insanların bize bakış açısına maal olabilir.

hayatınızda 'dur bakalım' dediğiniz bir insan varsa ya da yakın zamanda tanıştıysanız böyle biriyle aman dikkat edin derim. benim tavsiyem ayaklarınızı bir tarafınıza vurdura vurdura kaçmanızdır ama yine de siz bilirsiniz. ben kim için bu sözü söylediysem başıma hep bir çorap örülmüştür. ondan şimdi sütten bolca ağzım yandığından eve ayran sokmuyorum. (o derece)

efendim rob ölüp gitmiştir peki kötülük onunla bitmiş midir? vah ki vah.

adele ile dr. david (tom bateman) evlenmiş pekte sıradan olmayan hayatlarına geçiş yapmıştır. şu adele'nin bakışları insanın sinirlerini hoplatıyor yahu.

dr. david'in yardımcısı louse (simona brown) bekar bir annedir ve adele'nin o bed bakışları ona kadar değmiştir. al bir ruh hastası daha. yok yok bu işin bir sonu yok. bu psikolojik olaylar bulaşıcı arkadaşlar. vallahi bakın aynı grip gibi. (yok artık) kendimden biliyorum 4 sene ciddi psikolojik sorunu olan bir insanla yaşadıktan sonra onun bir çok huyunu kendimde gördüğümde kaygılarını ensemde hissettiğimde fark ettim bunu.

bu hikayede olan david'de değil louse'nin oğlu adam'a (tyler howett) olmuştur. vah benim canım çocuğum.