(bkz: bundan bize ne olması)

bunlardan bir şey olmaz... bunlar bizim değerlerimizle hareket etmediler, etmiyorlar! diye devam eden rte sözü. (bkz: bunlar ateist)
ve bir yazar.

artık yerini ufak ufak çiçekli mikrofiber beze bırakan elemandır.

biraz kibirli gelebilir kulağa ama bazen arkadaş hatırına kahveye kağıt oynamaya gidince insanın aklından ulan benim burada ne işim var cümlesi geçiyor.

orijinal tanım: (bkz: odadaki en zeki insansan yanlış odadasın demektir)

madagaskar filminde 'kral julien' karakterini oynayan hayvandır.

minübüste veya otobüste otururken, kalkacakmış gibi toparlanıp başımda bekleyene ümit vermek.

erkek yeğenim evin muhtelif yerlerinden üzerimize uçmak veya bir şeyler fırlatmak suretiyle canımızı burnumuza getirirken,yine biz ciddi ciddi konuşurken gelip üstümüze tırmanmaya çalışırken ya da boynumuzdan tutup asılırken bazen boşluğa dalıp, şimdi bunun yerine bir prensesimiz olsaydı, oyuncak fincanlarla kontesler gibi oturup çay partisi verseydik veya birbirimize oje sürüp kıkırdaşsaydık. diye düşünüyo insan.
yani tabi sağlıklı olsun da.. binlerce şükür koşup zıplayabilmesine ama erkek çocuğu evde zor. bahçe sart.

insanların yolda yürürken yapmaktan zevk aldıkları o kadar çok şey var ki. sadece şunu söylemek istiyorum, sizi küçük ve ezik gösterecek yakışmayan hareketler yapmayın. çoğu insanın küfürüne ve kötü konuşmalarına maruz kaldığınızı bir anlayın lütfen.

mark twain - insan nedir?.

baykuş: bilim insanı
kuş: pilot
balık: dalgıç
çıta: sporcu

ne tanımda, ne de başlıkta anlam bulamadım. komik hiç değil. yahu siz hangi ilmihali okuyorsunuz? çıplak ayakla namaz kılınmaz diye bir şey yok. rükû da çıplak ayakla da karşılaşırsın, çoraplı ayakla da (ayak senin olacak tabiki). beğenenler niye beğenmiş onu hiç anlamadım.
edit: tanım sahibi mod olunca doğru ya da yanlış farketmez beğenilir. neden? piyasa öyle.

birinciliği nasıl kaptırmış hayret doğrusu.

millet aşı kısmını geçti hastalığın hapını falan çıkarma derdinde bizimkilerde hala ölmüş gitmiş insanın istatistiğine ayar verme peşinde. yok, dün yazmıştım z kuşağının torunları belki az gün yüzü görür diye ama onu onların da torunu şeklinde iki kuşak daha revize ediyorum.

vardır böyle bir şey, kadın yazarlarımız bunu çok iyi bilirler bence.
canınız çıkana kadar ağladıktan sonra, yüz sanki gerdirilmiş gibi olur, kaşlar bir kalkar, dudaklar daha da belirginleşir.
yani yüz tane estetik doktoru gelse bu kadar güzel gerdiremez o yüzü.
bir de bunun şey versiyonu var, kendini öyle görünce fotoğraf çekme isteği.
bunu da yalnızca gerçek ruh hastaları bilir.

evlenip boşanmalarda çok büyük bir etkisi olan cinsellik önemlidir aslında.
evlenmeden ten uyumunu deneyimlemek gerekebilir.*
bu nedenle katılmadığım bir düşüncedir.

günaydın sözlük
bugün klasik 05-06 sularında sunduğum özet haberlerine kısa bir ara veriyorum.
çünkü bugün mutlu bir gün benim için..
kitabımı yayınevine gönderdim bugün itibariyle..
sıra, edit ve sonrasında kapak belirlemede..
ben topu attım onlara artık onlar düşünsün *
hadi bakalım rastgele..
alırım bi beğeni, bi fav..

insana yürümeyi unutturan olaydır, ayaklar çapraz çapraz gitmeye başlar, güzel yürümeye çalışırsınız, çalıştıkça daha garip bir yürüyüş şekline bürünürsünüz. kalp desen zaten yarış atlarının kalbi gibidir o an. merhaba dese bayılırsınız.

insan 16 yaşındayken dünyayı değiştireceğini düşünür.18 olduğunda düşünceleri sert bir kayaya çarpar. 20 yaşına geldiğinde hiçbir şey değiştiremeyeceğini anlar 25 yaşına geldiğinde ise dünyanın onu değiştirdiğini fark eder. ve insan 25 yaşında ölür, 75 yaşında gömülür.
tarkovski
yani dostlarım, tam da hiçbir şeyi değiştiremeyeceğimi anladıktan birkaç tık sonraki yaştayım. ölür müyüm bilmem de yaşamadığım kesin.

incesaz 1997 yılında murat aydemir (tanbur), derya türkan (kemençe) ve cengiz onural (gitar) tarafından kurulan, şarkıları ile ruhumuzu doyuran, dizi müzikleri ile hafızamıza kazınan adı kadar naif müzikler yapan güzide grubumuz.
"çok aşığın var diyorlar" şarkısı ile tanınırlar daha çok.
benimse bu aralar dinlemekten bıkmadığım:

amme hizmeti olarak sözleri de yazalım.

tıkırdar eski saat, duvarda yankılar
bir nefes, bir ses, tükendi heves
tahta bavulda kalan
ne tuhaf uzaktan seyre dalıp maziye son kez el sallamak
hayat kimi zaman bir sigara yakıp sonra yarım bırakmak
yolların günahı mı var
suçlu boş kalan o koltuklar
ellerin yalnızken titrerse
tutacak elbet biri çıkar
kızamam ki deli rüzgara
şimdi sen kokar dışarısı
ne kadar unuturum desemde
geçmiyor ilk göz ağrısı
doldu yüreğime gam
nasıl istiyorsan öyle yap
bir yan eflatun, öbür yanım kara bir imtihan
bir bir boşaldı garlar
ıssız, sessiz sokaklar
şimdi yalnız o adam
bir nefes, bir ses, tükendi heves
tahta bavulda kalan
yolların günahı mı var
suçlu boş kalan o koltuklar
ellerin yalnızken titrerse
tutacak elbet biri çıkar
kızamam ki deli rüzgara
şimdi sen kokar dışarısı
ne kadar unuturum desemde
geçmiyor ilk göz ağrısı.

hüzünle hayır diye cevaplıyorum. 10 yıllık laptopumla ders veriyorum, elim kolum olduğu için bozulup beni yarı yolda bırakmasın diye kendisine çok iyi davranıyorum.