iç tarafta bulunan cama nefesimizdeki su molekülleri çarpınca birden soğuyarak sıvılaşması ve camı bulanıklaştırması olayı.

hayatımın dönüm noktası olan ve arkadaş seçimimde, daha dikkatli olmam gerektiğini öğrenmemi sağlayan bir riyakârlık ya da bana göre kalleşlik örneğini anlatacağım başlık. biraz uzun ve can sıkıcı olabilir. kusura bakmayın.

üniversite zamanları, hayatı daha yeni öğrenmeye başladığım yıllardı. farklı bir şehir, yeni yeni insanları tanımanın vermiş olduğu heyecan... yeni tanıştığım ve memleketlerimizin yakın olduğu bir arkadaşım vardı. bir yıl kadar uzun bir arkadaşlığımız olmuştu. kendisi otobüs yolculuğu yapardı, ben de uçak. bir gün kendisine, beraber yolculuk yapalım demiştim. param yok, uçak bileti alamam dediğinde ben sana alırım dedim ki sorun bu değil. ikimizde öğrenciydik ve durumunun iyi olduğunu da biliyordum ama arkadaş işte kıyamıyorum. yolculuk yapacağımız gün memleketime geldi ve getiren kişi erkek arkadaşı. sorun şu ki erkek arkadaşım dediği kişi aslında ikinci erkek arkadaşı ve birinci erkek arkadaşını tanıyorum. bir şey söyleyemedim o an. bir yerde oturduk yemek yedik, muhabbet ettik. ilk defa orada gördüğüm bir çocuktu ve hayatımda ilk defa bir insanın aşkla bakan gözlerine şahit olmuştum.

daha sonra sorduğumda, üniversiteye gelmeden önce de erkek arkadaşı olduğunu ve çocuğun ona deli gibi aşık olduğunu ve ne isterse aldığını, bunun da hoşuna gittiğini söylemişti. açıkçası çok tuhaf hissetmiştim ama karışmadım ve bir yorumda yapmadım. herkesin kendi hayatı, bana ne diyordum içimden. bir zaman sonra bu arkadaş memleketine gitti ve beni aradı. erkek arkadaşı kaza yapmış. sebebi ise şöyle; elinde bir buket ve hediye ile evine gidip sürpriz yapmak istemiş çocuk, benim arkadaş dediğim insanda habersiz geldi diye hakaret edip evden kovmuş. çocuk ağlayarak ayrılmış oradan. alkol almış ve bariyerlere girmiş.

kendisine, hastaneye gitmesini söylediğim halde gitmedi! durumu nedir öğren dediğim halde umursamadı. hayatımda, sadece bir kere gördüğüm bir çocuk için üzülüp ağladığımda ki ev arkadaşım bile görmediği halde ağladı benimle birlikte ama karşı tarafın gülmesi beni çok sinirlendirmişti. ilk başlarda şoka girdi sandım ama değildi.

bacağı kesildi! 20 gün komada kaldı ve öldü çocuk! ikiyüzlülüğün en kralını gördüğüm cümle ise şu oldu bende: 'benim uğrumda adamlar ölüyor be, bu da son hediyesiydi bana.'*

ben de ikiyüzlüydüm belki de. orada söylemedim gerçekleri, sustum. inanmadım da en başta öldüğüne, internete düşen haberi görünce bile kabullenemedim bir kere gördüğüm insanın öldüğüne. aklıma geldikçe üzülürüm yine. hayat bu kadar basit olmamalı, bir insan bu kadar kolay harcanmamalı.

zülfü livaneli 'nin 1983 yılında çıkan ada albümündeki dünyayı güzellik kurtaracak adlı kalpleri ısıtan nadide ve manidar şarkısı.

bir süre deneyeceğim şeydir, en iyisi bir süre kendimden kaçmak.
evet, korkağın tekiyim.

süs biberinden yapılan pul biber ... aşkla paralel gider , önce çok hoş bir hissi vardır. sonra öyle bir yakar ki ağzından burnundan alev çıkar , aşk da öyle.

rahmetli sinema oyuncusu çolpan ilhan'ın ağabeyi, oyuncu kerem alışık'ın dayısı ve sadri alışık'ın kayınbiraderi olan değerli şairimiz.

zombi dizi ve filmlerini çok seyretmiş biri olarak, zombiler için daha hazırlıklıyım diyebiliriz. kısmet.

1-araba sevdası -recaizade mahmud ekrem
2-dokuzuncu hariciye koğuşu- peyami safa
3-kuyucaklı yusuf -sabahattin ali
4- sinekli bakkal -halide edip adıvar

benim için tam karşılığı "ürkmek" di. korkuyla karışık ürkmek. pencere camlarını ateşe tutup is bağlatıp hazırlanmıştık oysa eğlenceye. ağustosun ortasında gündüz vakti hava aniden buz kesti, ortalık karardı, hatta ışığı yaktığımı hatırlıyorum. doğanın, evrenin büyüklüğü ve bizim acziyetimiz resmen önümdeydi. tam eşhedü falan demeye karar verdim, güneşin koronasından ilk ışıkları saçıldı ve lannnn bildiğin doğa olayı işte ne oluyor dedim.

insanların haddini bilmezliğinden bıktım.

hiçbir şeye aşık olmamak derim. *

böyle giderse "hayatım".

(bkz: jest oldu) şarkısına yaptığı coverla şarkının kalite seviyesini arşa çıkartmış şarkıcıdır..

insan kendinden gidiyor. bu durumda herkesin gitmesi de önemsiz kalıyor.

“benim gövdem yıllar boyu sevmekle tarazlandı.”

nedense hiç ısınamadığım karakterlerden biri.

hakan hepcan.

bazı istisnalar dışında genel olarak sevginizi gosterdiginiz zaman kendinizi yapayalnız buluyorsunuz. dring. terk edilme aşaması.
t: değer verdiğiniz insanın bir taraflarının kalkıp arkasını dönüp gitmesi olayidir.

kendine özgü, sade bir olay işleyişi barındıran, müzik, dans ve karşılıklı konuşmaların olaylarla bütünleştiği duygusal ve eğlendirici sahne gösterisi ya da film olarak tanımlayabiliriz. bir sahne ve gösteri sanatı türü olarak, müzikal film ve müzikal tiyatro adı altında ikiye ayrılır.

kökeni 19.yüzyıl ortalarına kadar dayanır. 1866 yılında broadway’de sergilenen the black crode eseri ilk müzikal tiyatro örneğidir. beyaz perdenin gelişiminden sonra müzikaller tiyatrodan sinemaya aktarılmıştır. warner bros tarafından çekilen ilk müzikal film the jazz singer'dır. ayrıca dünyanın ilk sesli filmidir.

atlardan korkmak
inanılması güç yenmesi daha güç olan bir fobimdir. at gördüğümde yolumu değiştirir, kafamı çevirir bakmak bile istemem içimi çok kötü bir his kaplıyor. bu yaşıma kadar asla ata binmedim dokunmadım kötü bir anım da yok ama korkuyorum
not: atla nasıl karşılaşıyorsun diyenler olacaktır. yaşadığım bölge de bazı kesimler pazara at arabasıyla gidiyor, çocukları atları alıp gezebiliyorlar bazende kaçan atlar oluyor ya da hurdacı at arabasıyla hurda topluyor bu şekilde veya benzer şekillerde atlar karşıma çıkıyor yani bu yüzden küçüklüğümden beri karşılaştığım bir hayvan. kedi kadar değil ama pazarın olduğu günler yoluma illa çıkıyor.
ayrıca bu fobiyi yenebilmek uğruna bizim için şampiyon filmine iki defa gittim erkek arkadaş zoruyla her iki gidişimde de ilk sahnesinde ki atın bir anda hareket etmesi sonucu korkudan ne yapacağımı şaşırmıştım. önceden sevmezdim fakat artık ne seviyorum ne sevmiyorum içimdeki korku çok başka bir şey tamamen içimi kaplıyor huzursuz ve bilincim kapalı hissediyorum. etrafımdaki insanların ne yaptığı ne dediği duruyor bir anda. aynı durumu yaşayan varmıdır bilmem çok garip bir duygu..